|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Międzynarodowy zespół naukowców ogłosił niepokojącą prognozę dotyczącą różnorodności biologicznej Wysp Galapagos. We współpracy z partnerami ze Zjednoczonego Królestwa i USA naukowcy z grupy ekwadorskich wysp wulkanicznych na Pacyfiku badal... W dniach 3-7 maja 2010 r. w Paryżu, Francja, odbędzie się piąta globalna konferencja nt. oceanów, wybrzeży i wysp.
Wydarzenie będzie okazją do spotkania przedstawicieli zainteresowanych stron z wszystkich regionów świata, a jego program podzielono na kilka sesji. Pierw... Złożone procesy polityczne, które rozpoczęły się na Wyspie Wielkanocnej (Rapa Nui) po jej odkryciu w XVIII wieku są tematem badawczym dr Zuzanny Jakubowskiej z Instytutu Iberystyki Uniwersytetu Warszawskiego. Iberystka analizuje teksty z czterech ... Ornitolodzy z Polskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków zbudują w woj. warmińsko-mazurskim trzy sztuczne wyspy, mają nadzieję, że rybitwy rzeczne uwiją na nich swoje gniazda i złożą jaja. Przedsięwzięcie jest pionierskie nie tylko w kraju, ale i w Eur... Archeologowie z Węgier odkryli szczątki krótkorogiego dinozaura, który jak wcześniej sądzono, występował wyłącznie w Ameryce Północnej i Azji. Członkowie Węgierskiej Akademii Nauk (MTA) są przekonani, że ceratopsy dotarły na Węgry z Azji przemieszczając się z wyspy na wyspę prz...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
ZakinthosCzy wiesz że...? Język grecki albo greka — język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Klimat śródziemnomorski – rodzaj klimatu podzwrotnikowego, występujący nad Morzem Śródziemnym (stąd jego nazwa), w Kalifornii, RPA, na południu Australii oraz u wybrzeży Chile w Ameryce Południowej. Jego charakterystyczną cechą są ciepłe i suche lata powyżej 20 stopni C oraz łagodne zimy powyżej 0 stopni, a także fakt, że występuje głównie bezpośrednio nad morzem lub oceanem, zazwyczaj na zachodnim wybrzeżu, a bardzo rzadko w głębi lądu. Klimat ten sprzyja rolnictwu i turystyce masowej.
Zakintos (gr. Ζάκυνθος, zapisywane także: Zakyntos, Zakynthos, Zakinthos, Hyrie, Zante) – trzecia co do wielkości wyspa oraz prefektura grecka w archipelagu Wysp Jońskich na Morzu Jońskim, położona na zachód od Peloponezu. Nazwa wyspy pochodzi od imienia syna mitologicznego Dardanosa, króla Arkadii. Grecja (gr. Ελλάδα Elláda, IPA: [e̞ˈlaða] lub Ελλάς Ellás, IPA: [e̞ˈlas], tr. Yunanistan), Republika Grecka (Ελληνική Δημοκρατία Ellinikí Dimokratía, IPA: [e̞ˌliniˈci ðimo̞kraˈtiˌa]) – kraj w południowo-wschodniej części Europy, położony na krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Graniczy z Albanią, Republiką Macedonii i Bułgarią na północy oraz z Turcją na wschodzie. Ma dostęp do czterech mórz: Morza Egejskiego, Morza Kreteńskiego na wschodzie, Morza Jońskiego na zachodzie oraz Morza Śródziemnego od południa.
Homer (st.gr. Ὅμηρος, Hómēros, nw.gr. Όμηρος) (VIII wiek p.n.e.) – grecki aojda (rapsodas). Uważa się go za ojca poezji epickiej. Najstarszy znany z imienia europejski poeta, który zapewne przejął dziedzictwo długiej i bogatej tradycji poezji heroicznej (której istnienie jest wszakże czystym domysłem). Powierzchnia ok. 405 km² (według różnych źródeł od 402 km² do 410 km²), ok. 40 tys. mieszkańców (2005). Rybołówstwo, uprawa zbóż, drzew owocowych, rozwinięta turystyka. Główne miasto i port Zakintos. Według Homera wchodziła w skład państwa Odyseusza. Od czasów średniowiecza wyspa pozostawała w posiadaniu kolejno Genui i Republiki Weneckiej. W latach 1800-1807 była częścią Republiki Siedmiu Wysp. GeografiaPołudniowo-wschodnia część wyspy nizinna, zachodnia górzysta. Zachodnie wybrzeże klifowe. Klimat śródziemnomorski, wspomagany przez deszczowe zimy, wpływa pozytywnie na wegetację przyrody. Długość wyspy wynosi ok. 40 km, szerokość 20 km. Najwyższa góra to Vrachionas (758 m), znana również pod nazwą "Kaki Rahi" co znaczy "trudna do zdobycia". Peloponez (Półwysep Peloponeski, gr. Πελοπόννησος Pelopónisos, w średniowieczu znany pod nazwą Morea (gr. Μωρέας lub Μωριάς) - półwysep i region administracyjny w Grecji, stanowiący najdalej na południe wysuniętą część Półwyspu Bałkańskiego. Znajduje się między Morzem Jońskim a Egejskim, połączony jest z lądem Przesmykiem Korynckim (gdzie przebiega Kanał Koryncki). Od północy Peloponez ograniczony jest Zatoką Koryncką i Patraską. Silnie rozczłonkowana linia brzegowa tworzy liczne mniejsze półwyspy: Argolidzki, Lakoński, Mani, Mesyński i zatoki: Sarońską, Argolidzką, Meseńska, Kiparysyjską. Powierzchnia Peloponezu wynosi 21,4 tys. km².
Republika Siedmiu Wysp (gr. Επτάνησος Πολιτεία, Eptànisos Politìa; wł. Repubblica Settinsulare) – wyspiarska republika istniejąca na Wyspach Jońskich w latach 1800-1807 w wyniku porozumienia turecko-rosyjskiego. Obejmowała Korfu, Itakę, Kefalinię, Leukadę, Zakintos i Kytherę. Wliczały się do niej również trzy eksklawy na lądzie stałym: Parga, Preweza i Wonitsa. Były to pierwsze greckie terytoria, które uzyskały jakąkolwiek formę suwerenności od upadku Konstantynopola w 1453. Stolicą wyspy jest miasto Zakintos, w którym mieści się również największy port na wyspie. Lotnisko położone jest ok. 8 km od stolicy. Najpopularniejsze miejscowości wypoczynkowe to: Laganas, Argassi, Tsilivi, Alikanas, Alikes, Keri. Miasteczko portowe Zakintos Zatoka wraku Archipelag (z gr. Ἀρχιπέλαγος Archipelagos - nazwa prowincji bizantyjskiej obejmującej główne wyspy Morza Egejskiego) - grupa wysp położonych blisko siebie, najczęściej o wspólnej genezie i podobnej budowie geologicznej. Ze względu na ułożenie wysp można wyróżnić roje wysp - archipelagi składające się z bezładnie rozmieszczonych niedużych wysp oraz łańcuchy wysp, w których wyspy rozmieszczone są rzędem obok siebie.
Klif, faleza, urwisko brzegowe, brzeg wysoki – stroma, często pionowa ściana brzegu morskiego lub jeziornego, utworzona wskutek podmywania brzegu przez fale (procesu abrazji) zachodzącego u jej podstawy na styku z platformą abrazyjną.
Czy wiesz że...? beta Nomos (gr. νομός), inaczej prefektura albo departament - jednostka podziału terytorialnego Grecji, okręg geograficzno-kulturowy. W Grecji jest 51 nomosów.
Morze Jońskie (starogr. Ιόνιος Πόντος, łac. Mare Ionium, gr. Ιόνιο Πέλαγος, wł. Mar Jonio, alb. Deti Jon) – część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego (Grecja) a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego oraz Sycylią (Włochy). Od północy łączy się z Morza Adriatyckiego poprzez Cieśninę Otranto, od zachodu z Morzem Tyrreńskim poprzez Cieśninę Mesyńską a od wschodu z Morzem Egejskim poprzez Kanał Koryncki. Na południu granica umowna, wzdłuż linii łączącej przylądek Passero (Sycylia) z przylądkiem Tenaron (Peloponez). Dobrze rozwinięta linia brzegowa, liczne zatoki, największe to: Tarencka, Squillace (zachodnia część), Ambrakijska, Patraska, Koryncka, Kiparysyjska, Meseńska (część wschodnia). We wschodniej części morza znajduje się archipelag Wysp Jońskich. Na wodach Morza Jońskiego prowadzi się połowy sardynki, szprota, sardeli, makreli, tuńczyka, głowacza, kalmarów oraz małży. Ważny region turystyczny. Wzdłuż wybrzeży rozwinęły się liczne kąpieliska i miejscowości wypoczynkowe. Wysokość pływów na Morzu Jońskim sięga 40 centymetrów.
Średniowiecze – epoka w historii europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517.
Arkadia – kraina historyczna, obecnie prefektura w środkowej części Półwyspu Peloponeskiego (z dostępem do Morza Egejskiego), w regionie administracyjnym Peloponez, ze stolicą w Tripolisie. Graniczy ze wszystkimi pozostałymi prefekturami półwyspu: Argolidą, Koryntią, Lakonią, Mesenią (region Peloponez) oraz Elidą i Achają (region Grecja Zachodnia). Ma powierzchnię 4419 km², zamieszkuje ją 102 tys. ludzi (stan z roku 2001).
Odyseusz (Odys, Ulisses, gr. Ὀδυσσεύς Odysseús, łac. Ulixes) – bohater Odysei Homera. Legendarny król Itaki, syn herosa Laertesa i jego małżonki Antyklei. Według mitu był najprzebieglejszym z królów biorących udział w Wojnie Trojańskiej, autorem podstępu, dzięki któremu Grecy wygrali wojnę – konia trojańskiego. W podróży powrotnej do Itaki przeżył wiele przygód. Tułał się przez 10 lat po morzach i oceanach, zanim wrócił do swej żony Penelopy. Obok Heraklesa i Tezeusza jest najbardziej znanym bohaterem greckich mitów i legend. Synem Odyseusza był Telemach.
Wenecja (wen. Venezsia/Venexia, wł. Venezia, łac. Venetia) – miasto i gmina na północy Włoch nad Adriatykiem, stolica regionu Wenecja Euganejska. Ludność Wenecji w granicach administracyjnych wynosi około 270 tys. mieszkańców, z czego większość (176 tys.) mieszka na lądzie stałym, a historyczne centrum zamieszkuje niecałe 60 tys., natomiast pozostałe wyspy laguny jest zamieszkane przez 31 tys. mieszkańców (2011). Przez ponad tysiąc lat (726-1797) miasto było stolicą niezależnej Republiki Weneckiej, która była jedną z morskich i handlowych potęg Morza Śródziemnego. Z okresu największego rozkwitu Republiki (XIII-XVI wiek) pochodzą liczne zabytki miasta, których bogactwo i forma decyduje o pierwszorzędnym znaczeniu Wenecji jako ośrodka turystyki nie tylko w skali Włoch, ale też w skali ogólnoświatowej. Zabytki te tworząc unikalny zespół urbanistyczny miasta kanałów i mostów, stanowią o uznaniu Wenecji za jedną z najcenniejszych pozycji na liście światowego dziedzictwa ludzkości.
Wyspy Jońskie (gr. Ιόνια νησιά) – archipelag na Morzu Jońskim, wzdłuż zachodnich wybrzeży Grecji oraz region administracyjny Republiki Greckiej ze stolicą w Korfu. Powierzchnia regionu wynosi 2307 km², liczba mieszkańców sięga 220 tysięcy (2005). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |