Czy wiesz że...?
Partia Pracy Korei (kor. 조선로동당, trl. Dzoson Rodongdang) - monopartia, rządząca w Korei Północnej. Jedno z trzech istniejących ugrupowań politycznych w kraju, działające we Froncie Ojczyźnianym. Partia określa swoją ideologię jako dżucze. Według oficjalnych północnokoreańskich źródeł powołana została 10 października 1945 roku po wycofaniu się wojska radzieckiego w wyniku połączenia Komunistycznej Partii Korei Północnej oraz Nowej Partii Ludowej. Faktycznie racy została sformowana 30 czerwca 1949 z połączenia Partii Pracy obydwu Korei w Pjongjangu. W pierwsze lata istnienia zdominowała wojna koreańska. Po jej zakończeniu na skutek zerwania z polityką stalinizmu przez Nikitę Chruszczowa na XX Zjeździe KPZR. Latem 1956 roku Kim Ir Sen został wezwany do Moskwy. Nikita Chruszczow udzielił mu nagany w związku z nieprzeprowadzeniem procesu destalinizacji w jego kraju. Aby temu zapobiec Kim Ir sen opóźnił plenum komitetu centralnego o ponad miesiąc i przekupił jego członków aby zachować status quo 30 sierpnia Choe Chang-ik wygłosił przemówienie atakując Kim Ir Sena za koncentrowanie władzy partii i państwa swoich rękach, oraz skrytykował linię partii stawiającą na uprzemysłowienie, które nie zaspokaja powszechnego głodu wśród ludzi w Korei Północnej. Skrytykował także istnienie państwa policyjnego. W odpowiedzi na krytykę obiecał przeprowadzić reformy do których jednak nigdy nie doszło a opozycja partyjna musiała udać się na emigracje do Chin i została usunięta z Komitetu Centralnego.

Wybory pokazowe - rodzaj wyborów stosowany w państwach autorytarnych bądź totalitarnych dla zachowania pozorów możliwości wyboru kandydatów do parlamentu. Udział w nich jest dla obywateli obowiązkowy. Na kartach do głosowania można próżno szukać partii opozycyjnych, jednakże kilka takich istnieje. Jednak wszystkie są obok tej głównej (jak np. Komunistyczna Partia Chin w Chinach). Są to partie satelickie, które popierają partię rządzącą. Zdarza się, że na karcie do głosowania nie trzeba nic kreślić, gdyż każdy głos w wyborach będzie uznany za "prawidłowy". O "normalnych" wynikach też nie warto wspominać. Np. 8 marca 2009 roku w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, odbyły się wybory do Najwyższego Zgromadzenia Ludowego - północnokoreańskiego parlamentu. Wszyscy kandydaci rządzącej Partii Pracy dostali 100% głosów, a frekwencja wyniosła 99,9%. Podobnie w Chinach - ostatnie wybory dały wszystkie mandaty Partii Komunistycznej i innym satelickim partiom.