Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Johann Gutenberg
Urodzony około 1398 r. w Moguncji (Niemcy). Wynalazca druku, mincerz (rzemieślnik zajmujący się biciem monet) moguncki. Zmarł około 1468 r., w wieku około 70 lat. Zanim Gutenberg wynalazł sposób drukowania książek...
 
Wilhelm Conrad Roentgen
Wilhelm Conrad Roentgen, odkrywca promieni X, urodził się w 1845 r. w Lennep w Niemczech. W 1869 r. uzyskał doktorat na uniwersytecie w Zurychu. Przez następne dziewiętnaście lat pracował na paru uniwersytetach, zyskując so...
 
Zmarł prof. Aleksander Abłamowicz
Nie żyje współtwórca śląskiej romanistyki prof. Aleksander Abłamowicz. W maju skończyłby 79 lat. Wiadomość o śmierci uczonego, który zmarł w sobotę, przekazała w poniedziałek PAP rzeczniczka Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach Magd...
 
Kandydat w Konkursie Popularyzator Nauki 2011 - Marek Nowicki
Przełomowe operacje, nowe materiały i narzędzia stosowane w medycynie - to tematy, które często przybliża swoim widzom w Faktach TVN redaktor Marek Nowicki. Od 1998 roku jest tam reporterem medycznym. Przygotował kilka tysięcy materiałów, z których ogromna częś...
 
Stefan Banach
Stefan Banach (ur. 30 marca 1892 w Krakowie, zm. 31 sierpnia 1945 we Lwowie) – polski matematyk, jeden z przedstawicieli lwowskiej szkoły matematycznej. Jego ojcem był młody góral z Ostrowska, służący jako ż...

Reklama:


X Korpus Wielkiej Armii

Czy wiesz że...?
I Cesarstwo Francuskie – państwo w okresie panowania cesarza Francuzów Napoleona I z rodu Bonaparte w latach 1804-1814 i 1815. Francja zmuszona była wówczas prowadzić wojny, z prawie wszystkimi krajami Europy, łączącymi się przeciwko niej w kolejnych koalicjach. Kres cesarstwu położyła abdykacja Napoleona na rzecz Napoleona II, ten jednak nie został dopuszczony do władzy, a tron francuski zwrócono Burbonom.

Étienne Jacques Joseph Alexandre Macdonald (ur. 17 listopada 1765, zm. 7 września 1840) – książę Tarentu, marszałek Francji, z pochodzenia Szkot, syn zwolennika wygnanej dynastii Stuartów.

Wielka Armia (fr. Grande Armée) – nazwa nadawana kolejnym armiom, tworzonym przez I Cesarstwo Francuskie w latach 1805-1808 i 1811-1814; potocznie nazwa armii Napoleona, utworzonej w celu podboju Rosji w 1812.
Bastion Żubr, jeden z bastionów Twierdzy Gdańsk

X Korpus Wielkiej Armii - jeden z korpusów Wielkiej Armii I Cesarstwa Francuskiego.

Oblężenie Gdańska w 1807

Marsz. François Joseph Lefebvre, dowódca X Korpusu WA w 1807
Marsz. Étienne Jacques Joseph Alexandre Macdonald, dowódca X Korpusu WA
w 1812

Po nierozstrzygniętej bitwie pod Pruską Iławą (7/8 lutego 1807) Napoleon skierował pod Gdańsk X Korpus Wielkiej Armii pod komendą marszałka Lefebvre'a. W jego skład wchodziła 7,5-tysięczna Legia Poznańska gen. Henryka Dąbrowskiego. O gdańską twierdzę walczyła też złożona w większości z polskich dezerterów z armii pruskiej Legia Północna dowodzona w tym okresie m.in. przez ks. Michała Gedeona Radziwiłła. Wydawało się, że jak wiele twierdz pruskich, Gdańsk nie będzie stawiał oporu, a jego kapitulacja, odpowiednio wykorzystana propagandowo, mogłaby zatrzeć iławskie niepowodzenie.

Jan Henryk Dąbrowski, herbu Dąbrowski (ur. 2 sierpnia 1755 w Pierzchowie nad Rabą w Małopolsce zm. 6 czerwca 1818 w Winnej Górze w Wielkopolsce) – polski generał, senator-wojewoda Królestwa Polskiego w 1815, generał jazdy armii Królestwa Polskiego 1815-1816, dowódca naczelny wojsk polskich w 1813, twórca Legionów Polskich we Włoszech, generał insurekcji kościuszkowskiej. W 1815 odznaczony Orderem Orła Białego, kawaler Orderu Virtuti Militari w 1807, francuskiej Legii Honorowej w 1804, włoskiego Orderu Żelaznej Korony w 1806, rosyjskich orderów św. Włodzimierza i św. Anny.

Księstwo Warszawskie (fr. Duché de Varsovie) – istniało w latach 1807-1815, formalnie niepodległe, jednak w rzeczywistości podporządkowane napoleońskiej Francji, było namiastką państwa polskiego. Władcą suwerennym księstwa był król Królestwa Saksonii, które wchodziło w skład Związku Reńskiego, będącego protektoratem pierwszego Cesarstwa Francuskiego.

Pruskim garnizonem dowodził początkowo gen. Manstein, a następnie doświadczony żołnierz, sędziwy i waleczny gen. Friedrich Adolf von Kalkreuth. Z pomocą Prusakom przyszli Rosjanie. Twierdza miała być broniona do końca - taki był rozkaz króla Fryderyka Wilhelma III.

X Korpus Wielkiej Armii zajął wreszcie Gdańsk i wyparł z tego rejonu oddziały pruskie.

Bastion Żubr to jeden z czternastu podobnych bastionów, którymi obwarowano Gdańsk w latach 1622-1636, położony w okolicach Dolnego Miasta. Lity nasyp tego bastionu utworzony został m.in. z odpadów miejskich. Jest elementem fortyfikacji stałej wznoszonej na załamaniach obwarowania twierdzy na planie pięciokątnego masywu ziemnego wzmocnionego murem.

Michał Gedeon Hieronim Radziwiłł herbu Trąby (ur. 24 września 1778 w Warszawie – zm. 24 maja 1850 w Warszawie) – książę, generał wojsk polskich, uczestnik insurekcji kościuszkowskiej, wojen napoleońskich. Naczelny Wódz w powstaniu listopadowym, senator-wojewoda Królestwa Polskiego od 1825.

Skład w 1807

  • dowódca - Marszałek François Joseph Lefebvre
  • 32 000 ludzi
  • 42 armaty
  • Wojna z Rosją w 1812

    Podczas wojny z Rosją wraz z I, II i III Korpusem tworzył lewe skrzydło Wielkiej Armii. Przeprawił się w rejonie Tylży, ponieważ miał inne zadanie niż reszta Wielkiej Armii - miał zająć Rygę. Przez resztę kampanii X Korpus oblegał nieskutecznie Rygę a w wyniku pogromu sił głównych wycofał się do Prus (z dość małymi stratami).

    Aleksander Chlebowski (ur. w 1766 w Węgrzynowie koło Pleszewa, zm. 17 lipca 1848 w Kuszynie) – polski pułkownik z czasów wojen polsko-rosyjskich (od 1792 roku) i czasów napoleońskich.

    Władysław Tomasz Ostrowski herbu Rawicz (ur. 7 marca 1790 w Warszawie, zm. 21 listopada 1869 w Krakowie) – marszałek Sejmu Królestwa Polskiego w czasie powstania listopadowego, hrabia (od 1798).

    Skład w 1812

  • Dowodca korpusu: marszałek Jacques-Etienne Macdonald, książę Tarentu
  • Szef sztabu: adiutant-komendant Jacques Terrier
  • Dowódca artylerii : generał dywizji Albert Taviel
  • Dowodca wojsk inżynieryjnych : generał dywizji J. de Campredon
  • 7 Dywizja Piechoty:

  • dowódca: generał dywizji baron Charles Louis Grandjean
  • szef sztabu dywizji: płk Józef Nowicki
  • 1 brygada - generał brygady baron Etienne Pierre Ricard
  • 5 polski pułk piechoty - płk Stefan Oskierko (4 bataliony)
  • 13 pułk piechoty bawarskiej: płk Franz Baron Schlossberg (2 bataliony)
  • 2 brygada - generał brygady książę Michał Radziwiłł
  • 10 polski pułk piechoty - płk. Henryk Kamienski (4 bataliony)
  • 3 brygada - general brygady baron Gilbert Bachelu
  • 11 polski pułk piechoty - płk Aleksander Chlebowski (4 bataliony)
  • 1 westfalski pułk piechoty - płk. Georg Ferdinand von Plessmann (2 bataliony)
  • 27 pruska Dywizja Piechoty:

    Tarent (wł. Taranto, łac. Tarentum) – miasto i gmina w w regionie Apulia, w prowincji Tarent, w południowych Włoszech. Ważny handlowy i wojenny port morski na Morzu Śródziemnym, ośrodek przemysłu stalowego, chemicznego i spożywczego. W mieście znajdują się stocznie wojenne.

    Johann David Ludwig Graf Yorck von Wartenburg (ur. 26 września 1759, zm. 4 października 1830 roku) – pruski feldmarszałek (niem. Generalfeldmarschall), który odegrał wybitną rolę w zerwaniu przez Królestwo Pruskie sojuszu z Cesarstwem Francuskim i zawiązaniu przymierza z Imperium Rosyjskim podczas wojny VI koalicji z Napoleonem. Stał się założycielem niemieckiego rodu hrabiowskiego Yorck von Wartenburg. Ludwig van Beethoven skomponował na jego cześć "Yorckscher Marsch".
  • dowódca: generał piechoty Julius von Grawert
  • szef sztabu: płk Friedrich von Roeder
  • zastępca dowódcy dywizji: gen. porucznik Johann David Ludvig von Yorck (potem von Wartenburg).
  • 1brygada - płk Hans Franz von Below
  • 1 pułk piechoty: major Friedrich Wilhelm von Sjoholm I (3 bataliony)
  • 2 pułk piechoty - major Ludwig von Sjoholm II (5 batalionów)
  • 2 brygada - płk Heinrich Wilh. von Horn
  • 3 pulk piechoty - major Karl von Steinmetz (3 bataliony)
  • 4 pułk pichoty major von Tippelskirch (3 bataliony)
  • 3 brygada - płk Eugen von Raumer
  • 5 pulk piechoty - major Ludwig von Schmalensee (3 bataliony)
  • 6 pułk piechoty - major Arwed von Carnall (5 batalionów)
  • Dywizja Kawalerii (wydzielona z 27 Dywizji):

    Józef Nowicki (ur. 9 marca 1766 w Warszawie, zm. 29/30 listopada 1830 w Warszawie), generał brygady Wojsk Polskich, sekretarz generalny Komisji Rządowej Wojny.

    Gdańsk, (, , jid. דאַנץ – danc) – miasto portowe w Polsce nad Morzem Bałtyckim, położone u ujścia Motławy do Wisły nad Zatoką Gdańską. Wraz z Gdynią i Sopotem tworzy Trójmiasto. Centrum kulturalne, naukowe i gospodarcze oraz węzeł komunikacyjny północnej Polski, stolica województwa pomorskiego oraz archidiecezji gdańskiej.
  • dowódca: gen. dywizji Karl von Hunerbein
  • 1pruski kombinowany pułk huzarów - major Dietrich von Cosel (2 szwadrony)
  • 1 pułk huzarów gwardii - major (?) (2 szwadrony)
  • 2 pułk huzarów gwardii - major (?)
  • Kawaleria rezerwowa korpusu -

  • dowódca - gen. brygady Friedrich von Massenbach
  • szef sztabu - major Ludwig von Kyckpusch
  • brygada - płk Wilhelm Jeannert
  • 1 kombinowany pułk dragonów - major Karl von Treskow (2 szwadrony)
  • 2 kombinowany pułk dragonów - płk Alexander von Wahlen-Jurgass (2 szwadrony)
  • 3 kombinowany pułk huzarów - major Ernest von Eicke (4 szwadrony)
  • Dywizja Artylerii i Saperów:

  • pruska artyleria piesza: major Johann Friedrich von Fiebig I - (4 1/2 baterii)
  • pruska artyleria konna - major Gustav von Feibig II (3 baterie)
  • 6 kompania polskiej artylerii pieszej - kpt. Turdeski
  • 1 kompania polskiej artylerii konnej - kpt.Władysław Tomasz Ostrowski
  • Garde d'Artie. (polska)
  • 4 polska kompania saperów - kpt. Józef Dobrzyński
  • 12 batalion ((1 kompania)
  • 1batalion (1 kompania)
  • Saperzy Elby (2 kompanie)
  • dwie pruskie kompanie
  • Minierzy korpusu:

  • 1 batalion (2 kompanie)
  • 2 batalion (1 kompania)
  • Flota:

  • 17 eskadra floty
  • batalion marynarzy (2 kompanie)
  • Oblężęnie Gdańska w 1813

    W czasie odwrotu Napoleona spod Moskwy, zaczęto przygotowania do obrony Twierdzy Gdańsk. Siły gubernatora gdańskiego Rappa liczyły w końcu stycznia 1813 ok. 36 tys. żołnierzy i 19 generałów (X Korpus marszałka Macdonalda), 22 narodowości, w tym 4071 żołnierzy i 196 oficerów polskich. Faktycznie jednak Alzatczyk miał zdolnych do walki nie więcej niż 15 tys., reszta wymagała szpitalnej kuracji. Do obrony "bałtyckiego Gibraltaru" potrzebował co najmniej 30 tys. ludzi.

    X Korpus WA pod dowództwem hr. Rappa bronił Twierdzy Gdańsk, jeszcze przez rok od odwrotu Napoleona z Rosji. Po poddaniu twierdzy, Rapp trafił do niewoli rosyjskiej. Wrócił do Francji dopiero w 1814.

    Skład w sierpniu 1813

    Kwatera główna X Korpusu mieściła się w Gdańsku.

  • dowódca - gubernator Gdańska gen. Jean Rapp (1771-1821)
  • Bibliografia

  • Mariusz Olczak, Kampania 1813, 2004, ISBN 83-9201-743-9.
  • Algemine Deutsche Biographie. 56 vols. Leipzig, 1875-1912.
  • Almanach Royal de Wesphalie. Cassel, 1812-1813.
  • Almanach Imperial. 1812-13. Paris, 1812-13.
  • Auriol, Charles. "Retraite du 10e Corps de la Grande-Armee de la Dwina sur Dantzig (1812), Documents Inedits". In La Spectateur Militaire. Vol. 42. Paris, 1888. Pp. 226-296.
  • Baltische Monatsschrift. 1910-1912.
  • Beihefte zum Militar-Wochenblatt. Nr. 8-9. Berlin, 1894. pp. 268-298.
  • Bogdanovich, Modest I. Istoriia Otechestvennoi voiny 1812 goda. 3 vols. Spb., 1859-60.
  • Charbanier, Jean. "La Grande Armee en Lithuanie et en Courland". In Revue Historique de l'Armee. No. 2, 1973. Pp. 29-47.
  • Chelmiński, Jan i A. Malibran. L'Armee du Duche de Varsovie. Paris, 1913.
  • Costantini, A. "Le Marechal Macdonald, Chef du 10e Corps Juin 1812 - Janvier 1813". In Revue Historique de l'Armee. No. 2, 1971. Pp. 58-78.
  • "Dziennik dzialan wojennych 7 dywizji (gdanskiej) w 1812 r". Edited by Janusz Staszewskii. In ARocznik Gdanski Vol. 11. Gdansk, 1937.
  • Defense de Dantzig en 1813 : Journal de Siege : Journal Personnel et Notes du General du Division de Campredon Commandant le Genie du Xe Corps : Lettres Diverses / annotes et publies par Charles Auriol.@ Paris, 1888.
  • Droysen. Das Leben des Feldmarschalls Grafen York von Wartenberg. 2 vols. Leipzig, 1913.
  • Eckardt. York und Paulucci. Aktenstucke und Beitrage zur Geschichte der Convention von Tauroggen. Leipzig, 1865.
  • Fabry, Gabriel Joseph. Campagne de 1812, Documents Relatifs a l'Aile Gauche 20 Aout - 4 Decembre. Paris, 1912.
  • Fabry, Gabriel Joseph. Campagne de Russie, 1812. 5 vols. Paris, 1900-03.
  • Hartwich, Julius von. 1812. Der Feldzug in Kurland. Nach den tagbuchern und briefen des Leutnants Julius v. Hartwich zusammengestellt von Rugiger v. Schoeler. Berlin, 1910.
  • Gembarzewski, Bronislav. Wojska Polskie, Ksiestwo Warszawskie 1807-1814. Warsaw, 1912.
  • Kirkor, Stanislaw. Pod Sztandarami Napoleona. London, 1982.
  • Kreuzwendedich von der Borne. Geschichte des Infanterie-Regiments Prinz Louis Ferdinand v. Preussen, 2. Magdeburgisches Nr 27 von 1815-1895. Berlin, 1896.
  • Lossberg, Friedrich Wilhelm von. Briefe in die Heimat. Cassel, 1844.
  • Loza, Stanislaw. Legia Honorowa w Polsce 1803-1923. Zamosc, 1923.
  • Lunsmann, Fritz. Die Armee des Koniglichs Westfalen 1807-1813. Berlin, 1935.
  • Marco de Saint-Hilaire, Emile. Histoire de la Campagne de Russie pendant l'Annee 1812.... 2 vols. Paris, [1846-1848].
  • Margueron, Cmdt. Campagne de Russie. 3 vols. in 4. Paris, n.d.
  • Martinien, A. Tableaux par corps et par batailles des officiers tues et blesses pedant les guerres de l'Empire (1805-1815). Reprint edition.. Paris, Editions Militaires Europeennes, S.d.
  • Nafziger, George et al. Poles and Saxons of the Napoleonic Wars. Chicago, 1991.
  • Nekrolog of Georg Plessmann in "Frankfurther patriotisches Wochenblatt ...." Nro. 10, 1817.
  • Ostrowski, Ant. Zywot Thomasza Ostrowskiego. vol. 1. Lvov, 1872.
  • Otechestvennaia voina 1812 goda. Part I, 21 volumes (in 22); Part II, 1 volume. St.-Petersburg, Tipografia ABerezhlivost, 1900-1914. The first 7 volumes of Part I were translated into French by E. Cazalas and published, at the direction of the Section Historique of the French General Staff, under the title ALa guerre nationale de 1812", beginning in 1902.
  • Polotsko-vitebskaia starina. Vitebsk, 1911-1916.
  • Poniatowski, Jozef, prince. Korrespondencya ksiecia Jozefa Poniatowskiego z Francya. 5 vols. Poznan, 1921-29.
  • Das Preussische Heer der Befreiungskriege. Vol.1. Berlin, 1912. Reprint edition, 1982.
  • Priesdorf, Kurt von. Soldatisches Fuhrertum. 10 vols. Hamburg, 1936-45.
  • Quintin, Danielle et Bernard. Dictionnaire de Colonels de Napoleon. 1996. S.P.M., Paris.
  • Rangliste der Koniglich Bayerischen Armee fur das Jahr 1811. Neudruch der Ausgabe 1811. Osnabruck, 1982.
  • Rang- und Quartierliste der Preussischen Armee von 1812. Unveranderter Faksimiledruck mit einer Einleitung von Werner Hahlweg. Osnabruck, 1968.
  • Rousset, Camille editor. Souvenirs du Marechal Macdonald, duc de Tarente. Paris, 1892.
  • Schoning, Kurd Wolfgang v. Historisch-biographische Nachrichten zur Geschichte der Brandenburgisch-Preussischen Artillerie. Vol. 3. Berlin, 1845.
  • Schubert, Franz and Hans Vara. Geschichte des K. B. 13. Infanterie-Regiments Kaiser Franz Joseph von Osterreich. Vol 1. Munich, 1910.
  • Seraphim. Der Feldzeug in Kurland 1812. Riga, 1910.
  • Seydlitz. Tagebuch des K. Preussischen Armeecorps im Feldzuge 1812. Berlin, 1823.
  • "10e Corps d'Armee - Situation au 20. Juin 1812" in Marshal Davout's archive at the S. H. A. T.
  • Six, Geoges. Dictionaire Biographique des Generaux & Admiraux Francais de la Revolution et de l'Empire (1792-1814). 2 volumes. Reprint edition. Paris, Georges Saffroy, 1974.
  • Stalins, Jean-Luc. Ordre Imperial de la Reunion. Paris, 1958.
  • Strotha, von. Die Koniglich Preussische Reitende Artillerie vom Jahre 1759 bis 1816. Berlin, 1861. Reprint edition Wiesbaden, 1981.
  • Staszewski, Janusz. Dywizja gdanska w walkach nad Dzwina i w obronie Gdanska (1812-13). In Rocznik Gdanski Vol. 11. Gdansk, 1933-34.
  • Staszewski, Janusz. Z dziejow garizonu polskiego w Gdansku w latach 1808-1812. In ARocznik Gdanski Vol. 7/8. Gdansk, 1937.
  • Die Theilnahme des Preussischen Hulfscorps an dem Feldzuge gegen Russland im Jahre 1812. In Kriegsgeschichtliche Einzelschriften Vol. 4, Heft 24. Berlin, 1898. Pp. vii, 433-566, 5 folding maps.
  • Voenno-istoricheskii sbornik. Spb., 1911-16.
  • Voigt, Gunter. Deutschlands Heere bis 1918. Ursprung und Entwicklung der eizelnen Formationen. Vol 1 - Die Garde- und die Grenadier-Regimenter 1-12 der preussoischen Armee. Osnabruck, 1980.
  • Wesolowski, Zdzislaw P. The Order of the Virtuti Militari and its Cavaliers 1792-1992 (sic)... Miami, 1992.
  • Zych, Gabriel. Armia Księstwa Warszawskiego 1807-1812. Warsaw, 1961.
  • Linki zewnętrzne

  • Struktura organizacyjna X Korpusu w 1812 (en)
  • Zobacz też

  • Wielka Armia
  • Księstwo Warszawskie





  • Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.