Wojskowa Akademia Medyczna - Polski Serwis Naukowy

Odznaka podchorążego WAM (1963)

Odznaka podchorążego WAM (1970)

Pamiątkowa odznaka WAM

Wojskowa Akademia Medyczna im. gen. dyw. Bolesława Szareckiego – nieistniejąca obecnie akademia wojskowa, działająca w latach 1957-2003 w Łodzi, która kształciła oficerów służby zdrowia (lekarzy, lekarzy-dentystów, farmaceutów i psychologów) dla potrzeb wojska.

Rektor – godność osoby zarządzającej wraz z senatem szkołą wyższą. Najczęściej jest to jeden z profesorów takiej uczelni. Wyraz pochodzi od łacińskiego rector – "władca", "zarządca"; od łac. regere – "rządzić". Za cesarstwa rzymskiego oznaczał namiestnika podwładnego prefektom czyli egzarchom. Na przełomie XIX i XX wieku tytuł ten oznaczał zwierzchników niektórych zgromadzeń zakonnych i kościołów oraz przełożonych uniwersytetów, gimnazjów i zakładów naukowych. W większości polskich uczelni państwowych istnieje wymóg statutowy, aby wyboru rektora dokonywać spośród samodzielnych pracowników naukowych, zwykle z tytułem profesora. Zasada ta często nie jest spełniana w niepaństwowych uczelniach wyższych. Wybieralność rektora przez społeczność akademicką jest jedną z podstawowych tradycji autonomii akademickiej – często nieprzestrzeganej w ustrojach totalitarnych. W Polsce powojennej zasada zaczęła być wprowadzana konsekwentnie po 1989 i była jedną ze znaczących oznak demokratyzacji ustroju.

Marian Garlicki (ur. 8 grudnia 1908 w Drohobyczu, zm. 23 maja 2002 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego, uczestnik II wojny światowej, profesor doktor habilitowany nauk medycznych, chirurg, ortopeda i traumatolog, rektor Śląskiej Akademii Medycznej (1954–1957), naczelny chirurg Wojska Polskiego, komendant-rektor Wojskowej Akademii Medycznej (1958–1965), poseł na Sejm PRL II kadencji.

Historia

Zamek Ujazdowski w Warszawie, siedziba Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w latach 1922-1939

Formalne tradycje Wojskowej Akademii Medycznej wywodzą się z Wojskowej Szkoły Sanitarnej w Warszawie kształcącej oficerów służby zdrowia, utworzonej rozkazem ministra Spraw Wojskowych w 1922 roku. W 1925 szkołę tę połączono z Wojskowym Instytutem Sanitarnym i ze Szpitalem Ujazdowskim i przemianowano na Oficerską Szkołę Sanitarną. W 1928 roku szkołę przemianowano na Szkołę Podchorążych Sanitarnych. Szkołę tę w roku 1930 włączono do nowo utworzonego Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie (na Centrum to składały się: Komenda, Szkoła Podchorążych Sanitarnych i Szpital Szkolny). Szkoła ta funkcjonowała pod tą nazwą i w takiej formie organizacyjnej, aż do wybuchu II wojny światowej. Ogółem w przedwojennych wojskowych szkołach medycznych przeszkolono blisko 500 oficerów-lekarzy. Ok. 120 z nich poległo w czasie wojny, a wielu z nich było ofiarami zbrodni w Katyniu, Starobielsku i Ostaszkowie (jednostki medyczne należały zwykle do służb tyłowych, znajdujących się na terenach zajętych podczas wojny obronnej 1939 przez Armię Czerwoną). 35 absolwentów wojskowych szkół medycznych zostało odznaczonych Krzyżem Virtuti Militari za męstwo na polach bitewnych.

Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang.: United States, United States of America, US, USA) – państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu, Oceanem Atlantyckim od wschodu.

Dziekan – , jako kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni. W uczelni publicznej dziekan wydziału i prodziekani pochodzą z wyboru, którego tryb określa statut uczelni. Ich kadencja trwa cztery lata i nie mogą być wybrani na więcej niż dwie następujące po sobie kadencje.

Osobny artykuł: Centrum Wyszkolenia Sanitarnego.

Po upadku Polski, na Zachodzie Europy powstawały polskie ośrodki kształcące kadry medyczne dla Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Należały do nich: Centrum Wyszkolenia Sanitarnego działające w Coëtquidan i w Combourg we Francji (listopad 1939 – czerwiec 1940), Obóz Uniwersytecki dla żołnierzy polskich z 2 Dywizji Strzelców Pieszych w Winterthur w Szwajcarii, którzy studiowali na Wydziale Medycznym Uniwersytetu w Zurychu (1940-1946) oraz Polski Wydział Lekarski na Uniwersytecie w Edynburgu w Szkocji (1941-1949). Ogółem dyplomy lekarskie w Szwajcarii i Szkocji zdobyło ponad 300 lekarzy wojskowych, a 35 obroniło prace doktorskie.

Kontradmirał (kadm., kontradm.) - wojskowy stopień oficerski w polskiej Marynarce Wojennej, odpowiadający generałowi brygady w Wojskach Lądowych i Siłach Powietrznych. Jego odpowiedniki znajdują się także w marynarkach wojennych innych państw.

Marynarka Wojenna Rzeczypospolitej Polskiej – jeden z czterech rodzajów polskich Sił Zbrojnych, obok Wojsk Lądowych, Sił Powietrznych i Wojsk Specjalnych. Odpowiada za obronę wybrzeża i wód terytorialnych. Pod względem organizacyjnym stanowi związek operacyjny – flotę. Od 25 czerwca 2010 roku funkcję dowódcy pełni adm. fl. Tomasz Mathea.

Szpital kliniczny WAM w Łodzi

II Centralny Szpital Kliniczny WAM przy ul. Szaserów w Warszawie

W 1944 utworzono na Uniwersytecie w Lublinie Katedrę Medycyny Wojskowej, która działała do 1946 roku. Jej funkcje przejęła założona w tym samym roku w Łodzi Wojskowo-Medyczna Szkoła Felczerów. W roku 1950 utworzono przy łódzkiej Akademii Medycznej specjalny Fakultet Wojskowo-Medyczny, spełniający rolę zalążka przyszłej Akademii Wojskowej, kształcący lekarzy wojskowych. 19 maja 1958 na podstawie uchwały nr 477/57 Rady Ministrów z 7 listopada 1957 minister Obrony Narodowej wydał rozkaz nr 03/org powołujący WAM od 1 lipca 1958. W początkach swej działalności Akademia w znacznej mierze korzystała z zasobów (personelu, katedr, zakładów i klinik) cywilnej Akademii Medycznej w Łodzi. Bazą kliniczną WAM stały się Centralne Szpitale Kliniczne MON w Łodzi (I CSK WAM w Łodzi przy ul. Żeromskiego i II CSK WAM przy ul. Szaserów w Warszawie). Proces usamodzielniania się Akademii Wojskowej pod względem struktury naukowo-dydaktycznej i etatowej trwał do około 1968 roku. W latach 70. i 80. Akademia rozwijała własną kadrę i bazę naukowo-dydaktyczną i budowała swoją pozycję dydaktyczną i naukową tak w kraju, jak i za granicą. Posiadała również Muzeum Polskiej Wojskowej Służby Zdrowia, działające do dziś przy Uniwersytecie Medycznym w Łodzi.

Psychologia (od gr. ψυχή Psyche = dusza, i λόγος logos = słowo, myśl, rozumowanie) – nauka empiryczna, zajmująca się badaniem mechanizmów i praw rządzących zjawiskami psychicznymi oraz zachowaniami człowieka. Psychologia bada również wpływ zjawisk psychicznych na interakcje międzyludzkie oraz interakcję z otoczeniem. W zasadzie psychologia dotyczy ludzi, ale mówi się o psychologii zwierząt (czyli zoopsychologii), chociaż zachowaniem się zwierząt zajmuje się także dziedzina biologii – etologia.

Łódź – miasto wojewódzkie w środkowej Polsce, położone na Wzniesieniach Łódzkich, na dziale wodnym I rzędu Wisły i Odry. Przejściowa siedziba władz państwowych w 1945 roku. Siedziba władz województwa łódzkiego oraz powiatu łódzkiego wschodniego.

Program kształcenia studentów WAM obejmował przedmioty medyczne w pełnym zakresie przewidzianym dla odpowiednich wydziałów uczelni medycznych, przedmioty ogólnowojskowe oraz wojskowo-medyczne. Studenci WAM kształcili się jako podchorążowie. Studia medyczne odbywali także, po zdaniu egzaminów wstępnych, żołnierze zawodowi w określonym przedziale wiekowym. Znaczącą rolę w procesie dydaktyczno-wychowawczym realizowanym w WAM odgrywała kadra profesorska rekrutująca się jeszcze z czasów przedwojennych, a tradycje poprzedniczek WAM były kultywowane w mniej lub bardziej oficjalny sposób. W 1975 roku otrzymała imię gen. dyw. prof. dra hab. Bolesława Szareckiego. W 1992 na terenie WAM odbyła się uroczystość z udziałem absolwentów przedwojennych szkół wojskowo-medycznych, Ministra Obrony Narodowej RP oraz przewodniczącego ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia kard. Fiorenzo Angeliniego z Watykanu, w trakcie której w sposób formalny przekazano do łódzkiej uczelni tradycje, dokumenty i pamiątki wojskowych uczelni medycznych z czasów przedwojennych oraz tych, które funkcjonowały w okresie wojny (m.in. zmieniono odznaki absolwenckie WAM, których forma nawiązywała do odznak przedwojennych).

Polskie Siły Zbrojne – zorganizowane formacje wojskowe, utworzone jesienią 1939 poza granicami Polski, na podstawie międzysojuszniczych umów podpisanych przez Wielką Brytanię i Francję. Polskimi Siłami Zbrojnymi dowodził Naczelny Wódz.

Uniwersytet Medyczny w Lublinie (daw. Akademia Medyczna im. Feliksa Skubiszewskiego w Lublinie) – uczelnia medyczna powołana do życia w 1950 roku jako Akademia Lekarska.

Restrukturyzacja od lat 90. polskich sił zbrojnych, zwłaszcza zaś ich redukcja liczebna, wymusiła poważne zmiany w Akademii. Zmniejszano liczbę jednostek organizacyjnych, liczbę etatów (w tym etatów naukowych i dydaktycznych), zredukowano poważnie limity naboru na studia. Równocześnie obniżano budżet uczelni.

Podchorąży – tytuł wojskowy kandydata na oficera zawodowego lub rezerwy (tradycyjnie tytuł ten jest używany także w innych służbach mundurowych, np. w straży pożarnej).

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

W obliczu wszystkich tych cięć i ograniczeń pod koniec lat 90. przekształcono WAM w uczelnię wojskowo-cywilną otwierając w latach 1998-1999 dwa zaoczne kierunki studiów dla słuchaczy cywilnych: zdrowie publiczne oraz fizjoterapia. Wkrótce Ministerstwo Obrony Narodowej wprowadziło radykalną reformę wyższego szkolnictwa wojskowego. Dla Akademii reforma ta sprowadzała się praktycznie do jej likwidacji, ponieważ zdecydowano o wstrzymaniu resortowego systemu kształcenia lekarzy wojskowych. W wyniku tych decyzji, chcąc utrzymać akademicki status uczelni i nie zaprzepaścić kilku dziesięcioleci pracy naukowej władze WAM podjęły w pierwszym półroczu 2002 roku rozmowy z władzami cywilnej Akademii Medycznej w Łodzi w sprawie utworzenia po połączeniu obu uczelni wspólnego Uniwersytetu Medycznego. Projekt ten został zrealizowany z powodzeniem i od roku 2003 Wojskowa Akademia Medyczna przestała istnieć (równocześnie w ramach swoistej fuzji obu uczelni zlikwidowano cywilną łódzką Akademię Medyczną) po wykształceniu przez 44 lata funkcjonowania sześciu tysięcy oficerów – lekarzy, stomatologów i farmaceutów (oraz przez krótki czas także psychologów klinicznych). Działalność Wojskowej Akademii Medycznej jest obecnie kontynuowana przez Wydział Wojskowo-Lekarski Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, który w programie nauczania uwzględnia specyfikę potrzeb medycznych służb mundurowych, jak również statutowo przejął dotychczasowe tradycje wojskowych uczelni medycznych.

Niemiecka Republika Demokratyczna w skrócie NRD (niem. Deutsche Demokratische Republik, DDR) - państwo powstałe 7 października 1949 na terenie byłej sowieckiej strefy okupacyjnej (niem. Sowjetische Besatzungszone in Deutschland, SBZ). 3 października 1990 NRD przyłączyła się do RFN.

Witold Eugeniusz Zawadowski (ur. 23 lutego 1888 w Skobełce koło Horochowa, zm. 12 sierpnia 1980 w Warszawie) - lekarz radiolog, pionier radiologii w Polsce, pułkownik Wojska Polskiego, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.

W marcu 2006 podjęto przygotowania do utworzenia przy Wydziale Wojskowo-Lekarskim UM kompanii akademickich podchorążych – studentów UM, organizacyjnie w oparciu o Centrum Szkolenia Wojskowych Służb Medycznych w Łodzi – popularnie nazwane "mini-WAM-em", a utworzone na bazie tego, czego nie wchłonął powstający Uniwersytet Medyczny - oraz o Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Lądowych im. gen. Tadeusza Kościuszki. Przyświeca mu de facto idea powrotu do poprzednich idei kształcenia wojskowej kadry medycznej i spowodowana fiaskiem koncepcji powoływania do wojska cywilnych lekarzy (lansowanej w czasie restrukturyzacji WAM i AM), w obliczu trudności w zapewnieniu właściwej opieki medycznej w jednostkach wojskowych, zwłaszcza podczas misji zagranicznych. W roku akademickim 2008/2009 na plac Hallera w Łodzi wrócili studenci medycyny w mundurach. Są oni studentami Wydziału Wojskowo-Lekarskiego, którzy zdecydowali się podpisać umowę z armią.

Doctor honoris causa (z łac. [doktor] dla zaszczytu) – honorowy tytuł naukowy nadawany przez uczelnie osobom szczególnie zasłużonym dla nauki i kultury. Nie wymaga posiadania formalnego wykształcenia, ale nadawany jest zazwyczaj[potrzebne źródło] osobom o wysokim statusie społecznym lub naukowym.

Władysław Tkaczewski (ur. 9 marca 1925 w Semkowicach, k. Czortkowa, zm. 11 czerwca 2006 w Łodzi) – generał brygady, profesor zwyczajny doktor habilitowany nauk medycznych (kardiolog i gastroenterolog), w latach 1981-1991 komendant-rektor Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi.

Odznaki absolwenckie

Wojsk.Szk.Sanitarna 1922-1939

WAM 1957-1991

WAM 1992-1994

WAM 1995-2002

Komendanci (1922-1949)

1922-1929: gen. bryg. dr med. Stefan Bolesław Józef Hubicki (1877-1955)

1925-1925: gen. bryg. dr med. Bronisław Jakesch (1866-1935)

1925-1926: gen. bryg. dr med. Franciszek Zwierzchowski (1873-1949)

1929-1931: gen. bryg. dr med. Zygmunt Gilewicz (1880-1960)

1931-1933: płk dr med. Władysław Osmólski (1883-1935)

1933-1939: płk dr med. Ksawery Maszadro (1887-1959)

1941-1943: płk prof. dr med. Antoni Jurasz (1882-1961)

1943-1945: mjr prof. dr med. Tadeusz Rogalski (1881-1957)

1945-1949: mjr prof. dr med. Jakub Rostowski (1884-1971)

Komendanci-rektorzy (1958-2003)

1958-1965: gen. bryg. prof. dr hab. med. Marian Garlicki (1908-2002)

1965-1972: kontradm. prof. dr hab. med. Wiesław Łasiński (1915-2010)

1972-1975: płk doc. dr hab. med. Józef Barancewicz (1925-1997)

1975-1978: gen. bryg. prof. dr hab. med. Jerzy Bończak (1928-1988)

1978-1981: płk prof. dr hab. med. Tadeusz Brzeziński (1929-2010)

1981-1991: gen. bryg. prof. dr hab. med. Władysław Tkaczewski (1925-2006)

1991-1998: gen. bryg. prof. dr hab. med. Henryk Chmielewski (ur. 1934)

1998-2002: płk prof. dr hab. med. Jan Chojnacki (ur. 1943)

2002-2003: płk prof. dr hab. med. Krzysztof Zeman (ur. 1951)

Doktorzy honoris causa

1973 – Marian Garlicki (1908-2002)

Doktor wszechnauk lekarskich, profesor zwyczajny Akademii Medycznej w Warszawie, rektor WAM w latach 1958-1965 oraz Śląskiej Akademii Medycznej, chirurg, ortopeda, traumatolog, generał brygady w stanie spocz.

1973 – Marian Stanisław Stefanowski (1897-1979)

Doktor wszechnauk lekarskich, emerytowany profesor zwyczajny Akademii Medycznej w Łodzi, i jej wieloletni rektor, współtwórca WAM, chirurg i pedagog.

1975 – Antoni Falkiewicz (1901-1977)

Doktor wszechnauk lekarskich, emerytowany profesor zwyczajny Akademii Medycznej we Wrocławiu, senior internistów polskich, zasłużony kardiolog.

1975 – Mieczysław Kędra (1914-1976)

Doktor medycyny, profesor zwyczajny Akademii Medycznej w Lublinie, były Naczelny Internista Wojska Polskiego, zasłużony klinicysta – kardiolog, uczony i nauczyciel akademicki, pułkownik w stanie spocz.,

1976 – Witold Eugeniusz Zawadowski (1888-1980)

Doktor wszechnauk lekarskich, emerytowany profesor zwyczajny Akademii Medycznej w Warszawie, współtwórca radiologii polskiej, zasłużony nauczyciel akademicki i uczony, pułkownik w stanie spocz.

1976 – Augustyn Dolatkowski (1903-1977)

Doktor wszechnauk lekarskich, emerytowany profesor nadzwyczajny WAM, pionier wojskowej medycyny morskiej oraz badań z zakresu patofizjologii nurkowania, Szef Służby Zdrowia Marynarki Wojennej, komandor w stanie spocz.,

1978 – Dymitr Aleksandrow (1909-1993)

Doktor nauk medycznych, profesor zwyczajny, członek rzeczywisty PAN, współtwórca warszawskiej szkoły kardiologicznej, pionier elektrokardiografii, pierwszy komendant Instytutu Kształcenia Podyplomowego Wojskowej Akademii Medycznej w Warszawie, generał brygady.

1978 – Mikołaj Genadijewicz Iwanow (ur. 1918)

Członek korespondent Akademii Nauk Medycznych ZSRR, komendant Wojskowej Akademii Medycznej w Leningradzie i jej profesor, generał-pułkownik, specjalista w dziedzinie organizacji i taktyki służby zdrowia.

1978 – Jan Karol Kostrzewski (1915-2005)

Doktor nauk medycznych, profesor zwyczajny, specjalista w dziedzinie epidemiologii i chorób zakaźnych, prekursor wychowania zdrowotnego, członek rzeczywisty PAN.

1981 – Stanisław Pokrzywnicki (1909-1993)

Doktor nauk medycznych, profesor zwyczajny Centrum Kształcenia Podyplomowego WAM w Warszawie, współtwórca polskiej szkoły anestezjologicznej i intensywnej opieki medycznej, nauczyciel akademicki w zakresie anestezjologii, Naczelny Anestezjolog Wojska Polskiego, pułkownik.

1983 – Wiesław Łasiński (1915-2010)

Profesor zwyczajny WAM, były szef lecznictwa Marynarki Wojennej oraz komendant Szpitala Marynarki Wojennej w Gdańsku, rektor WAM w Łodzi i Akademii Medycznej w Gdańsku, lekarz-chirurg i anatom, autor kilku obszernych i popularnych podręczników akademickich z tej dziedziny, kontradmirał.

1983 – Fiodor Iwanowicz Komarow (ur. 1920)

Profesor Moskiewskiego Instytutu Medycznego im. I. S. Sieczenowa, były Szef Służby Zdrowia Ministerstwa Obrony ZSRR, lekarz internista, organizator, pedagog, generał-pułkownik.

1986 – Jan Leńko (1917-1993)

Profesor zwyczajny, Kierownik Kliniki Urologicznej AM w Krakowie, współtwórca Wojskowej Akademii Medycznej, jej pierwszy prorektor ds. nauki i pierwszy komendant Instytutu Chirurgii WAM, były Naczelny Urolog Wojska Polskiego, pułkownik w stanie spocz.

1986 – Jan Pruszyński (1911-1997)

Profesor zwyczajny, były Naczelny Chirurg Wojska Polskiego, szef Katedry i Kliniki Chirurgicznej WAM, pułkownik w stanie spocz., pionier nowych technik kardiochirurgicznych, twórca pierwszej w wojskowej służbie zdrowia szkoły torakochirurgicznej. Wprowadzał w Polsce metody prowadzenia operacji w hipotermii i w krążeniu pozaustrojowym oraz wszczepiania sztucznych zastawek serca.

1988 – Hans Rudolf Gestewitz (1921-1998)

Komendant Wojskowej Akademii Medycznej b. Narodowej Armii Ludowej (b. NRD) w Bad Saarow, profesor otolaryngologii, generał – porucznik służby medycznej, specjalista orzecznictwa wojskowo-lekarskiego.

1989 – Witold Rudowski (1918-2001)

Doktor habilitowany nauk medycznych, chirurg i transfuzjolog, specjalista leczenia oparzeń, profesor zwyczajny Akademii Medycznej w Warszawie, dyrektor Instytutu Hematologii w Warszawie, wieloletni kierownik Kliniki Chirurgii Instytutu Hematologii w Warszawie, członek rzeczywisty PAN, b. prezes Towarzystwa Chirurgów Polskich, doktor honoris causa Akademii Medycznej w Poznaniu, w Warszawie, Łodzi i we Wrocławiu oraz Uniwersytetu w Edynburgu.

1990 – Jan Andrzej Chomiczewski (1909-1992)

Były dziekan Wydziału Lekarskiego oraz szef Katedry i Zakładu Mikrobiologii Lekarskiej Wojskowej Akademii Medycznej, profesor mikrobiolog-epidemiolog, były prezes Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Mikrobiologów, pułkownik w stanie spocz., Szef Służby Zdrowia Kedywu Armii Krajowej.

1992 – Peter Kynaston Thomas (1926-2008)

Profesor neurologii w Londynie i Narodowego Szpitala Queen Square w Londynie, honorowy członek Polskiego Towarzystwa Neurologicznego, współpracownik Kliniki Neurologicznej i Neurochirurgicznej Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. Jest międzynarodowym autorytetem w zakresie badań przewodnctwa nerwowego i patologii nerwów obwodowych

1992 – Enrique Mendez jr (ur. 1931)

Profesor medycyny, były zastępca Lekarza Wojsk Lądowych Armii USA, asystent sekretarza obrony ds. zdrowia za prezydentury George'a Busha (seniora), specjalista organizacji wojskowych służby zdrowia w dziedzinie interny, chirurgii i chorób zakaźnych w warunkach polowych, generał dywizji.

1998 – Władysław Tkaczewski (1925-2006)

Były rektor Wojskowej Akademii Medycznej, profesor zwyczajny nauk medycznych (kardiolog i gastroenterolog), klinicysta, dydaktyk i organizator, generał brygady w st. spoczynku, doktor honoris causa Wojskowej Akademii Medycznej w Leningradzie w 1988 r.

1998 – Sylwester Czaplicki (ur. 1925)

Były komendant Centrum Kształcenia Podyplomowego WAM w Warszawie, były Naczelny Internista Wojska Polskiego, profesor zwyczajny nauk medycznych, kardiolog i badacz metod elektro- i radiodiagnostycznych w kardiologii.

1999 – Josef Fusek (ur. 1945)

Prorektor Wojskowej Akademii Medycznej w Hradec Kralove, jej były rektor, profesor farmakologii, specjalista-toksykolog, członek Rady Naukowej Uniwersytetu Karola w Pradze i Uniwersytetu w Hradec Kralove, przedstawiciel wojskowej służby zdrowia Republiki Czeskiej w strukturach NATO w Brukseli. Zajmował się zagadnieniami toksyczności leków, badaniem mechanizmów działania silnych trucizn oraz opracowywaniem odtrutek.

1999 – Stanisław Ludwik Barański (1927-2000)

Profesor zwyczajny medycyny, były wieloletni komendant Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w Warszawie, członek Międzynarodowej Akademii Astronautycznej oraz Nowojorskiej Akademii Nauk, pułkownik w stanie spocz., cytofizjolog i specjalista medycyny lotniczej i kosmicznej.

1999 – Jan Roman Haftek (ur. 1928)

Profesor zwyczajny medycyny, ordynator Kliniki Urazów Układu Nerwowego Stołecznego Centrum Rehabilitacji w Konstancinie, były kierownik Kliniki Neurochirurgii Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi, członek Zarządu Europejskiego Stowarzyszenia Towarzystw Neurochirurgicznych i Komisji Nauk Neurologicznych PAN, pułkownik w stanie spocz. Główne osiągnięcia naukowe dotyczą chirurgii nerwów obwodowych, chirurgii urazów kręgosłupa oraz chirurgii nowotworów rdzenia kręgowego.

2000 – Antonin Seigneuric (ur. 1942)

Profesor zwyczajny medycyny, Generalny Inspektor Wojskowej Służby Zdrowia i Komendant Szkoły Służby Zdrowia Armii Francuskiej w Lyonie, generał dywizji. Specjalista w zakresie medycyny lotniczej i kardiologii (zajmował się mechanizmami utraty świadomości podczas lotu), inicjator współpracy wojskowej służby zdrowia Francji i Polski, zwłaszcza uczelni medycznych w Lyonie i Łodzi.

2001 – Leszek Cieciura (1925-2009)

Profesor zwyczajny medycyny, członek Polskiej Akademii Nauk, były prorektor WAM ds. nauki, wieloletni kierownik Zakładu Histologii i Embriologii WAM, pionier badań w zakresie mikroskopii elektronowej, pierwszy promowany przez Radę Wydziału Lekarskiego WAM, doktor medycyny, pułkownik w stanie spocz. Jeden z pionierów wykorzystania mikroskopu elektronowego w badaniach histologicznych i embriologicznych w Polsce, opracował szereg oryginalnych metodyk dla tego narzędzia badawczego.

2001 – Zofia Wanda Krawczykowa (ur. 1924)

Profesor zwyczajny medycyny, były wieloletni kierownik Instytutu Narządów Zmysłu i Kliniki Okulistycznej Wojskowej Akademii Medycznej, naukowiec i klinicysta w zakresie okulistyki, zwłaszcza neurookulistyki, onkologii okulistycznej, urazów narządu wzroku i problemów krążenia krwi w siatkówce i naczyniówce, zasłużony dydaktyk, pułkownik w stanie spocz.

2001 – Kornel Gibiński (ur. 1915)

Profesor zwyczajny medycyny, były prorektor ds. nauki Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach i wieloletni kierownik jej Klinik: Chorób Wewnętrznych i Gastroenterologii, członek PAN, PAU, Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego i Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej, doktor honoris causa pięciu uczelni, internista, gastroenterolog, etyk.

2002 – Zdzisław Ruszczak (1924-2004)

Profesor zwyczajny medycyny, członek PAN, Naczelny Specjalista-Dermatolog Wojska Polskiego, były prorektor WAM ds. klinicznych i szef Zespołu Katedr Klinicznych, wieloletni kierownik Katedry i Kliniki Dermatologicznej WAM, naukowiec, klinicysta i dydaktyk, pułkownik w stanie spocz.

2002 – Kazimierz Trznadel (ur. 1926)

Profesor zwyczajny medycyny, członek PAN, Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego, naczelny specjalista Wojska Polskiego w dziedzinie toksykologii, były dziekan, prorektor ds. klinicznych i kierownik kliniki chorób wewnętrznych w WAM, pułkownik w stanie spocz., naukowiec, klinicysta i dydaktyk zwłaszcza w zakresie interny, nefrologii i toksykologii.

Zobacz też

Bolesław Szarecki

uczelnie medyczne w Polsce

Uniwersytet Medyczny w Łodzi

Wojskowe Centrum Kształcenia Medycznego

Centrum Wyszkolenia Sanitarnego

Uniwersytecki Szpital Kliniczny nr 2 im. WAM w Łodzi - Centralny Szpital Weteranów

MuzeUM Polskiej Wojskowej Służby Zdrowia