|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Europejscy naukowcy dokonali nowych odkryć, które ujawniają powiązanie między niedoborem hormonu tarczycy a postrzeganiem barw. Badania, których wyniki opublikowano w czasopiśmie Journal of Neuroscience, podważają utrzymywane dotychczas założenie, że wrażliwość na bar... Niedobory jodu i choroby tarczycy w ciąży mogą prowadzić do poronień, przedwczesnych porodów oraz wad rozwojowych u dzieci, dlatego każda ciężarna powinna przejść badania tarczycy i uzupełniać jod w diecie - mówili lekarze podczas konferencji zorganizowan... Chorzy wymagający operacji tarczycy nie powinni obawiać się powikłań takiego zabiegu. Nowe metody pozwalają bezpiecznie go przeprowadzić - zapewniają specjaliści, którzy spotkali się 15 kwietnia na konferencji w Krakowie. ,,Strach przed operacją jest jedną... Wyniki nowych badań szwedzkich pokazują, że niedoczynność tarczycy może być skutkiem spożycia zbyt dużych ilości litu znajdującego się w wodzie gruntowej. Lit wykorzystuje się na całym świecie do leczenia zaburzenia dwubiegunowego oraz lekoopornej depresj... Niemal 90 proc. dorosłych Polaków nie miało zleconego badania tarczycy w ciągu ostatnich dwóch lat - wynika z badań przedstawionych na konferencji prasowej w Warszawie. Tymczasem, schorzenia i zaburzenia w pracy tarczycy dotyczą co najmniej jednej piątej nasz...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Wrodzona niedoczynność tarczycyCzy wiesz że...? Niepełnosprawność intelektualna (obniżenie poziomu rozwoju intelektualnego) – zaburzenie rozwojowe polegające na znacznym obniżeniu ogólnego poziomu funkcjonowania intelektualnego, któremu towarzyszy deficyt w zakresie zachowań adaptacyjnych (w szczególności niezależności i odpowiedzialności). Hormon (od gr. ὁρμάω hormao - rzucam się naprzód, pędzę) – związek chemiczny, który jest wydzielany przez gruczoły lub tkanki układu hormonalnego. Funkcją hormonu jest regulacja czynności i modyfikacja cech strukturalnych tkanek leżących w pobliżu miejsca jego wydzielania lub oddalonych, do których dociera poprzez krew (wyjątkiem są tzw. hormony lokalne). Istnieją także takie hormony, które wywierają wpływ na funkcjonowanie wszystkich tkanek organizmu. Wrodzona pierwotna niedoczynność tarczycy - zaburzenie rozwoju fizycznego i intelektualnego u podłoża którego leży niedobór hormonów tarczycy w okresie prenatalnym i w niemowlęctwie. Przyczyną może być agenezja, dysplazja, hipoplazja lub ektopia tarczycy. Może występować w związku z wolem endemicznym lub wystąpić jako defekt syntezy hormonów w gruczole. Objawami są: Odpowiednio szybkie rozpoznanie i wdrożenie leczenia suplementacyjnego pozwala zapobiec pogłębianiu się choroby (zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym są nieodwracalne). Można natomiast zapobiec karłowatości. Ektopia (łac. ectopia, z gr. εκτοπία = przemieszczenie) – termin używany w medycynie w przypadku występowania narządu (także tkanki) w miejscu innym, niż fizjologiczne.
Agenezja (łac. agenesia, z gr. a- + génesis = powstanie) - zaburzenie rozwojowe polegające na niewykształceniu się zawiązka narządu, a w konsekwencji także tegoż narządu. Do częstszych patologii należą:
Czy wiesz że...? beta Karłowatość – niedobór wzrostu (wzrost poniżej 3 centyla odpowiednio dla wieku i płci) spowodowana np. zbyt małą ilością hormonu wzrostu w okresie wzrostu lub brakiem receptora dla tego hormonu w wątrobie.
Niemowlę, okres niemowlęcy – dziecko od urodzenia do końca pierwszego roku życia. Wyodrębnienie to w psychologii rozwojowej dokonywane ze względu na szczególną wagę rozwoju małego dziecka w tym okresie. Wyodrębnienie okresu niemowlęctwa jest ważne także z uwagi na mnogość i intensywność przemian zachodzących w organizmie dziecka w tym czasie. Pierwszy miesiąc życia dziecka jest okresem noworodkowym.
Tarczyca (łac. glandula thyroidea) – nieparzysty gruczoł wydzielania wewnętrznego umiejscowiony u ssaków w przednio-dolnej części szyi. Zbudowany jest z dwóch płatów bocznych połączonych wąską cieśnią (węziną). Czasami występuje także trzeci płat – piramidowy.
Żółtaczka (icterus) – objaw polegający na zażółceniu skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu. Prawidłowy poziom bilirubiny (całkowitej) w surowicy krwi człowieka wynosi 0,3–1,0 mg/dl lub 5,1–17,0 μmol/l.
Hipoplazja (łac. hypoplasia, z gr. υπó = pod (tu: mało) + πλάσσειν = kształtować, formować (por. plastyczny) - typ niecałkowitej morfogenezy, polegający na zbyt słabym wykształceniu się narządu przebiegającym ze zmniejszeniem ilości komórek. Hipoplazji narządu często towarzyszy upośledzenie jego czynności. Hipoplazja narządów nierzadko wchodzi w skład obrazu klinicznego zespołów wad wrodzonych, może też stanowić wadę izolowaną. Termin wprowadzony przez Rudolfa Virchowa w 1870 roku.
Dysplazja (dysembrioplazja, łac. dysplasio) - grupa wad wrodzonych polegających na zaburzeniu organizacji lub czynności komórek w określonej tkance. Należą tu:
Wrodzony zespół niedoboru jodu (dawniej kretynizm lub matołectwo) – termin oznaczający niedorozwój umysłowy ciężkiego stopnia powstały w wyniku wrodzonej pierwotnej niedoczynności tarczycy. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
