Wyznanie wiary Ludu Bożego - Polski Serwis Naukowy

Papież Paweł VI (Giuseppe Montini)

Wyznanie wiary Ludu Bożego – wyznanie wiary, które papież Paweł VI publicznie wypowiedział 30 czerwca 1968 r. na placu św. Piotra w Rzymie. Układ prawd wiary wyznania zachowuje schemat symbolu nicejskiego. Treść miała być zwięzłym streszczeniem nauczania Soboru Watykańskiego II. Dwa lata wcześniej episkopat Holandii opublikował tzw. Katechizm Holenderski, reakcja na ten kontrowersyjny katechizm była bezpośrednim motywem ułożenia Wyznania wiary Ludu Bożego przez papieża.

Męczennik (gr. μάρτυς, mártys, łac. martyrus: "świadek") – określenie osoby, która zginęła lub cierpiała w obronie swoich wierzeń lub przekonań.
Katechizm Holenderski, wydany w Utrechcie roku 1966, to pierwszy posoborowy katechizm, uchodzący za katolicki. Został zredagowany i zaaprobowany przez holenderskich biskupów.

Powstanie i charakterystyka symbolu

Okazją do złożenia tego uroczystego wyznania wiary było zakończenie Roku Wiary, ogłoszonego z okazji 1900-ej rocznicy męczeństwa świętych Apostołów Piotra i Pawła.

Przygotowanie symbolu było sugerowane papieżowi przez Ojców soborowych już na zakończenie Soboru. Papież zlecił przygotowanie projektu tekstu francuskiemu dominikaninowi, o. Y. Congarowi OP. Rezultat okazał się jednak dla Pawła VI niezadowalający. Wtedy zwrócił się do kardynała Charlesa Journeta, ten zaś poprosił o współpracę Jacques'a Maritaina, z którym przez wiele lat prowadził gorącą wymianę korespondencji na tematy wiary.

Chrześcijaństwo, chrystianizm ( ludzi (1/3 ludności świata), biorąc pod uwagę wszystkie odłamy wchodzące w jej skład. Zgodnie z Dziejami Apostolskimi (11,26) "W Antiochii po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami" (gr. Χριστιανός).
Paweł VI, Giovanni Battista Montini (ur. 26 września 1897 w Concesio, diecezja Brescia, zm. 6 sierpnia 1978 w Castel Gandolfo) - Sługa Boży Kościoła katolickiego, papież w okresie od 21 czerwca 1963 do 6 sierpnia 1978.

Francuski filozof przygotował propozycję tekstu, którą kard. Journet, przekazał bez zmian Pawłowi VI. Uznał, że w pełni odnosi się do prawd dogmatycznych, które w Katechizmie Holenderskim były przedstawione niewłaściwie. Chodziło m.in. o kwestie grzechu pierworodnego, Mszy jako ofiary oraz rozumienia realnej obecności Jezusa pod postaciami eucharystycznymi chleba i wina, zagadnienia stworzenia świata z niczego (creatio ex nihilo), prymatu Piotra, dziewictwa Maryi, dogmatów Niepokalanego Poczęcia i Wniebowzięcia.

Islam (arab. الإسلام ; al-islām) – religia monoteistyczna, druga na świecie pod względem liczby wyznawców po chrześcijaństwie Świętą księgą islamu jest Koran, a zawarte w nim objawienie ma stanowić ostateczne i niezmienne przesłanie Boga do ludzi.
Holandia (nid. Nederland) – europejska część Królestwa Niderlandów (nid. Koninkrijk der Nederlanden), tworzonego także przez Arubę i Antyle Holenderskie. Holandia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), ONZ oraz NATO. Holandia jest monarchią konstytucyjną położoną w zachodniej części Europy nad Morzem Północnym, które oblewa ją od północy i zachodu. Graniczy na południu z Belgią oraz na wschodzie z Niemcami. Obecne granice wytyczono w roku 1839.

Maritain miał wtedy 85 lat i mieszkał jako wdowiec po Raïsie Maritain w Tuluzie z małymi braćmi Jezusa, założonymi przez Karola de Foucauld. Był świeżo po publikacji książki Le paysan de la Garonne (Wieśniak z Garonne), będącej bezlitosną krytyką tego co się działo w Kościele po Soborze. Kościół był według niego na klęczkach przed światem.

Trójca Święta, Święta Trójca – dogmatyczne określenie w chrześcijaństwie, stwierdzające, że Bóg jest Bogiem Troistym, istnieje jako trzy Osoby - po grecku hypostazy [1] - pozostając jednocześnie jednym Bytem.[2] Wszystkie trzy Osoby są rozumiane jako mające tę samą jedną istotę czyli naturę, a nie jedynie podobne natury. Od początku trzeciego wieku[3] doktryna Trójcy zaczęła być formułowana następująco: jest "jeden Bóg istniejący w trzech Osobach i jednej substancji, Ojciec, Syn, i Duch Święty".[4] Wiara w Trójcę jest wyznawana przez wszystkie Kościoły katolickie, prawosławne, oraz wszystkie główne wyznania wyrastające z nurtu reformacji takie, jak luteranizm, kalwinizm, anglikanizm, metodyzm i prezbiterianizm. Dogmat o Trójcy Świętej jest więc uważany za „centralną prawdę wiary teologii chrześcijańskiej” [5]. Formuła Trójcy zatwierdzona została w 325 roku podczas soboru nicejskiego. Uznanie wiary w Trójcę Świętą jest pierwszym koniecznym warunkiem wstąpienia do Światowej Rady Kościołów [6].
Grzech pierworodny – w teologii chrześcijańskiej oznacza po pierwsze, upadek pierwszych rodziców Adama i Ewy w raju, polegający na spożyciu owocu zakazanego z drzewa poznania dobra i zła. Po drugie, stan oddalenia od Boga, stan grzeszności (brak pierwotnej sprawiedliwości, świętości), będący konsekwencją upadku i dziedziczony przez wszystkich potomków pierwszej pary małżeńskiej. Odpowiednio, w nowszej literaturze to pierwsze znaczenie grzechu pierworodnego (peccatum originale, dosł. grzech początków), czyli upadek w raju, określa się jako peccatum originans (dosłownie grzech dający początek, sprawiający), drugie zaś, czyli stan upadku, w którym znajduje się rodzaj ludzki, jako peccatum originatum (dosł. grzech, który został zapoczątkowany)[1]. Grzech ten, niejako przypisany do ludzkiej natury i tłumaczący jej zepsucie (większą skłonność człowieka do zła niż do dobra), przechodzi z pokolenia na pokolenie. Przekazywany jest dziecku w akcie poczęcia [2]

Papież przyjął projekt wyznania wiary napisany przez Maritaina prawie w całości. Wygłoszony tekst różni się w paragrafie dotyczącym Żydów i Muzułmanów. Maritain wprost odwoływał się do wspólnego świadectwa, jakie wspólnie z chrześcijanami Judaizm i Islam dają o tym, że Bóg jest Jeden.

Sam Maritain nie był obcym dla papieża Montiniego. W latach 50., kiedy na Watykanie oskarżano francuskiego filozofa o skrajny naturalizm, Giovanni Battista Montini, który wtedy pracował jako podsekretarz stanu, obronił Maritaina.

Yves Marie Joseph Congar OP (ur. 8 kwietnia 1904 w Sedan w archidiecezji Rheims - zm. 22 czerwca 1995 w Paryżu) – francuski teolog, dominikanin, uczestnik II Soboru Watykańskiego, kardynał od 1994.
Bł. Charles (Karol) de Foucauld (ur. 15 września 1858 w Strasburgu, zm. 1 grudnia 1916 w Tamanrasset w Algierii), francuski zakonnik i misjonarz, eremita przebywający przez wiele lat wśród muzułmańskich Tuaregów.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)