Wysoczyzna Polanowska - Polski Serwis Naukowy

Wysoczyzna Polanowska (314.46) –- mezoregion fizycznogeograficzny w obrębie Pojezierza Zachodniopomorskiego o powierzchni 1700 km². Na zachodzie przechodzi w Równinę Białogardzką, na północy w Równinę Słupską i Wysoczyznę Damnicką, na wschodzie w Pojezierze Kaszubskie, zaś na południu w Pojezierze Drawskie i Pojezierze Bytowskie.

Pierwsze poglądy na fizycznogeograficzną regionalizację Polski pojawiły się w dziele Jana Długosza, które przez wiele następnych stuleci jako jedyne było źródłem wiedzy geograficznej. Wyraźne ożywienie w tej dziedzinie nastąpiło dopiero na przełomie XIX i XX w., ponieważ większa była już znajomość warunków naturalnych kraju. W okresie tym publikowało wielu geografów, m.in.: Stanisław Staszic, Wincenty Pol, Antoni Rehman, Wacław Nałkowski, Stanisław Lencewicz czy Ludomir Sawicki. Każdy z nich miał własną koncepcję podziału Polski na regiony fizycznogeograficzne.

Wysoczyzna Damnicka (313.44) - mezoregion fizycznogeograficzny w obrębie Pobrzeża Koszalińskiego. Od zachodu oddzielony doliną rzeki Słupia od Równiny Sławieńskiej, od wschodu – doliną Łeby ( Pradolina Łeby Redy ) od Wysoczyzny Żarnowieckiej, od północy ograniczony Wybrzeżem Słowińskim, na południu przechodzi w Wysoczyznę Polanowską.

Charakterystyka

Ukształtowanie terenu morenowe, maksymalna wysokość osiąga 217 m n.p.m. – Barania Góra. W okolicy Polanowa obszar charakteryzuje się największymi deniwelacjami terenu, dochodzącymi do 100m (miasto leży ok 80 m n.p.m., zaś otaczające pagórki przekraczają 170 m n.p.m. (Dziewcza Góra, Warblewska Góra, pagórek koło osady Zdżar na północny wschód od miasta). Przez obszar mezoregionu przepływają rzeki Grabowa, Łupawa, Słupia i Wieprza.

Wieprza (kaszb. Wieprzô, niem. Wipper) – rzeka Pobrzeża Bałtyckiego, płynie przez Pojezierze Bytowskie, Wysoczyznę Polanowską i Pobrzeże Koszalińskie. Ma długość 111,7 km. Dorzecze Wieprzy obejmuje obszar 2170 km².

Równina Białogardzka (313.42) – mezoregion fizycznogeograficzny, część Pobrzeża Koszalińskiego. Rozciąga się pomiędzy Równiną Goleniowską (zaliczaną jeszcze do Niziny Szczecińskiej) i ciągnie się aż do Wzgórz Chełmowych, z najwyższym wzniesieniem Górą Chełmską, które oddzielają położoną dalej na wschód Równinę Słupską.

Największe miejscowości: Kępice i Polanów.

Ochrona przyrody

Rezerwat przyrody Janiewickie Bagno

Rezerwat przyrody Rzeka Grabowa

Rezerwat przyrody Torfowisko Potoczek

Rezerwat przyrody Wieleń

Rezerwat przyrody Zielin Miastecki

Park Krajobrazowy Dolina Słupi

Turystyka

Obszar słabo zaludniony, z licznymi rzekami i z dominacją lasów. Atrakcyjny dla turystki pieszej, rowerowej i spływów kajakowych. Liczne szlaki turystyczne, głównie w okolicach Polanowa i w Parku Krajobrazowym Dolina Słupi.

Polanów (kaszb. Pòlnowò, niem. Pollnow, dawniej: Polnów) – miasto we wschodniej części woj. zachodniopomorskiego, w powiecie koszalińskim, nad rzeką Grabową, będące siedzibą gminy miejsko-wiejskiej Polanów. Leży na wysoczyźnie polanowskiej pomiędzy dwiema górami (Świętą Górą i Warblewską Górą). Polanów oddalony jest od miasta powiatowego Koszalin o 37 km. Układ miejski tworzy 39 ulic oraz Plac 40-lecia PRL. Części miasta: Czajka, Świerczewo. Od 1313 roku posiada prawa miejskie.

Pojezierze Bytowskie (kaszb.Bëtowsczé Pòjezerzé) (314.47) – najwyższa (do 256 m n.p.m.) północno-wschodnia część Pojezierza Zachodniopomorskiego. Występują liczne niewielkie i średniej wielkości jeziora (największe: Jezioro Bobięcińskie Wielkie 5, 39 km²).

Szlaki turystyczne

Szlak Rezerwatów (Darłowo-Polanów)

Szlak Doliny Radwi

Szlak Doliny Słupi

Szlak łącznikowy Polanów-Żydowo

Szlak pielgrzymkowy Świętych Gór im. Jana Pawła II

Szlak Doliny Wieprzy i Studnicy

Szlak rowerowy "Greenway - Naszyjnik Północy"

Szlak rowerowy "Elektrownie Wodne nad Słupią"

Linki zewnętrzne

Polanów - przyroda i turystyka

Szlaki Zachodniopomorskie