Xuedou Chongxian - Polski Serwis Naukowy

Xuedou Chongxian (雪竇重顯) (ur. 980, zm.1052) (kor. Sǒldu Ch'unghyǒn ( ); jap. Setchō Jūken ( ); wiet. Tuyết Đậu Trọng Hiển) – chiński mistrz chan ze szkoły yunmen.

Biografia

Pochodził z Suining w pobliżu dzisiejszego miasta Tongnan w prowincji Sichuan. Urodzony w znakomitej i bogatej rodzinie już jako młody człowiek posiadał świetne wykształcenie i wykazywał wielkie zdolności jako uczony. Pragnął jednak porzucić świeckie życie i zostać mnichem buddyjskim.

Xuefeng Yicun (雪峰義存; ur. 822, zm. 908) (kor. Sǒlbong Ŭijon ( ); jap. Seppo Gison (Zokotsu) ( ); wiet. Tuyết Phong Nghĩa Tồn) – wybitny chiński mistrz chan.

Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

Praktykę rozpoczął w klasztorze Pu'an w Yizhou (obecnie jest to Chengdu), gdzie studiował pisma buddyjskie pod kierunkiem nauczyciela Renxiana.

Po przyjęciu pełnej ordynacji odbył wędrówkę do Fuzhou (obecnie w pobliżu miasta Tianmen w prow. Hubei). Tam rozpoczął praktykę chan u mistrza Zhimena Gunazuo ze szkoły chan yunmen. Po pięciu latach otrzymał potwierdzenie oświecenia i przekaz Dharmy.

Po opuszczeniu swego nauczyciela przebywał najpierw w klasztorze Lingyin w Hangzhou, następnie w klasztorze Cuifeng w Suzhou i w końcu zatrzymał się w klasztorze na górze Xuedou w pobliżu dzisiejszego miasta Ningbo w prowincji Zhejiang.

Xianglin Chengyuan (香林澄遠 Xiānglín Chengyuăn; ur. 908, zm. 987; kor. Hyangrim Chingwǒn, jap. Kyōrin Chōon, wiet. Hương Lâm Trừng Viễn) – chiński mistrz chan szkoły yunmen.

Shitou Xiqian (石頭希遷; ur. 700, zm. 790; język koreański Sǒkju Hŭijon, język japoński Sekitō Kisen, język wietnamski Thạch Đầu Hi Thiên) – chiński mistrz chan szkoły północnej, jeden z kluczowych mistrzów w historii chanu.

Otrzymał pośmiertny tytuł Wielki Nauczyciel Czystego Oświecenia.

We wczesnym okresie dynastii Song szkoła yunmen rozkwitała i razem z wielką szkołą linji wywarły spory wpływ na górne warstwy społeczeństwa chińskiego. Za najwyższy punkt w rozwoju szkoły yunmen uchodzi właśnie Xuedou Chongxian. Tak jak i jego nauczyciel Xuedou był wybitnym poetą. Ranga jego twórczości przewyższyła twórczość wszystkich jego poprzedników. Wśród prac, które po sobie pozostawił jest zbiór 250 wierszy znany pod tytułem Zuying ji (jap. Soeishū).

Język koreański – język o nieustalonym pochodzeniu, prawdopodobnie jest językiem izolowanym. Według niektórych teorii łączony z językami ałtajskimi lub ajnoskim. Używany jest głównie w Korei Południowej oraz Północnej, a także w sąsiadującej z Koreą Północną chińskiej prowincji Yanbian. Na świecie językiem tym posługuje się ok. 78 milionów ludzi, włączając w to duże skupiska w republikach dawnego Związku Radzieckiego, USA, Kanadzie, Brazylii i Japonii.

Prowincja Zhejiang ?/i (chiń. upr: 浙江; chiń. trad: 浙江; pinyin: Zhèjiāng, inne pisownie: Chehkiang, Chekiang) - prowincja na wschodnim wybrzeżu ChRL. Jej nazwę można przetłumaczyć jako "Kręta Rzeka", a wywodzi się ona od starej nazwy rzeki Qiangtang przepływającej przez stolicę prowincji - Hangzhou.

Najwyższy poziom osiągnął w wierszach dołączonych do komentarzy gong'anów. Zestawił zbiór 100 przypadków zatytułowany pierwotnie Boze songgu, które obdarzył komentarzami i wierszami. Książka ta stała się modelem, według którego tworzono następne kolekcje.

Linia przekazu Dharmy

Pierwsza liczba oznacza ilość pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

Deshan Xuanjian (德山宣鑒; ur. 780, zm. 865) (kor. Toksan Sǒgam ( ); jap. Tokusan Senkan ( ); wiet. Đức Sơn Tuyên Giám) – chiński mistrz chan.

Syczuan ?/i (Sichuan, chiń. 四川, pinyin: Sìchuān, Wade-Giles: Ssu-ch`uan, także Szechwan i Szechuan) – prowincja w środkowo-zachodnich Chinach ze stolicą w Chengdu. Powierzchnia 480 tys. km kwadratowych, ludność 87,25 mln (2004).

Druga liczba oznacza ilość pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju.

33/6. Huineng (638–713)

34/7. Qingyuan Xingsi (660–740)

35/8. Shitou Xiqian (700–790)

36/9. Tianhuang Daowu (748–807)

37/10. Longtan Chongxin (782–865)

38/11. Deshan Xuanjian (819–914)

39/12. Xuefeng Yicun (822–908)

40/13. Yunmen Wenyan (862–949) szkoła yunmen

41/14. Xianglin Chengyuan (908–987)

42/15. Zhimen Guangzuo (zm. 1031)

43/16. Xuedou Chongxian (980–1052) autor Biyan lu

44/17. Tianyi Yihuai (993–1064)

45/18. Yang Wuwei (bd)

45/18/ Yuantong Fashen (bd)

44/17/1. Chengtian Chuanzong ta linia przekazu została przeniesiona do Wietnamu przez Caodonga (wietn. Thảo Đường)

Zobacz

Zapiski Błękitnej Skały

Bibliografia

Heinrich Dumoulin. Zen Buddhism: A History. India and China. Macmillan Publishing Company. Nowy Jork, 1990. ISBN 0-02-908220-X

Red. Stephan Schuhmacher i Gert Woerner. The Encyclopedia of Eastern Philosophy and Religion. Shambala. Boston, 1989 ISBN 0-87773-433-X

Andy Ferguson. Zen's Chinese Heritage. Wisdom Publications. Boston, 2000. ISBN 0-86171-163-7