|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Ochrona wodniczki, kraski, inwentaryzacja ptaków Karpat - to najbliższe plany Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków, które obchodzi w br. 20-lecie istnienia. OTOP zajmuje się ochroną dzikich ptaków i miejsc, w których one żyją. Założone ... Trzy młode orły przednie opuściły w ostatnich dniach swoje gniazda w Karpatach. Śnieżna, mroźna i długa zima oraz długotrwałe deszcze na wiosnę były przyczyną słabych lęgów - mówi Marian Stój z Komitetu Ochrony Orła."Dwa młode orły poj... Tylko trzy młode orły przednie w tym roku opuszczą gniazda w Karpatach. To czterokrotnie mniej niż dwa lata temu. Przyczyną wyjątkowo słabych lęgów jest pogoda - najpierw sroga zima, potem długie i intensywne opady deszczu - uważa Marian Stój z Komitetu Oc... Jedna z największych instytucji astronomicznych na świecie - ESO - stworzyła polską wersję swojej witryny internetowej. ESO to skrót od nazwy Europejskie Obserwatorium Południowe. ESO jest organizacją zrzeszającą czternaście krajów europejskich, ... Międzynarodowy zespół naukowców zidentyfikował sześć nowych wariantów genetycznych powiązanych z cukrzycą typu 2 u południowych Azjatów.
W artykule opublikowanym w czasopiśmie Nature Genetics zespół wyjaśnia, że dokonane odkrycia posuwają naprzód poszukiwania m...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Wyżyna TransylwańskaCzy wiesz że...? Według wciąż dyskutowanego podziału dokonanego przez Międzynarodową Unię Nauk Geologicznych, skorygowanego w 2006 r., neogen jest to młodszy okres ery kenozoicznej trwający od 23,03 do 2,588 mln lat temu. Dzieli się na: Żwir – okruchowa skała osadowa o luźnej postaci, złożona z otoczaków o średnicy większej niż 2 mm – nawet do kilku cm. (W budownictwie żwirem nazywane jest kruszywo naturalne o frakcji do 80 mm.) Karpaty (51-54) (węg. Kárpátok; rum. Carpaţi; ukr. Карпати, czes. i słow. Karpaty) – łańcuch górski w środkowej Europie (jeden z największych w tej części świata), ciągnący się łukiem przez terytoria Czech, Polski, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii i Serbii. Najwyższy szczyt Gerlach ma wysokość 2655 m n.p.m. Wyżyna Transylwańska (541), także Wyżyna Siedmiogrodzka, Kotlina Siedmiogrodzka (rum. Podişul Transilvaniei) – podprowincja geograficzna Karpat położona na terenie Rumunii, niemal ze wszystkich stron otoczona pasmami Karpat Wschodnich, Południowych i Gór Zachodniorumuńskich. Teren obecnej wyżyny zajmował w neogenie basen otoczony wypiętrzającymi się górami. Początkowo zajmowało go morze, gromadził się na jego dnie materiał skalny (żwiry, piaski, iły), pochodzący z sąsiednich pasm górskich, z którego powstały skały osadowe budujące obecnie wyżynę. Szczątki żywych organizmów dały początek złożom gazu ziemnego, a suchy klimat spowodował powstawanie w zamkniętych zatokach złóż soli. W pliocenie było tu jezioro, a pod koniec pliocenu i w plejstocenie wypiętrzenie całego bloku Karpat zmieniło dno jeziora w wyżynę. Góry Zachodniorumuńskie (542; rum. Apuseni lub Munţii Apuseni - "Góry Zachodnie") – łańcuch górski w Karpatach, na terenie Rumunii. Najwyższym szczytem jest Curcubăta Mare (1847 m n.p.m.) w Masywie Biharu. Góry tworzy centralny masyw krystaliczny otoczony młodszymi skałami osadowymi, ważnym składnikiem są też młode skały wulkaniczne.
Plejstocen – epoka, która wraz z holocenem stanowi okres czwartorzędu, który jest formalnie trzecim okresem w erze kenozoicznej. Trwał od 2,588 mln lat temu (obejmując piętro gelas, dawniej zaliczane do pliocenu) do początku holocenu 11700 lat temu (przed rokiem 2000). Plejstocen nieformalnie nazywany jest też epoką lodowcową, lub epoką lodową, w której olbrzymie lodowce kontynentalne (lądolody) pokryły wielką część Europy, łącznie z Polską, a także inne obszary strefy umiarkowanej, a więc zachodnią Syberię, Amerykę Północną, Grenlandię, Tybet, Ziemię Ognistą, Argentynę, Tasmanię. Wyżynę Transylwańską budują głównie skały osadowe, jedynie w rejonie północnym na Wyżynie Samoszu odsłonięte jest krystaliczne podłoże. Ponieważ region ma charakter kotliny otoczonej górami, klimat jest tu dosyć suchy, a występuje roślinność leśno-stepowa, miejscami słonolubna. Halit – minerał z gromady halogenków. Nazwa pochodzi od greckich słów halos – sól, słony, oraz lithos – kamień. Minerał znany i używany od czasów starożytnych.
Kotlina Haţeg (541.7) – makroregion fizycznogeograficzny Wyżyny Transylwańskiej w centralnej Rumunii (Siedmiogród). Obniżenie wcinające się między należące do Karpat Południowych góry Poiana Ruscă na zachodzie, Retezat na południu i Sebeş na wschodzie. Na północy łączy się z Doliną Środkowej Maruszy. Na terenie Wyżyny Transylwańskiej wyróżnia się siedem jednostek: Źródła
Kotlina Sybińska (541.6; rum. Depresiunea Sibiu) – makroregion fizycznogeograficzny Wyżyny Transylwańskiej w centralnej Rumunii (Siedmiogród). Obniżenie między górami Lotru i Górami Sybińskimi w Karpatach Południowych a Wyżyną Tyrnawską. Na wschodzie łączy się z Kotliną Fogaraską.
Jerzy Aleksander Kondracki (ur. 1 listopada 1908 w Warszawie, zm. 13 kwietnia 1998 koło Villach w Austrii) – polski geograf, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, autor najbardziej znanej regionalizacji fizycznogeograficznej Polski.
Czy wiesz że...? beta Karpaty Południowe (53) są częścią Karpat położoną na terenie Rumunii, rozciągają się od przełęczy Predeal na wschodzie po przełom Żelaznej Bramy na zachodzie. Najwyższym szczytem jest Moldoveanu w Górach Fogaraskich (2543 m n.p.m.); Karpaty Południowe nie są więc najwyższą częścią Karpat, ale za to najbardziej wyniosłą. Zbudowane są głównie ze skał krystalicznych i metamorficznych, na zachodzie częściowo przykrytych seriami wapiennymi.
Piasek – skała osadowa, luźna, złożona z niezwiązanych spoiwem ziaren mineralnych. Wielkość ziaren od 0,0625 do 2 mm, gęstość piasku kwarcowego ok. ok. 2,62 g/cm3.
Skały osadowe (sedymentacyjne) – jeden z trzech głównych typów skał (obok skał magmowych i metamorficznych) budujących skorupę ziemską, powstają przez nagromadzenie się materiału przynoszonego przez czynniki zewnętrzne (np. wodę, lodowiec, wiatr), na skutek jego osadzania się lub wytrącania z roztworu wodnego. Nauka zajmująca się powstawaniem skał osadowych to sedymentologia.
Poniższa regionalizacja fizycznogeograficzna Karpat została opracowana przez Jerzego Kondrackiego (Karpaty, 1989, Warszawa: WSiP ISBN 83-02-04067-3). Nie jest to ani jedyna, ani też ogólnie przyjęta regionalizacja Karpat i ich części - w poszczególnych krajach "karpackich" funkcjonują inne regionalizacje. Regionalizacja Kondrackiego jest natomiast regionalizacją najczęściej stosowaną w Polsce.
Kotlina Fogaraska (541.5, rum. Depresiunea Fǎgǎraşului) – makroregion fizycznogeograficzny Wyżyny Transylwańskiej w centralnej Rumunii (Siedmiogród). Obniżenie między Górami Fogaraskimi w Karpatach Południowych a Wyżyną Tyrnawską. Na zachodzie łączy się z Kotlina Sybińską, na wschodzie kończy się barierą gór Perşani.
Dolina Środkowej Maruszy (541.3) – makroregion fizycznogeograficzny Wyżyny Transylwańskiej. Odcinek doliny Maruszy w jej środkowym biegu, między Karpatami Wschodnimi a Górami Zachodniorumuńskimi.
Gaz ziemny zwany również błękitnym paliwem – paliwo kopalne pochodzenia organicznego, gaz zbierający się w skorupie ziemskiej w pokładach wypełniających przestrzenie, niekiedy pod wysokim ciśnieniem. Pokłady gazu ziemnego występują samodzielnie lub towarzyszą złożom ropy naftowej lub węgla kamiennego. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
