Wybory prezydenckie na Ukrainie 2004

Wybory prezydenckie na Ukrainie odbyły się w dwóch turach: 31 października i 21 listopada/26 grudnia 2004.

W pierwszej turze zwyciężył Wiktor Juszczenko przed Wiktorem Janukowyczem. Według Centralnej Komisji Wyborczej w drugiej turze zwyciężył Wiktor Janukowycz. Wyniki te zostały zakwestionowane, zarówno przez zwolenników Juszczenki na Ukrainie, jak i przez niezależnych międzynarodowych obserwatorów, a ich ogłoszenie stało się początkiem Pomarańczowej Rewolucji. Opozycja ukraińska zaskarżyła rezultaty wyborów prezydenckich do Sądu Najwyższego, który zabronił oficjalnej publikacji wyniku wyborów do czasu rozpatrzenia odwołania.

Adwokat (łac. advocatus od advocare – wzywać na pomoc) – prawnik świadczący pomoc prawną w szczególności polegająca na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami.
Partia Zielonych Ukrainy (ukr. Партія Зелених України) – ukraińska partia polityczna założona 30 września 1990 w Kijowie przez grupę aktywistów organizacji ekologicznej Zełynyj swit, a zarejestrowana 24 maja 1991. Aktualnie nie ma reprezentantów w Radzie Najwyższej, ma jednak ok. 500 przedstawicieli we władzach lokalnych i regionalnych. Liczy ok. 36 000 członków.

3 grudnia 2004 ukraiński Sąd Najwyższy zdecydował, że druga tura wyborów prezydenckich zostanie powtórzona. Uznano, iż nie sposób ustalić rzeczywistych wyników głosowania. Powtórkę ustalono na 26 grudnia. Datę tę proponowali jako jedną z ewentualnych polscy i unijni mediatorzy.

26 grudnia, w powtórzonej drugiej turze wyborów prezydenckich na Ukrainie zwyciężył Wiktor Juszczenko przed Wiktorem Janukowyczem. 10 stycznia 2005 roku Ukraińska Centralna Komisja Wyborcza ogłosiła oficjalne, ostateczne wyniki wyborów, zgodnie z którymi, po przeliczeniu wszystkich głosów, na Juszczenkę oddało głos 51,99 proc., a na Janukowycza 44,20 proc. wyborców.

Ołeksandr Ołeksandrowicz Omelczenko, ukr. Олександр Олександрович Омельченко (ur. 9 sierpnia 1938 w Zoziwie w obwodzie winnickim) – ukraiński polityk, były mer Kijowa, z wykształcenia inżynier budowlaniec.
Postępowa Partia Socjalistyczna Ukrainy (ukr. Прогресивна соціалістична партія України, ПСПУ) – ukraińska partia lewicowa, odwołująca się do ideologii marksistowskiej, głosząca hasła zbliżenia z Rosją i Białorusią, przeciwna integracji z NATO i UE.

Kandydaci

Wiktor Juszczenko - były premier Ukrainy i szef banku centralnego, lider parlamentarnej opozycji; w pierwszej turze został poparty przez ugrupowania Bloku Nasza Ukraina (tj. m.in. Ludowy Ruch Ukrainy, Ukraińska Partia Ludowa, Reformy i Porządek, Partia Solidarność, Młodzieżowa Partia Ukrainy, Związek Chrześcijańsko-Demokratyczny, Kongres Ukraińskich Nacjonalistów, Partia Obrońców Ojczyzny) i Bloku Julii Tymoszenko (Batkiwszczyna, Ukraińska Partia Republikańska "Zjednoczenie", Ukraińska Partia Socjaldemokratyczna);

Wiktor Janukowycz - urzędujący premier Ukrainy, jeden z liderów klanu donieckiego; wystawiony przez Partię Regionów, popierany też przez Ludową Partię Agrarną Ukrainy, Partię Ludowo-Demokratyczną, Partię Socjaldemokratyczną, Trudową Ukrainę i kilkanaście mniejszych ugrupowań;

Ołeksandr Moroz - poseł, były przewodniczący Rady Najwyższej, lider Socjalistycznej Partii Ukrainy; w II turze poparł Wiktora Juszczenkę;

Petro Symonenko - poseł, lider Komunistycznej Partii Ukrainy; w II turze opowiedział się przeciwko obydwu kandydatom;

Natalia Witrenko - była posłanka, lider Postępowej Socjalistycznej Partii Ukrainy; w II turze poparła Wiktora Janukowycza;

Anatolij Kinach - były premier Ukrainy, lider Partii Przemysłowców i Przedsiębiorców Ukrainy; w II turze poparł Wiktora Juszczenkę;

Ołeksandr Jakowenko - były poseł, lider Komunistycznej Partii Robotników i Chłopów;

Ołeksandr Omelczenko - mer Kijowa, lider Ukraińskiej Partii Jedności; w II turze poparł Wiktora Juszczenkę;

Leonid Czernowecki - deputowany Naszej Ukrainy, biznesmen; w II turze poparł Wiktora Juszczenkę;

Dmytro Korczynśkyj - lider nacjonalistycznej partii Bractwo;

Andrij Czornowił - syn Wiaczesława Czornowiła;

Mykoła Hrabar - były poseł, kijowski adwokat, kandydat "techniczny" Wiktora Juszczenki;

Mychajło Brodskyj - były poseł, dziennikarz-skandalista, lider partii Jabłoko, kandydat "techniczny" Wiktora Juszczenki;

Jurij Zbitniew - były poseł, lider partii Nowa Siła;

Serhij Komisarenko - nauczyciel akademicki;

Wasyl Wołha - przewodniczący pozarządowej organizacji "Publiczna Kontrola";

Bohdan Bojko - były poseł, lider Ludowego Ruchu Ukrainy za Jedność (mały prokuczmowski odłam NRU); kandydat "techniczny" Wiktora Janukowycza;

Ołeksandr Rżawskyj - były poseł, lider partii Jedna Rodzina;

Mykoła Rohożynskyj - działacz społeczny;

Władysław Krywobokow - przedsiębiorca, lider Partii Ludowej Socjalnej Ochrony;

Ołeksandr Bazyljuk - lider Słowiańskiej Partii Ukrainy;

Ihor Duszyn - lider Liberalno-Demokratycznej Partii Ukrainy; kandydat "techniczny" Wiktora Janukowycza;

Roman Kozak - lider Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów;

Wołodymyr Neczyporuk - poseł, lider partii Ludowa Władza.

Łącznie w pierwszej turze wystartowało 24 kandydatów. Dwóch kolejnych (Witalij Kononow z Partii Zielonych i Hryhorij Czernysz) zrezygnowało ze startu już po rejestracji. Część kandydatów wzięła udział w wyborach wyłącznie z przyczyn technicznych - tylko po to, aby zwiększyć liczbę przedstawicieli jednego z liderów w poszczególnych komisjach wyborczych.

Komunistyczna Partia Ukrainy – (ukr. Комуністи́чна Па́ртія Украї́ни, rus. Коммунисти́ческая па́ртия Украи́ны), do 1952 roku Komunistyczna Partia Bolszewików Ukrainy (ukr. Комуністична Партія більшовиків України - КПбУ) ukraińska partia polityczna. W latach 1922-1991 część składowa KPZR.
Rada Najwyższa Ukrainy (ukr. Верховна Рада України, "Werchowna Rada") to jednoizbowy parlament Ukrainy. Nazwa ta jest typowa dla krajów post-radzieckich, których parlamenty często noszą nazwę "Rad Najwyższych" (ros. Верховный Совет). Nazwę taką nosi również parlament Autonomicznej Republiki Krymu. Obecna Rada Najwyższa Ukrainy jest bezpośrednią następczynią Rady Najwyższej Ukraińskiej SRR, która w 1991 ogłosiła niezależność kraju i odłączenie się od Związku Radzieckiego.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)