XXV wiek p.n.e. - Polski Serwis Naukowy

XXV WIEK P.N.E.

XXVII wiek p.n.e. XXVI wiek p.n.e. XXV wiek p.n.e. XXIV wiek p.n.e. XXIII wiek p.n.e.

Urodzili się

Zmarli

około 2490 p.n.e. – Chefren, egipski władca z IV dynastii

około 2471 p.n.e. – Mykerinos, władca egipski z IV dynastii

Wydarzenia w Europie

około 2500 p.n.e.

początek kultury unietyckiej i produkcji brązu w Europie Środkowej

w Europie Zachodniej powstaje kultura pucharów dzwonowatych

zaczyna się rozwój kultury minojskiej na Krecie

najwcześniejszy zapis o wykorzystaniu nart (norweska rzeźba naskalna Człowiek z Rodoy)

Wydarzenia w Azji

Chefren (z gr.; egip. Cha-ef-re – "Niechaj Re objawia się w chwale"), u Herodota Chephren, u Diodora Chabryes – władca starożytnego Egiptu z IV dynastii, z okresu Starego Państwa.

Sumer (Szumer, Sumeria; - por. Gen 10:10) – starożytna kraina leżąca w południowej części Mezopotamii (dzisiaj południowy Irak). Zamieszkiwali ją Sumerowie. Sumerowie stworzyli wysoko rozwiniętą cywilizację, uznawaną za kolebkę kultur Bliskiego Wschodu i Europy. Wybudowali na terenie Mezopotamii szereg miast, z których największe to: Eridu, Ur, Lagasz, Umma, Uruk, Kisz, Sippar.

około 2500 p.n.e.

pierwsze narzędzia z brązu w Azji Południowo-Wschodniej

Mesannepadda zakłada pierwszą dynastię z Ur

rozwój kultury Harappa w Indiach

około 2430 p.n.e. – sumeryjski król Eanatum z Lagasz rozszerza swe panowanie na późniejszą Babilonię

Wydarzenia w Afryce

Europa Środkowa – region położony pomiędzy różnie definiowanymi Europą Zachodnią i Europą Wschodnią. Europa Północna, Południowa i Południowo-Wschodnia również wpływają na zakres tego pojęcia, w zależności od ujęcia ich granic. Termin zaczął być znów używany po upadku żelaznej kurtyny, dzielącej "Europę Środkową" na dwie części. Pojęcie rozumiane jest różnie w zależności od okresu historycznego.

Menkaure (egip. Men-Kau-Re - „Trwała-jest-moc-duszy-Re (boskiej-światłości)” ; egip. Horus Ka-Chet - egip. „Horus-o-ciele-Byka”; gr. Mykerinos) - władca starożytnego Egiptu z okresu IV dynastii (III tysiąclecie p.n.e.).

około 2500 p.n.e.

w rejonie Zatoki Gwinejskiej zaczęły pojawiać się pierwsze neolityczne wynalazki; były to gładzone siekiery i naczynia ceramiczne

płaskorzeźba z Sakkary (5 młodzieńców: 4 uprawa biegi, jeden skacze w dal)

około 2465 p.n.e. – Userkaf rozpoczyna piątą dynastię w Egipcie, za jego rządów Re staje się naczelnym bóstwem państwowym

Wydarzenia w Ameryce

Lagasz to sumeryjskie miasto-państwo w południowej Mezopotamii (obecnie Tall al-Hiba w Iraku). Zostało zasiedlone około 4 tysiące lat p.n.e. W drugiej połowie trzeciego tysiąclecia p.n.e. był to ważny ośrodek polityczny i kulturalny Sumerów. Po upadku, miasto-państwo odrodziło się za rządów Gudei (2144-2124 p.n.e), stając się głównym ośrodkiem sumeryjskim, później utraciło jednak znaczenie. W latach 1877-1933 prowadzono w nim (z przerwami) wykopaliska. W ruinach miasta odkryto liczne tabliczki z pismem sumeryjskim, pieczęcie cylindryczne, srebrną wazę Entemeny, rzeźby statuaryczne i reliefy (np. Stela Sępów). Około roku 2075 p.n.e. pod względem populacji Lagasz wyprzedziło Akad i było największym miastem świata (dane szacunkowe). Władzy miasta Lagasz podlegał również port morski w Eninkimarze nad Zatoką Perską.

Pierwsza dynastia z Ur - panowała w latach ok. 2500-2400 p.n.e. Wspomina o niej sumeryjska lista królów. Czasy sprawowania władzy przez znanych z inskrypcji jej przedstawicieli Mesannepaddę, Aannepaddę i Meskiagannę charakteryzują się okresem świetności politycznej, gospodarczej i kulturalnej Sumeru. W archeologii rządy tej dynastii nazywane są okresem wczesnodynastycznym. Były to jednak czasy niespokojne, bowiem władcy ensi poszczególnych miast-państw po objęciu rządów w rodzinnym ośrodku zaczęli dążyć do zapewnienia sobie hegemonii nad całym krajem. Powodowało to ciągłe wojny i powstawanie najczęściej krótkich dynastii, znanych z listy królów. Z zachowanych inskrypcji wiadomo, że Mesannepadda podbił Kisz i Uruk.

około 2500 p.n.e. – koniec kultury Saqqaq (południowa Grenlandia)

Wydarzenia w Australii

Przypisy

Olga Walendziak: Archeologia z DNA czytana (pol.). wyborcza.pl, 2010-02-11 11:15. [dostęp 2010-02-12]. s. 1.