Wrocławskie Nowe Miasto - Polski Serwis Naukowy

ul. Purkyniego, widok na wschód ze skrzyżowania z Janickiego

Nowe Miasto - miasto lokowane na mocy aktu lokacyjnego 16 grudnia 1261 w bezpośrednim sąsiedztwie Wrocławia (dzisiejszego Starego Miasta) i wcielone do niego administracyjnie w 1327. Od 5 października 1263 obowiązywało prawo magdeburskie.

Panorama Racławicka – panoramiczny obraz olejny autorstwa kilku artystów-malarzy tworzących na przełomie XIX i XX wieku. Obok Panoramy siedmiogrodzkiej, "Golgoty" oraz "Męczeństwa Chrześcijan w Cyrku Nerona" jest to jedna z czterech XIX wiecznych panoram namalowanych pod kierownictwem Jana Styki.

Ulica Jana Ewangelisty Purkyniego we Wrocławiu, przecinająca równoleżnikowo Nowe Miasto. W przeszłości łączyła plac Nowy Targ przez Bramę Krupniczą (zwaną też Nową) w linii murów wewnętrznych z Bramą Ceglarską w linii murów zewnętrznych. W średniowieczu główna ulica Nowego Miasta; najpierw bezimienna, potem nazywana Platea magna ("Wielka", wzmiankowana w 1403), w XVII wieku nazywano ją Straßgasse ("Uliczna", co nawiązywało do wyróżniającej jej od sąsiednich zaułków szerokości), a od XVIII wieku Breitegasse ("zaułek Szeroki") lub Breitestraße ("ulica Szeroka"). Początkowy odcinek ulicy, między placem Nowy Targ a Bramą Krupniczą nazywano Gutengraupengasse ("zaułek Dobrej Kaszy") albo Mönchgasse ("zaułek Mnisi"), a w 1824 dołączono do ulicy Szerokiej.

Nowe Miasto leżało na wschód od murów miejskich, naprzeciw Ostrowa Tumskiego. Z Wrocławiem łączyło się poprzez Bramę Nową. Główną ulicą Nowego Miasta była ul. Szeroka (Breite Gasse), dzisiejsza ul. Purkyniego. Miasto posiadało prawdopodobnie własny ratusz, mieszczący się po zachodniej stronie dzisiejszego placu Polskiego. Nowomiejską parafią był kościół Ducha Świętego, połączony ze szpitalem i klasztorem kanoników regularnych - augustianów. Na początku XV w. został założony kościół św. Klemensa (zamknięty w 1773 r.) i nowy cmentarz parafialny. W latach 1453-1517 zbudowano na południowym skraju Nowego Miasta klasztor bernardynów.

Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu – państwowa akademia sztuk pięknych we Wrocławiu, założona w 1946 jako Wyższa Szkoła Sztuk Pięknych, od 2008 nosi imię Eugeniusza Gepperta.

Muzeum Architektury we Wrocławiu - muzeum gromadzące zbiory związane z architekturą oraz prezentujące w ramach wystaw czasowych twórczość architektów polskich i zagranicznych, z siedzibą w budynkach zespołu pobernardyńskiego.

Większość zabudowy Nowego Miasta uległa zniszczeniu w czasie II wojny światowej i została zastąpiona czterema punktowcami, szkołą podstawową, parkingami, parkiem oraz rotundą Panoramy Racławickiej. Część terenu pozostaje niezagospodarowana. Zachowany kwartał zabudowy zajmuje obecnie Akademia Sztuk Pięknych oraz hotel, zaś w zespole pobernardyńskim ulokowane jest Muzeum Architektury.

Szkoła podstawowa – pierwszy etap formalnej edukacji. W większości krajów nauka w szkole podstawowej jest obowiązkowa. Nauczanie poza szkołą tzw. edukacja domowa legalne jest m.in. w krajach anglosaskich, w Chile i na Tajwanie.

Bernardyni - zwyczajowa nazwa Zakonu Braci Mniejszych gałęzi obserwanckiej, używana na ziemiach przedrozbiorowej Polski. Oficjalna nazwa brzmi obecnie: Prowincja Niepokalanego Poczęcia NMP Zakonu Braci Mniejszych w Polsce, OO. Bernardyni.