Wyspy Nowosyberyjskie - Polski Serwis Naukowy

Wyspy Nowosberyjskie

Wyspy Nowosyberyjskie (ros. Новосиби́рские острова, Nowosibirskije ostrowa) – archipelag położony na Oceanie Arktycznym, pomiędzy Morzem Łaptiewów, a Morzem Wschodniosyberyjskim o łącznej powierzchni około 36 tys. km², należą do Jakucji.

Bagno – obszar o utrzymującym się nadmiernym nawilgoceniu, porośnięty przez roślinność przystosowaną do specyficznych warunków związanych z dużym nawilgoceniem. Bagna bardzo często tworzą się w zagłębieniach terenu we wszystkich strefach klimatycznych świata. Największe przestrzenie zajmują jednak na obszarach pokrytych wieczną zmarzliną (Syberia, północna Kanada) i w strefie równikowej. Poza tym tworzą się w dolinach i deltach dużych rzek, na pojezierzach, na płaskich obszarach bezodpływowych, w nieckach krasowych, w odciętych zatokach morskich i nad brzegami mórz i oceanów. W bagnach w wyniku procesów utleniania związków organicznych tworzy się torf.

Jezioro – naturalny śródlądowy zbiornik wodny, którego występowanie uwarunkowane jest istnieniem zagłębienia (misy jeziornej), w którym mogą gromadzić się wody powierzchniowe, oraz zasilaniem przewyższającym straty wody wskutek parowania lub odpływu. Większość jezior występuje na obszarach zajmowanych niegdyś przez lodowiec. Woda z topniejącego lodowca wypełniała doliny i tworzyła jeziora. Powstanie mis jeziornych wiąże się przede wszystkim z procesami geologicznymi. Zasilanie należy natomiast przede wszystkim od warunków klimatycznych. Jezioro różni się od stawu występowaniem strefy afotycznej – światło nie dociera do dna uniemożliwiając tam rozwój roślinności.

Archipelag składa się z trzech grup wysp: Wysp Anżu (właściwe Nowosyberyjskie), Wysp Lachowskich i Wysp De Longa.

Większość wysp zbudowana jest z luźnych materiałów osadowych, zachodnie wyspy zbudowane są z wapnia i łupka. Najwyższy szczyt wysp wnosi się na wysokość 374 m. Na wyspach panuje klimat arktyczny, pokryte są śniegiem przez 9 miesięcy w roku, przeciętna temperatura w styczniu wynosi od −28 °C do −31 °C.

Republika Sacha (Jakucja), dawniej także: Republika Jakucka, ros. Республика Саха (Якутия), jak. Саха Республиката – republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej (od roku 2000), położona w Dalekowschodnim Okręgu Federalnym, geograficznie stanowi wschodnią część Syberii.

Anżu (ros. Острова Анжу) - centralna i zarazem największa grupa wysp archipelagu nowosyberyjskiego. W jego skład wchodzą wyspy Kotielnaja, Faddiejewskaja, Nowa Syberia, Stołbowaja i Bielkowskaja. Ogólna powierzchnia wysp około 29 tys. km².

W czerwcu, na brzegach wysp maksymalna przeciętna temperatura to +8 °C do +11 °C, a minimalna przeciętna temperatura waha się od 3 °C do +1 °C, spowodowane jest to mroźnymi, arktycznymi morzami. Wewnątrz wysp jest znacznie cieplej, przeciętna maksymalna temperatura wynosi od +16 °C do +19 °C, a minimalna od +3 °C do +6 °C

Łupek – dość niejednoznaczne pojęcie opisujące grupę skał, wykazujących dobrą łupkowatość (złupkowacenie). Najczęściej określenie to dotyczy skał metamorficznych (łupek metamorficzny lub też łupek krystaliczny), lecz jest także powszechnie stosowane do skał osadowych o podobnym wyglądzie (łupek osadowy). Jest to skała o zróżnicowanym składzie i o charakterystycznej teksturze łupkowej. Tekstura łupków osadowych jest spowodowana pierwotnym uwarstwieniem sedymentacyjnym lub wtórnym złupkowaceniem.

Archipelag (z gr. Ἀρχιπέλαγος Archipelagos - nazwa prowincji bizantyjskiej obejmującej główne wyspy Morza Egejskiego) - grupa wysp położonych blisko siebie, najczęściej o wspólnej genezie i podobnej budowie geologicznej. Ze względu na ułożenie wysp można wyróżnić roje wysp - archipelagi składające się z bezładnie rozmieszczonych niedużych wysp oraz łańcuchy wysp, w których wyspy rozmieszczone są rzędem obok siebie.

Roczne opady atmosferyczne do 132 mm.

Na powierzchni wysp znajduje się wiele jezior i bagien, a pokryta są typową roślinnością tundrową.

Pierwsze wzmianki o wyspach pojawiły się na początku XVIII wieku w przekazach Kozaka Jakowa Piermiakowa (Яков Пермяков).