|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: "Truizmem stało się już twierdzenie, że współczesna gospodarka opiera się na wiedzy. Jest oczywiste, że tylko regiony potrafiące zapewnić swoim mieszkańcom realizację takich właśnie potrzeb, mają szansę stać się motorami rozwoju i atrakcyjnym... Ponad czterdzieści susłów moręgowanych wypuścili 5 sierpnia na łąki w Jakubowie Lubińskim (Dolnośląskie) przyrodnicy z Polskiego Towarzystwa Ochrony Przyrody "Salamandra". Jak poinformował kierownik projektu dr Andrzej Kepel, celem akcji jest zwię... Ponad stu pięćdziesięciu obcokrajowców przyjechało w niedzielę do Cieszyna, żeby wziąć udział w 21. Letniej Szkole Języka, Literatury i Kultury Polskiej Uniwersytetu Śląskiego - poinformował rzecznik prasowy szkoły Marcin Maciołek. Kurs w ramach 21. Letniej Szkoły J... Studenci Politechniki Śląskiej po raz trzeci wystartują w wyścigu The Greenpower Corporate Challenge, który odbędzie się 29 kwietnia 2012 r. na słynnym torze wyścigowym Silverstone w Wielkiej Brytanii. Tym razem ubiegłoroczni zdobywcy drugiego miejsca, wystartu... Rola powstań śląskich jest marginalizowana, choć powinny być ważnym elementem budowy regionalnej tożsamości i wiedzy o Śląsku - uważa specjalizujący się w dziejach regionu historyk z Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach prof. Zygmunt Woźniczka. W latach 1919-1...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Wzgórza Niemczańsko-StrzelińskieCzy wiesz że...? Wzgórza Gumińskie – pasmo wzgórze rozciągające się południkowo od potoku Krzywula, za którym znajduje się Masyw Ślęży i Równina Wrocławska, do Obniżenia Ząbkowickiego, na długości ponad 16 kilometrów. Z zachodu graniczą (kolejno od północy) z Wzgórzami Krzyżowymi, Gilowskimi i Bielawskimi. Wzgórza Dobrzenieckie – wzgórza w południowo-zachodniej Polsce na Przedgórzu Sudeckim stanowiące mikroregion Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich w województwie dolnośląskim. Wzgórza Dębowe – wzgórza w południowo-zachodniej Polsce na Przedgórzu Sudeckim stanowiące mikroregion Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich w województwie dolnośląskim 
 Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie (332.14) - mezoregion wchodzący w skład Przedgórza Sudeckiego, zajmuje obszar o powierzchni około 1140 km². Obszar stanowią niewysokie wzniesienia, pooddzielane szerokimi obniżeniami, które wyraźnie wyodrębniają się w terenie. Obejmuje północno-wschodnią część Przedgórza. W skład mezoregionu wchodzą (wymieniając od południowego zachodu): Mylonit - skała kataklastyczna, metamorficzna powstała poprzez dynamiczną rekrystalizację. Złożona z drobnych pokruszonych i roztartych ziaren starszych skał powstałych w warunkach zmielenia i silnego roztarcia dowolnej skały wyjściowej, tworzących miazgę mylonityczną, objętą rekrystalizacją towarzyszącą mylonityzacji. Powstaje w trakcie metamorfizmu dyslokacyjnego głównie w strefach uskokowych o charakterze przesuwczym.
Wzgórza Lipowe – wzgórza w południowo-zachodniej Polsce na Przedgórzu Sudeckim stanowiące mikroregion Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich w województwie dolnośląskim. Od północy mezoregion graniczy z Równinami Kącką i Grodkowską,które tworzą szeroką dolinę Oławy na Nizinie Śląskiej. Od południa mezoregion graniczy z Obniżeniem Otmuchowskim, za którym są już Sudety. Gromnik (niem. Rummelsberg) – najwyższe wzniesienie Wzgórz Strzelińskich (części Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich), wysokość 393 m n.p.m.; węzeł szlaków turystycznych.
Węgiel brunatny to skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego powstała w neogenie, w erze kenozoicznej ze szczątków roślin obumarłych bez dostępu powietrza. Zawartość węgla 62-75%. Często stosowany jako paliwo. Jego wartość opałowa waha się od 7,5 do 21 MJ/kg. Węgiel brunatny jest nieodnawialnym źródłem energii. Pod względem geologicznym obejmuje północno-wschodni fragment bloku przedsudeckiego. Są to fragmenty bloku sowiogórskiego, strefy Niemczy, metamorfiku Doboszowic, metamorfiku Wzgórz Strzelińskich. Podłoże zbudowane jest przede wszystkim ze skał metamorficznych - gnejsów, łupków łyszczykowych, kwarcytów, amfibolitów, mylonitów, marmurów, poprzecinanych we wschodniej części licznymi ciałami granitowymi, południowo-zachodniej gabrowymi, serpentynitowymi oraz żyłami bazaltu. Częściowo przykrywają je skały osadowe, wieku mioceńskiego i plejstoceńskiego, m.in. iły z wkładkami węgli brunatnych, piaski, gliny, lessy. Wzgórza Szklarskie – wzgórza w południowo-zachodniej Polsce na Przedgórzu Sudeckim stanowiące mikroregion Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich w województwie dolnośląskim.
Wzgórza Łagiewnickie – wzgórza w południowo-zachodniej Polsce na Przedgórzu Sudeckim stanowiące mikroregion Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich, w województwie dolnośląskim. Linki zewnętrzne
Czy wiesz że...? beta Glina – pod kątem genezy, jest to ilasta skała osadowa, powstała najczęściej w okresie czwartorzędu w wyniku nagromadzenia osadów morenowych (skały ilaste starsze niż czwartorzędowe nazywane są najczęściej iłami). Jest to zatem skała złożona z minerałów ilastych, kwarcu, skaleni, substancji koloidalnych, może zawierać okruchy innych skał oraz substancje organiczne (humus, korzenie, bituminy).
Równina Grodkowska - południowo-wschodnia część Równiny Wrocławskiej, między rzeką Oławą, Odrą a Nysą Kłodzką; wysoczyzna morenowa; kemy; urodzajne gleby; rolnictwo; miasta na terenie krainy geograficznej: Brzeg, Grodków, Lewin Brzeski, Strzelin, Wiązów
Pierwsze poglądy na fizycznogeograficzną regionalizację Polski pojawiły się w dziele Jana Długosza, które przez wiele następnych stuleci jako jedyne było źródłem wiedzy geograficznej. Wyraźne ożywienie w tej dziedzinie nastąpiło dopiero na przełomie XIX i XX w., ponieważ większa była już znajomość warunków naturalnych kraju. W okresie tym publikowało wielu geografów, m.in.: Stanisław Staszic, Wincenty Pol, Antoni Rehman, Wacław Nałkowski, Stanisław Lencewicz czy Ludomir Sawicki. Każdy z nich miał własną koncepcję podziału Polski na regiony fizycznogeograficzne.
Plejstocen – epoka, która wraz z holocenem stanowi okres czwartorzędu, który jest formalnie trzecim okresem w erze kenozoicznej. Trwał od 2,588 mln lat temu (obejmując piętro gelas, dawniej zaliczane do pliocenu) do początku holocenu 11700 lat temu (przed rokiem 2000). Plejstocen nieformalnie nazywany jest też epoką lodowcową, lub epoką lodową, w której olbrzymie lodowce kontynentalne (lądolody) pokryły wielką część Europy, łącznie z Polską, a także inne obszary strefy umiarkowanej, a więc zachodnią Syberię, Amerykę Północną, Grenlandię, Tybet, Ziemię Ognistą, Argentynę, Tasmanię.
Wysoczyzna Ziębicka – mocno pofalowana wysoczyzna, poprzecinana głębokimi dolinami dopływów Nysy Kłodzkiej i Budzówki. Zbudowana jest z osadów trzeciorzędowych. Leży na północ od Pradoliny Nysy, na północy graniczy ze Wzgórzami Niemczańskimi i Strzelińskimi oraz niewielką Kotliną Henrykowską, od zachodu opada ku Obniżeniu Ząbkowickiemu.
Miocen – najstarsza epoka neogenu. Epoka wielkich przemian geologicznych skorupy ziemskiej. Wypiętrzenie nowych łańcuchów górskich zmieniło cyrkulację powietrza w atmosferze i wód w morzach. Trwał od 23,03 mln do 5,332 mln lat temu.
Serpentynit - skała metamorficzna utworzona w strefie epi metamorfizmu regionalnego niskiego stopnia, powstała w wyniku metasomatozy hydrotermalnej. Nazwa pochodzi od minerałów serpentynowych, które są głównym składnikiem tej skały. Opisana w 1823 roku przez A. von Humbolta (łac. serpens - żmija, wąż - z uwagi na ich częste plamiste zabarwienie, a także żyłkową i falistą budowę.) Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
