|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Celem rozpoczętego właśnie, nowego projektu finansowanego ze środków unijnych jest zapewnienie ekologicznych systemów sterowania ruchem drogowym w europejskich miastach i metropoliach. Trzyletni projekt THE ISSUE (Ruch drogowy- Zdrowie - Środowisko. Inteligentne rozwiązania wspomagające... W dniach 14 - 15 czerwca 2011 r. w Londynie, WLk. Brytania odbędzie się wydarzenie pt. "Bezpieczeństwo wody i rozwój gospodarczy w gospodarkach wschodzących".
Woda to globalny problem o kluczowym znaczeniu, a popyt na nią, zwłaszcza w szybko rozwijających się gospodarkach wschodzących, bł... W połączeniach telefonicznych identyfikacja rozmów następuje na podstawie numeru telefonu osoby dzwoniącej. Każdy może jednak podszyć się pod dowolny numer telefonu, zmienić barwę głosu, w prosty sposób odczytać wiadomości pozostawione w poczcie głosowej. O zagrożeni... Jeżeli wydaje się wam, że ocena położenia spadającego przedmiotu jest łatwiejsza, kiedy się leży na boku, to powinniście zastanowić się nad tym raz jeszcze. Nowe badania przeprowadzone pod kierunkiem Instytutu Cybernetyki Biologicznej im. Maxa Plancka (MPI) w Niemczech, któ... W Polsce jest już 800 tys. niesamodzielnych starszych osób wymagających stałej opieki i będzie ich coraz więcej. Po 65. roku życia jest już 5 mln Polaków, a w wieku ponad 80 lat - 1,3 mln osób - podano w środę podczas Forum III Wieku "Polska Starość" w W...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 WypornośćCzy wiesz że...? Littoral Combat Ship amerykański program i seria stosunkowo niewielkich oraz relatywnie tanich okrętów walki przybrzeżnej (wody przybrzeżne), których zastosowanie bojowe opiera się na wykorzystaniu przystosowanych do konkretnych rodzajów misji modułowych pakietów wyposażenia "plug-and-fight". Sam zaś okręt niewyposażony w moduły, nazywany jest jedynie "Sea frame" - okrętem szkieletowym. Znak wolnej burty - oznaczenie składające się z: kręgu wolnej burty oraz linii ładunkowych wskazujących największe dopuszczalne zanurzenie statku w różnych okolicznościach i różnych porach roku, według zasad określonych w konwencji o liniach ładunkowych, przyjętej w Londynie dnia 5 kwietnia 1966 r. Statek wodny – dość szerokie i nie do końca sprecyzowane pojęcie, zawężające określenie jednostki pływającej do takich jednostek, które mogą poruszać się samodzielnie, lub też, w myśl innych definicji, są wykorzystywane ogólnie jako środek transportu (z własnym napędem lub bez). Przykładowo w rozumieniu międzynarodowego prawa drogi morskiej statek oznacza wszelkiego rodzaju urządzenie pływające, nie wyłączając urządzeń bezwypornościowych i wodnosamolotów, używane lub nadające się do użytku jako środek transportu wodnego. Wyporność – podstawowy parametr określający wielkość okrętów, rzadziej innych jednostek pływających. Wyporność jest miarą siły wyporu, określa masę wody wypartej przez zanurzoną część okrętu zgodnie z prawem Archimedesa (objętość zanurzonej części okrętu pomnożoną przez ciężar właściwy wody). Miarą wyporności jest tona (1000 kg) lub długa tona (1016 kg). Okręt – zwykle uzbrojona jednostka pływająca w służbie państwa, tj. jego sił zbrojnych – marynarki wojennej pod banderą wojenną, przeznaczona do wykonywania zadań bojowych. Także duży statek.
Siła wyporu – siła działająca na ciało zanurzone w płynie czyli w cieczy lub gazie w obecności ciążenia. Jest skierowana pionowo do góry - przeciwnie do ciężaru. Wartość siły wyporu jest równa ciężarowi płynu wypartego przez to ciało Wyporność okrętu równa jest aktualnej masie okrętu, dlatego wyróżnia się przede wszystkim: Najczęściej podawana jest wyporność standardowa. Pojęcie to zostało wprowadzone w traktacie waszyngtońskim w 1922 jako ujednolicony sposób mierzenia ciężaru okrętów. Pojęcie to zastąpiło tzw. wyporność normalną, mierzoną różnie w poszczególnych flotach (np. w marynarce brytyjskiej wyporność normalna do 1923 oznaczała wyporność okrętu z 25% zapasu paliwa, 75% amunicji, 33-66% zapasów i smarów i bez rezerwy wody kotłowej). Jednostką wyporności standardowej jest długa tona, czasami dla odróżnienia określana jako tona standardowa (ts) lub tona waszyngtońska (tW). Zanurzenie – na statku wodnym jest to odległość pionowa mierzona na owrężu pomiędzy letnią wodnicą ładunkową, a górną powierzchnią stępki płaskiej lub punktem zetknięcia się wewnętrznej powierzchni poszycia poszycia ze stępką belkową.
Nośność to podstawowy parametr określający wielkość statku. Nośność oznacza zdolność przewozową statku i określa łączną masę ładunku, załogi, zapasów paliwa, wody pitnej i technicznej, prowiantu, części zamiennych itp. jaką statek może przyjąć na pokład, nie przekraczając dopuszczalnego zanurzenia (przy zanurzeniu do znaku wolnej burty). Wyróżnia się także ładowność (nośność użyteczną), oznaczającą masę samego ładunku. Innym sposobem określania wyporności jest wyporność całkowita, rozumiana jako okręt ukończony i gotowy do służby w każdym przypisanym mu zakresie: z płynami w maszynerii gotowej do działania, z pełnym przewidzianym dla niego składem oficerskim i pozostałą załogą z ich rzeczami osobistymi, z pełnym wyposażeniem w amunicję i żywność w zapełnionych magazynach, wraz z ładunkiem, pasażerami i zaopatrzeniem innym niż na jego własne potrzeby w ilości nie przekraczającej maksymalnej. Wyporność całkowitą okrętów w nomenklaturze anglosaskiej określa się w długich tonach w odniesieniu do każdej z klas okrętów z wyjątkiem jednostek typów: San Antonio, Zumwalt, Osprey oraz okrętów LCS, dla których miarą wyporności całkowitej jest tona metryczna. Niszczyciele typu Zumwalt typ amerykańskich wielozadaniowych niszczycieli w trakcie budowy, w którym nacisk położono na możliwość wykonywania uderzeń na cele lądowe. W konstrukcji tych okrętów wykorzystano znaczną ilość najnowocześniejszych technologii, a także technologie kompozytowe do budowy dużej części kadłuba. Okręty tego typu mają zostać wyposażone w najnowsze rozwiązania technologiczne zarówno w zakresie uzbrojenia, jak również technik informacyjnych, integracji wszystkich elementów jednostki oraz automatyzacji (total-ship computing system). Projektowane i budowane są z założeniem posiadania pełnego wachlarza technologii stealth - minimalnego RCS oraz minimalnych sygnatur akustycznej, w podczerwieni oraz magnetycznej.
Traktat waszyngtoński (waszyngtoński traktat morski) – porozumienie międzynarodowe podpisane 6 lutego 1922, regulujące i ograniczające zbrojenia morskie, zawarte na skutek konferencji waszyngtońskiej (12 listopada 1921 - 6 lutego 1922), przez Stany Zjednoczone, Wielką Brytanię, Francję, Włochy i Japonię. Traktat ogłoszono po ratyfikowaniu przez państwa 21 sierpnia 1923. Wielkość statków cywilnych określa się przez pojemność rejestrową brutto i netto oraz nośność statku (DWT). Aktualna wartość wyporności używana jest do obliczeń statecznościowych i odczytywana z odpowiednich tablic lub wykresów na podstawie zanurzenia statku i gęstości (lub ciężaru właściwego) wody, w której pływa statek. Przypisy
Zobacz teżPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
