|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Zakończyła się dziesiąta akcja liczenia nietoperzy w Umocnionym Łuku Odry i Warty. Według wstępnych danych, po raz kolejny odnotowano znaczący spadek liczby tych ssaków - w ciągu ostatnich trzech lat ubyło ich ponad 10 tysięcy.Podczas tegoroc... Z chwilą wybuchu I wojny światowej polskie środowiska emigracyjne działające we Francji rozpoczęły starania o powołanie polskich jednostek wojskowych.21 sierpnia 1914 r. władze francuskie odpowiedziały na inicjatywę Komitetu Wolontariuszy Polskich... Wyniki nowych badań finansowanych ze środków unijnych pokazują, że nietoperze, mimo nocnego trybu życia, wykorzystują położenie Słońca do kalibracji swojego wewnętrznego kompasu magnetycznego, który stanowi ich narzędzie do nawigacji. Szczegóły odkrycia dokonanego ... Substancję feromonową, która pozwoli lepiej chronić lasy bukowe, dębowe, brzozowe i inne przed jednym ze szkodników, opracowali naukowcy z Instytutu Chemii Fizycznej PAN w Warszawie - poinformował Instytut w przesłanym PAP komunikacie. Drwalnik bukowie... Zazwyczaj malowidła, pismo czy przedmioty artystyczne pozostawione przez naszych antenatów i odkrywane przez archeologów przywodzą na myśl hieroglify lub malowidła naskalne wykonane rękami pierwszych ludzi. Prawdopodobnie rzadziej kojarzymy te rzeczy z brytyjskimi grupami punkowymi lat 70. XX...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Wyżyna SandomierskaCzy wiesz że...? Góry Świętokrzyskie (342.34) – masyw górski położony w południowo-wschodniej Polsce, w centralnej części Wyżyny Kieleckiej. Obok Sudetów jedno z najstarszych pasm górskich w Polsce. Najwyższy szczyt to Łysica (612 m n.p.m.) w paśmie Łysogór. Nazwa gór pochodzi od relikwii Krzyża Świętego przechowywanych w klasztorze na Łysej Górze. Opatówka, Łukawa, Łukówka, rzeka w środkowej Polsce, lewy dopływ Wisły o długości 51,5 km i powierzchni dorzecza 282 km². Płynie z Gór Świętokrzyskich przez Wyżynę Sandomierską na Nizinę Nadwiślańską, w województwie świętokrzyskim. Wyżyna Sandomierska (342.35), nazywana również Wyżyną Opatowską – wschodnia część Wyżyny Kieleckiej. Rozciąga się pomiędzy Górami Świętokrzyskimi na zachodzie i południowym zachodzie, Przedgórzem Iłżeckim na północy a doliną Wisły na wschodzie. Fundament jej stanowią skały budujące Góry Świętokrzyskie, we wschodniej części osady pochodzenia morskiego (miocen) przykryły tenże fundament. Cały obszar jest pokryty utworami lessowymi, powierzchnia jego jest zrównana. Płynące tu rzeki, Koprzywianka, Opatówka, Kamionka i Świślina, rozcinają go. Wyżyna Sandomierska ma powierzchnię około 1140 km². Znajdują się tu dwa rezerwaty obejmujące lasy mieszane i jeden chroniący roślinność sucholubną. Sandomierz to miasto i gmina miejska w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, położona nad rzeką Wisłą (268,5 km od jej źródła i 673,7 km od jej ujścia do Morza Bałtyckiego), na siedmiu wzgórzach (stąd miasto nazywane jest czasem "małym Rzymem"), na granicy Wyżyny Sandomierskiej. Przemysłowa część miasta, zwana Nadbrzeziem leży na prawym brzegu Wisły, w Kotlinie Sandomierskiej, graniczy z Tarnobrzegiem, z którym tworzy konurbację. Nazwa miasta pochodzi od imienia Sędomir, rozpowszechnionego w całej Słowiańszczyźnie (por. czes., rus. i serbsko-chor. Sudomir).
Wisła (łac. i ang. Vistula, niem. Weichsel) – najdłuższa rzeka Polski, o długości 1047 km. Jest także najdłuższą rzeką w zlewisku Morza Bałtyckiego. Wysokość wynosi od 180 m n.p.m. w okolicach Sandomierza do 300 m n.p.m. u podnóża Gór Świętokrzyskich. Wschodni kraniec wyżyny stanowią Góry Pieprzowe. Linki zewnętrzne
Czy wiesz że...? beta Pierwsze poglądy na fizycznogeograficzną regionalizację Polski pojawiły się w dziele Jana Długosza, które przez wiele następnych stuleci jako jedyne było źródłem wiedzy geograficznej. Wyraźne ożywienie w tej dziedzinie nastąpiło dopiero na przełomie XIX i XX w., ponieważ większa była już znajomość warunków naturalnych kraju. W okresie tym publikowało wielu geografów, m.in.: Stanisław Staszic, Wincenty Pol, Antoni Rehman, Wacław Nałkowski, Stanisław Lencewicz czy Ludomir Sawicki. Każdy z nich miał własną koncepcję podziału Polski na regiony fizycznogeograficzne.
Szewnianka (lub Kamionka) - rzeka, prawobrzeżny dopływ Kamiennej. Jej źródła znajdują się w okolicach miejscowości Truskolasy i Kraszków, u podnóża Góry Truskolaskiej, w Paśmie Jeleniowskim Gór Świętokrzyskich. Uchodzi do Kamiennej w Ostrowcu Świętokrzyskim.
Miocen – najstarsza epoka neogenu. Epoka wielkich przemian geologicznych skorupy ziemskiej. Wypiętrzenie nowych łańcuchów górskich zmieniło cyrkulację powietrza w atmosferze i wód w morzach. Trwał od 23,03 mln do 5,332 mln lat temu.
Świślina – rzeka, prawobrzeżny dopływ Kamiennej. Jej źródła znajdują się w okolicach wsi Siekierno, na północ od Pasma Sieradowickiego, Gór Świętokrzyskich. Uchodzi do Kamiennej w miejscowości Nietulisko Duże.
Przedgórze Iłżeckie (342.33) – północno-wschodnia część Wyżyny Kieleckiej. Rozciąga się między doliną Kamiennej na południu, a Równiną Radomską na północy. Dolina Kamiennej oddziela je od Wyżyny Sandomierskiej i Gór Świętokrzyskich.
Koprzywianka – lewostronny dopływ Wisły, o długości 66 km, której źródło znajduje się na południowym stoku Szczytniaka (Pasmo Jeleniowskie Gór Świętokrzyskich), na wysokości 380 m n.p.m., a ujście w Sandomierzu na wys. 141 m n.p.m.
Wyżyna Kielecka (342.3) – nazywana dawniej Wyżyną Kielecko-Sandomierską, rozciąga się między Pilicą a Wisłą (od okolic Opoczna na północnym zachodzie do rejonu Sandomierza na południowym wschodzie). Pod względem rzeźby jest to pas fałdowań paleozoicznych i mezozoicznych, przy czym paleozoik pokrywają w części utwory czwartorzędowe (polodowcowe). W środku obszaru dominują Góry Świętokrzyskie z Łysicą (612 m n.p.m.), leżącą w paśmie Łysogór. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |