Chłoniaki (łac. Lymphoma) – to choroby nowotworowe, wywodzące się z układu chłonnego (limforetikularnego). Najczęściej objawiają się powiększeniem węzłów chłonnych lub wątroby i śledziony. Wszystkie chłoniaki są nowotworami złośliwymi, jednak wyróżnia się postacie o mniejszej i większej złośliwości. Chłoniaki przebiegające z zajęciem szpiku nazywane są białaczkami. Chłoniaki leczone są głównie chemioterapią. W postaciach zlokalizowanych możliwe jest leczenie operacyjne.

Nowotwór (łac. neoplasma, skrót npl – z greckiego neoplasia) – grupa chorób, w których komórki organizmu dzielą się w sposób niekontrolowany przez organizm, a nowo powstałe komórki nowotworowe nie różnicują się w typowe komórki tkanki. Utrata kontroli nad podziałami jest związana z mutacjami genów kodujących białka uczestniczące w cyklu komórkowym: protoonkogenami i antyonkogenami. Mutacje te powodują, że komórka wcale lub niewłaściwie reaguje na sygnały z organizmu. Powstanie nowotworu złośliwego wymaga kilku mutacji, stąd długi, ale najczęściej bezobjawowy okres rozwoju choroby. U osób z rodzinną skłonnością do nowotworów część tych mutacji jest dziedziczona.

Drożdżyca, kandydoza, bielnica, moniliaza (łac. candidiasis, candidosis) - grzybicza, oportunistyczna infekcja skóry, błon śluzowych, paznokci i wyjątkowo rzadko infekcja uogólniona. Choroba ta najczęściej jest wywołana drożdżakami chorobotwórczymi z rodzaju Candida (szczególnie Candida albicans). Drożdżycę rozpoznaje się głównie poprzez badania mikroskopowe i hodowlane.

Pneumocystis jiroveci(i), dawniej Pneumocystis carinii (wtedy sklasyfikowany jako pierwotniak) – kosmopolityczny grzyb wywołującym u człowieka pneumocystozowe zapalenie płuc. Zarażenie tym grzybem są powszechne[potrzebne źródło]. Zarazić można się przez układ oddechowy. Osoby ze sprawnym układem immunologicznym łatwo opanowują zarażenie. U niektórych osobników rozwija się zarażenie bezobjawowe i stają się one nosicielami. Pneumocystis jiroveci występuje u nich jako trofozoity (o długości 2–8 μm) w pęcherzykach płucnych. Znajdują się one w przestrzeni zewnątrz komórkowej przytwierdzone do komórek nabłonkowych. Po stadium precysty następuje przejście w stadium cysty, która jest uwalniana do plwociny. Patogenność tego drobnoustroju wiąże się bezpośrednio z kondycją układu odpornościowego. U pacjentów z wydolnym układem odpornościowym zarażenie jest bezobjawowe. U osób z upośledzonym układem immunologicznym grzyb ten wywołuje śródmiąższowe zapalenie płuc. Dotyczy to chorych na AIDS (zespół nabytego upośledzenia odporności, choroba wywoływana przez wirus HIV) lub pacjentów z innymi ciężkimi zespołami niedoborów immunologicznych. Zapalenie płuc wywołane przez tego grzyba jest powszechną przyczyna śmierci chorych na AIDS. Objawy to duszności, suchy kaszel, gorączka, rzadko łagodna niedokrwistość i niedotlenienie. Do badania pobiera się plwocinę, popłuczyny oskrzelowe, lub biopsję tkanki płucnej. Identyfikację cyst umożliwia metoda Gomoriego, Giemsy lub immunofluorescencyjna z wykorzystaniem przeciwciał monoklonalnych i technika PCR. Wybarwione srebrem P. jiroveci wyglądają jak ciemnobrązowe/czarne cysty zawierające 2 do 8 sporozoitów. Aby potwierdzić zarażenie może być konieczne badanie wielu próbek. W leczeniu stosuje się trymetoprim z sulfametoksazolem (jest lekiem z wyboru w leczeniu jak i w profilaktyce u pacjentów z HIV), albo pentamidynę (u chorych którzy nie reagują na kotrimoksazol lub cierpią z powodu objawów niepożądanych spowodowanych zażywaniem tego preparatu).