Zabytkowe centrum Makau - Polski Serwis Naukowy

Zabytkowe centrum Makau (ang.: Historic Centre of Macau; chin. trad.: 澳門歷史城區; port: O Centro Histórico de Macau) – zespół ponad dwudziestu obiektów będących przykładem asymilacji i współistnienia kultur chińskiej i zachodniej na obszarze Makau, dawnej kolonii portugalskiej.

Koszary Mauretańskie (port.: Quartel dos Mouros, Edifíçio da Capitania dos Portos; chin. trad.: 摩爾兵營, 港務局大樓) – zabytkowy budynek w Makau pełniący dawniej funkcję koszar wojskowych, znajdujący się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Świątynia A-Ma (chin. trad.: 媽閣廟; chin. upr.: 妈阁庙; pinyin: Mā Gé Miào; Jyutping: Maa1 Gok3 Miu6; port.: Templo de A-Má) – najstarsza i jedna z najsłynniejszych świątyń w Makau, położona w południowo-wschodniej części półwyspu Makau. Została wzniesiona w 1488 roku i poświęcona jest bogini rybaków i żeglarzy – Mazu.

W 2005 roku zabytkowe centrum Makau zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO, stając się 31 obiektem światowego dziedzictwa na terenie Chin. UNESCO tak opisuje zabytkowe centrum Makau: "Historyczna ulica miasta z portugalskimi i chińskimi rezydencjami, budowlami sakralnymi i gmachami publicznymi, czyni z zabytkowego centrum Makau rzadki przykład miejsca, w którym przez kilka wieków spotykały się estetyczne, kulturalne, architektoniczne i techniczne wpływy Wschodu i Zachodu" oraz "miejsce [to] jest świadectwem jednego z najdłużej trwających spotkań Chin ze światem Zachodu, możliwych dzięki ożywionej międzynarodowej wymianie handlowej".

Święty Dom Miłosierdzia (port.: Santa Casa da Misericórdia; chin. trad.: 仁慈堂大樓) – zabytkowy budynek w Makau, przy placu Largo do Senado; dawna siedziba portugalskiej organizacji zajmującej się dostarczaniem pomocy medycznej i socjalnej. Obecnie w budynku mieści się muzeum. Obiekt znajduje się w zabytkowym centrum Makau, które w 2005 zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Dom Mandaryna (port.: Casa da Cheang, Casa do Mandarim; chin. trad.: 鄭家大屋, 文華大屋) – zabytkowy kompleks budynków w Makau, w pobliżu placu Largo do Lilau; dawna posiadłość chińskiego pisarza, filozofa i przedsiębiorcy Zheng Guanyinga. Obiekt znajduje się w zabytkowym centrum Makau, które w 2005 zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Lista obiektów

Zabytkowe centrum Makau składa się z dwóch stref wydzielonych w centrum miasta, na półwyspie Makau. Każda strefa jest otoczona strefą buforową.

Strefa 1

Plac Largo do Senado

Świątynia A-Ma

Koszary Mauretańskie

Plac Largo do Lilau

Dom Mandaryna

Kościół św. Wawrzyńca

Seminarium i kościół św. Józefa

Plac Largo de Santo Agostinho

Teatr Dom Pedro V

Biblioteka Sir Roberta Ho Tunga

Kościół św. Augustyna

Budynek Leal Senado

Plac Largo do Senado

Świątynia Sam Kai Vui Kun

Święty Dom Miłosierdzia

Katedra Narodzenia Najświętszej Marii Panny

Rezydencja Lou Kau

Kościół św. Dominika

Ruiny katedry św. Pawła

Świątynia Na Tcha

Stare mury obronne

Fortaleza do Monte

Kościół św. Antoniego

Ogród Casa

Stary cmentarz protestancki i stare kwatery Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej

Strefa 2

Twierdza Guia wraz z Kaplicą Guia i Latarnia Morską Guia

Przypisy

Polski Komitet ds Unesco: Chiny – Zabytkowe centrum Makao (pol.). Polski Komitet ds. UNESCO. [dostęp 2010-07-22].
↑ Advisory Body Evaluation (of Historic Centre of Macao) (ang.). UNESCO, 2005. [dostęp 2010-07-22].

Na mapach: 22°11′27.6″N 113°32′09.6″E / 22.191, 113.536

Ruiny katedry św. Pawła w Makau – pozostałości po barokowej katedrze św. Pawła w Makau, będące jednym z najważniejszych zabytków miasta, wpisane wraz z całym zabytkowym centrum na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Do dnia dzisiejszego zachowała się jedynie ściana frontowa i kamienne schody prowadzące do świątyni. Powszechnie przyjęta nazwa "katedra św. Pawła" jest błędna, w rzeczywistości kościół był pod wezwaniem Matki Bożej.

Język portugalski - język z grupy romańskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się ponad 210 mln osób, zamieszkujących Portugalię oraz byłe kolonie portugalskie: Brazylię, Mozambik, Angolę, Gwineę Bissau, Wyspy Świętego Tomasza i Książęcą oraz Republikę Zielonego Przylądka. We wszystkich tych krajach jest on językiem urzędowym.