Wulkany Kostaryki - Polski Serwis Naukowy

Największy wulkan Kostaryki – Irazú

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Wulkany Kostaryki

Na obszarze Kostaryki znajduje się 112 stożków i szczytów wulkanicznych, z czego siedem wykazuje aktywność. Ich erupcje poprzedzane są zwykle trzęsieniem ziemi. Wszystkie wulkany należą do pacyficznego pierścienia ognia.

Trzęsienie ziemi – gwałtowne rozładowanie naprężeń, nagromadzonych w skorupie ziemskiej w wyniku przejściowego zablokowania ruchu warstw skalnych, poruszających się wzdłuż linii uskok Uwalniająca się przy tym energia w około 20% rozchodzi się w postaci fal sejsmicznych, z których część dociera na powierzchnię Ziemi w postaci niszczących fal powierzchniowych.

Erupcja wulkanu, wybuch wulkanu (drugie określenie, ściślej to: gwałtowna erupcja, w praktyce używane jako synonim erupcji) – zjawisko wydostawania się na powierzchnię Ziemi lub do atmosfery jakiegokolwiek materiału wulkanicznego (magmy, materiałów piroklastycznych, substancji lotnych: gazów, par).

Najwyższym wulkanem Kostaryki jest Irazú, który wznosi się na wysokość 3432 m n.p.m. Natomiast do najbardziej aktywnych zalicza się Arenal (1633 m n.p.m.). Na uwagę zasługuje Poás, który ma drugi pod względem szerokości krater na świecie (1,5 km). Większość wulkanów Kostaryki ma kształt stratowulkanu.

Pacyficzny pierścień ognia – strefa częstych trzęsień ziemi i erupcji wulkanicznych, która otacza Ocean Spokojny. Obejmuje nieomal ciągły pas rowów oceanicznych oraz wulkanicznych łańcuchów górskich. Nazywany jest także okołopacyficznym pasem sejsmicznym. Ocenia się, że zdarza się tutaj około 81% większych trzęsień ziemi, występuje tam 90% wszystkich czynnych wulkanów.

Irazú (hiszp. Volcán Irazú) – czynny wulkan w środkowej Kostaryce, najwyższy szczyt pasma Cordillera Central. Jednocześnie jest to najwyższy aktywny wulkan Kostaryki. Góruje nad pobliskim miastem Cartago, dawną stolicą kraju. Współrzędne geograficzne: 9°58′48″N 83°51′00″W / 9.98, -83.85

Obszary, na których znajdują się wulkany, zostały w latach 50. objęte ochroną, o statusie podobnym do parków narodowych.

Historia

Największym wybuchem w czasach historycznych była prawdopodobnie erupcja wulkanu Irazú w 1963. Jego aktywność trwała wówczas dwa lata. Wulkan od chwili pierwszego zarejestrowanego wybuchu w 1723 był aktywny 23 razy. Ostatnią erupcją, która wydarzyła się w Kostaryce, był wybuch wulkanu Arenal 24 sierpnia 2000. Wybuch spowodował jedną ofiarę śmiertelną, a ponad 600 osób ewakuowano z zagrożonych terytoriów.

Krater wulkaniczny - lejkowate zagłębienie o średnicy zwykle kilkuset metrów na szczycie stożka wulkanicznego lub jego zboczach. Przez krater wydobywają się lawa i gazy wulkaniczne wraz z cząstkami wulkanicznymi i pyłami, które są szkodliwe dla ludzi. Wklęsła forma w kształcie kotła na wierzchołku góry wulkanicznej, w miejscu gdzie kończy się komin wulkaniczny, którym wydobywają się gazy wulkaniczne i lawa. Wulkan może mieć jeden lub więcej kraterów (np. Etna, która posiada ich kilkaset). Takie kratery nazywane są kraterami pasożytniczymi.

Arenal (hiszp. Volcán Arenal) – stożek wulkaniczny w paśmie Cordillera de Guanacaste, w północnej Kostaryce. Osiąga wysokość 1633 m n.p.m. (niektóre źródła podają 1657 lub 1670 m n.p.m.). Współrzędne geograficzne: 10°27′48″N 84°42′12″W / 10.46333, -84.70333.

Ważniejsze wulkany

Do największych wulkanów Kostaryki należą:

Linki zewnętrzne

Opis wulkanów

Wulkany świata (en)

Galeria zdjęć wulkanów Kostaryki