|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: 23 marca w wieku 80 lat zmarł prof. Lech Leciejewicz, wybitny polski archeolog i mediewista. Był m.in. laureatem Nagrody Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej w 2002 roku, odznaczenia "LUX ET LAUS". Przez większość życia, d... Nowe badania sugerują, że HIV (wirus zespołu nabytego braku odporności) zaczął rozprzestrzeniać się wśród ludzi na początku XX wieku, stymulowany przez szybki rozwój nowych miast i związane z tym nasilenie się nieodpowiedzialnych z... Ciągły wzrost zachorowalności na choroby alergiczne sprawia, że stają się one epidemią XXI w. Wyzwań dla nauki w tym obszarze z pewnością nie brakuje. Astma, pomimo olbrzymiego postępu w jej leczeniu, pozostaje nieuleczalna. Ale... Nowoczesne luminofory – czyli związki chemiczne o właściwościach luminescencyjnych – opracowują naukowcy z Instytutu Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych PAN we Wrocławiu we współpracy z Wydziałem Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego... Różańce, medaliki, fragmenty szat, w jakich pochowano zmarłych - te i wiele innych przedmiotów, związanych z gdańską kulturą funeralną, zostanie zaprezentowanych na wystawie w Muzeum Archeologicznym w Gdańsku (MAG), która będzie otwarta 27 październ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 ZahumlanieCzy wiesz że...? Lech Leciejewicz (ur. 26 stycznia 1931 w Poznaniu) - prof. dr hab., archeolog mediewista, studiował na Uniwesytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu w latach 1949-1953; w latach 1951-1954 pracownik Katedry Archeologii Uniwersytetu w Poznaniu, od roku 1954 do przejścia na emeryturę pracował w Instytucie Historii Kultury Materialnej PAN, obecnym Instytucie Archeologii i Etnologii PAN. W latach 1973-2001 wykładał na Uniwersytecie Wrocławskim i od 1986 - 1999 na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Członek Polskiej Akademii Umiejętności. Narentanie również Neretlanie, Paganie a od X wieku Moranie – drobne plemię słowiańskie, które około połowy VII wieku uformowało się na terenach pomiędzy Setiną a Neretwą, na wybrzeżu adriatyckim na wschód od Splitu. Księstwo Dukli (serb. Дукља lub Диоклетија; łac. Doclea lub Diocleia) – państwo plemienne Duklan utworzone na terenie pomiędzy jeziorem Szkoderskim a górami Dynarskimi na przełomie VIII i IX wieku na terenach dzisiejszej Czarnogóry. Nazwa państwa wywodzi się od rzymskiej prowincji Dioklei zamieszkanej w starożytności przez iliryjskich Diokleatów. W VII wieku Dioklea została opanowana przez plemię słowiańskie, które od nazwy prowincji wzięło swe imię – Duklan. 
 Zahumlanie również Zahumljanie i Zachlumianie – plemię serbskie w I połowie VII wieku osiadłe w dolinie rzeki Neretwy na półwyspie Peljesač na północ od Dubrownika. Nazwa plemienna Zahumlan ma charakter topograficzny – oznacza lud żyjący za hlumem - serb. хум (hum)/хумка (humka) "góra, pagórek, kopiec" (hlum - hulm/helm metateza, stąd polskie chełm – góra, tłumacząc na język współczesny tyle co zagórzanie) i pochodzi od Serbów zagorskich, sąsiadujących z Zahumlanami od północy przez góry Dynarskie. Na wschód od Zahumlan osiedlili się Trebinianie, a na wybrzeżu Konawlanie. Od zachodu graniczyli z nimi Narentanie. Chełm (ukr., ros. Холм – Chołm) – miasto na prawach powiatu we wschodniej Polsce. Znajduje się na południowy wschód od Lublina, na północ od Zamościa oraz na południe od Białej Podlaskiej, w odległości 25 km od granicy z Ukrainą. Leży nad rzeką Uherką, lewym dopływem Bugu.
Język serbski (cрпски, srpski) – jedna z uregulowanych wersji dialektu sztokawskiego, używana głównie przez Serbów i Czarnogórców w Serbii, Czarnogórze, Bośni i Hercegowinie oraz w innych krajach. Wedle przeważającego poglądu Zahumlanie należą do plemion powstałych w wyniku migracji Serbów po 626 roku z pogranicza polsko-czeskiego. Taką lokalizację pierwotnych siedzib Zahumlan zdaje się też potwierdzać Konstantyn VII Porfirogeneta, który pisze, że ród książąt humskich wywodził się znad Wisły. Możliwe również, że w powstaniu Zahumlan duży udział miały plemiona sklawińskie, które w latach 609-615 opuściły swe siedziby naddunajskie i osiedliły się na Bałkanach. Niewątpliwie już na Bałkanach doszło do wymieszania obydwu fal osadnictwa słowiańskiego. Głównym grodem Zahumlan był Ston. Wisła (łac. i ang. Vistula, niem. Weichsel) – najdłuższa rzeka Polski, o długości 1047 km. Jest także najdłuższą rzeką w zlewisku Morza Bałtyckiego.
Słowianie – kryterium lingwistyczne, ogół ludności posługującej się językami słowiańskimi, oraz kulturowe, podobne zwyczaje, obrzędy, wierzenia. Najliczniejsza indoeuropejska grupa ludnościowa w Europie, zamieszkująca wschodnią, środkową oraz południową część tego kontynentu, a także północną część Azji. Zahumlanie weszli w skład utworzonego przez Serbów zagorskich wielkiego związku plemiennego. W miarę stabilizowania się sytuacji plemion słowiańskich na ich nowych ziemiach związek na przestrzeni VIII wieku rozpadł się na szereg państw plemiennych. O ile jednak sąsiednie państwa Trebinian i Duklan dość szybko popadły w zależność od zagorskiej Serbii, o tyle państwo Zahumlan długo zachowywało samodzielność. Od XV wieku ziemie Zahumlan, zwane wcześniej Humem zaczęto określać jako Hercegowinę. Jerzy Skowronek (ur. 21 czerwca 1937 w Radomiu, zm. 23 lipca 1996) – polski historyk, badacz dziejów Europy Środkowowschodniej, uczeń prof. Stefana Kieniewicza
Zagorje (Zagórze) – kraina historyczna w zachodniej części półwyspu Bałkańskiego. Nazwa utworzona na określenie Serbów żyjących za górami w odróżnieniu od Serbów z nadmorskiej Dalmacji południowej - Primorja (Narentan Zahumlan, Trebinian, Konawlan i Duklan). Zagorje obejmowało tereny pomiędzy górami Dynarskimi, Szarą Płaniną i Skopijską Czarną Górą a Sawą i Dunajem na północy. W późniejszym czasie od XI wieku na obszarze Zagorja wyróżniano na wschodzie Raszkę (obecnie Stara Serbia), na zachodzie Bośnię i na północy ziemię zwaną Soli (obecnie Tzuli). Zapoznaj się również z: Słowianie, plemiona słowiańskie Przypisy
BibliografiaHercegowina (serb., chorw., bośn. i czarnog. Hercegovina / Херцеговина) to region geograficzno-historyczny w Alpach Dynarskich, obejmujący południową część państwa Bośnia i Hercegowina. Powierzchnia regionu wynosi 9 948 - 10 190 km² - rozbieżności w źródłach wynikają z licznych wariantów przebiegu granicy między Hercegowiną a Bośnią.
Góry Dynarskie lub Alpy Dynarskie (serb., czarnog. i chorw. Dinarsko gorje, alb. Alpet Dinaride, boś. Dinarske Planine i słoweń. Dinarsko gorstvo) – łańcuch górski na Półwyspie Bałkańskim, wzdłuż wschodniego wybrzeża Morza Adriatyckiego, w Bośni i Hercegowinie, Chorwacji, Słowenii, Serbii, Kosowie, Czarnogórze i Albanii. Najwyższym szczytem jest Maja e Jezercës (2694 m) w masywie górskim Prokletije. Nazwa "Góry Dynarskie" pochodzi od pasma Dinara (najwyższy szczyt - Veliki Troglav - 1913 m) na granicy Chorwacji i Bośni. Góry te, choć czasami nazywane są Alpami Dynarskimi, nie stanowią części Alp.
Czy wiesz że...? beta Sklawinowie, Sklawini, Sklaweni, Sklawenowie - dawna nazwa używana przez pisarzy bizantyjskich na określenie Słowian niezależnie od ich nazw plemiennych, z czasem (V – VI wiek) zawężona do plemion słowiańskich żyjących pomiędzy Dniestrem, a Dunajem i Cisą na terenach współczesnej Rumunii, Mołdawii oraz częściowo Ukrainy i Węgier, w odróżnieniu od zamieszkujących dorzecze Dniepru Antów.
Konawlanie również Kanalici – drobne plemię słowiańskie, które w połowie VII wieku osiedliło się na wybrzeżu dalmatyńskim mając od północy jako sąsiadów plemię Trebinian, a od zachodu Zahumlan.
Serbowie od VII do IX wieku – plemię słowiańskie pierwotnie zamieszkujące tereny położone w północnych Czechach i południowej Polsce, które w I połowie VII wieku przewędrowało w rejon zachodnich Bałkanów i utworzyło tam rozległy związek plemienny. W IX wieku związek rozpadł się na szereg państw plemiennych.
Trawunianie również Trebinianie – plemię serbskie od I połowy VII wieku zamieszkujące w górnej Dalmacji na terenach leżących na północ i zachód od Dubrownika.
Dunaj (łac. Danubius, ang. Danube, niem. Donau, słow. Dunaj, węg. Duna, chorw. Dunav, serb. i buł. Дунав, rum. Dunărea, ukr. Дунай gr. Ίστρος Istros) – po Wołdze druga co do długości rzeka w Europie.
Prof. dr hab. Wacław Felczak (ur. 29 maja 1916 we wsi Golbice w powiecie łęczyckim, zm. 23 października 1993 w Krakowie) - polski historyk, znawca tematyki środkowoeuropejskiej, szczególnie węgierskiej i południowosłowiańskiej.
Zahumle również Zahumlje, Hum – państwo plemienne Zahumlan zamieszkujących w serbskiej Dalmacji w dorzeczu rzeki Neretwy, powstałe na przełomie VIII i IX wieku. W XV wieku tereny Zahumla zaczęto określać nazwą Hercegowina. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
