Wolfgang Loitzl (ur. 13 stycznia 1980 w Bad Ischl) – austriacki skoczek narciarski.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował w Bischofshofen w 1997, a pierwsze punkty zdobył w tym samym roku podczas zawodów w Predazzo. Bardzo udanie startował w sezonie 2000/01, trzykrotnie stając na podium zawodów Pucharu Świata. W Park City oraz Sapporo był drugi, natomiast w Falun zajął trzecie miejsce. Także w 2001 roku wywalczył w Lahti mistrzostwo świata w konkursie drużynowym na skoczni K-90. Sezon 2000/01 ukończył na 7. miejscu w klasyfikacji Pucharu Świata, najwyższym spośród skoczków austriackich.

W kilku kolejnych sezonach skakał słabiej, wypadając nawet na pewien czas (sezon 2002/03) z kadry. Do formy powrócił w sezonie 2004/05. Jego największymi sukcesami tamtej zimy było 6. miejsce na Mistrzostwach Świata w Oberstdorfie na skoczni K-90 i 7. miejsce na skoczni K-120, a także dwukrotnie 1. miejsce w drużynie. Podczas Letniego Grand Prix w Hinterzarten wygrał konkurs indywidualny, a razem z drużyną zajął 3. miejsce i ostatecznie uplasował się w klasyfikacji końcowej LGP na 2. miejscu. Ten wyczyn powtórzył w kolejnym sezonie LGP.

W 2007 roku uzyskał 12. miejsce na Mistrzostwach Świata w Sapporo na skoczni K-120, dokładając do tego złoty medal drużynowo. Cały sezon zakończył na 13. pozycji w ogólnej klasyfikacji Pucharu Świata. W sezonie 2007/08 po raz pierwszy od ponad sześciu lat stanął na podium zawodów pucharowych - zajął 3. miejsce w norweskim Trondheim. Później powtórzył ten wynik w Predazzo. Sezon skończył na 10. miejscu w łącznej punktacji.

W sezonie 2008/2009, Loitzl sięgnął po zwycięstwo w klasyfikacji generalnej 57. Turnieju Czterech Skoczni, wygrywając 3 z 4 konkursów i zajmując jedno 2 miejsce. Zgromadził 1123,7 punktów. W tym samym sezonie Austriak osiągnął największy sukces w swojej karierze. Na skoczni Ještěd w Libercu zdobył tytuł Mistrza Świata na normalnej skoczni, wyprzedzając o 7,0 punktów drugiego w konkursie, kolegę z reprezentacji, Gregora Schlierenzauera. Kolejne złoto zdobył w konkursie drużynowym. Ogółem tamtej zimy czterokrotnie triumfował w zawodach Pucharu Świata (do 3 zwycięstw podczas Turnieju Czterech Skoczni dorzucił triumf w Zakopanem) i w klasyfikacji końcowej tych rozgrywek zajął najwyższe w karierze, 3. miejsce.

Wysoką formę prezentował Loitzl również w sezonie olimpijskim 2009/2010. Nie odniósł wprawdzie żadnego zwycięstwa, a na podium był tylko dwukrotnie (3. lokata na inaugurację sezonu w Kuusamo oraz 2. pozycja w Garmisch-Partenkirchen), dołożył jednak do swojej kolekcji kolejny złoty medal wielkiej imprezy - wraz z kolegami triumfował w konkursie drużynowym podczas Igrzysk w Vancouver. Jest to jego pierwszy medal olimpijski. W konkursach indywidualnych (również debiut podczas Igrzysk) spisał się nieco słabiej, zajmując 11. miejsce na skoczni normalnej oraz 10. na dużej. Sezon w Pucharze Świata ukończył na 6. pozycji.

W następnym sezonie Austriak nie skakał już tak dobrze. Udało mu się wprawdzie raz uplasować na podium (3. miejsce w Engelbergu), miał też jednak kilka zupełnie nieudanych występów, m.in. w Klingenthal, gdzie po raz pierwszy od trzech sezonów nie zakwalifkował się do finałowej "30". Przykrą wpadkę zanotował podczas mistrzostw świata w Oslo - broniąc tytułu na skoczni normalnej zupełnie zepsuł skok i zajął dopiero 37 miejsce. Efektem tak słabego występu była absencja w konkursie na dużej skoczni, oraz konkursach drużynowych, które Austiracy ponownie wygrali. Na koniec sezonu w Pucharze Świata Loitzl zasygnalizował zwyżkę formy, zajmując w ostatnim konkursie w Planicy 8. lokatę. W klasyfikacji generalnej uplasował się zaś na 13. miejscu.

W 2010 roku w Planicy skoczył 213,5 m, co jest jego rekordem życiowym.

czytaj dalej: [2], [3]