Zakopane - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy miasta. Zapoznaj się również z: Zakopane (stacja kolejowa).

Zakopane – miasto i gmina w województwie małopolskim, siedziba powiatu tatrzańskiego. Według danych z 31 grudnia 2009 r. miasto miało 26 737 mieszkańców i było drugim co do wielkości po Nowym Targu miastem Podhala.

Giewont – masyw górski w Tatrach Zachodnich o długości 2,7 km. Wielki Giewont jest najwyższą górą w Tatrach Zachodnich, która znajduje się w całości na terenie Polski.
Dolina Rybiego Potoku – dolina w Tatrach Wysokich, odgałęzienie Doliny Białki. Powierzchnia doliny wynosi ok. 11,5 km², długość ok. 5,5 km. Dolina jest otoczona (od północnego zachodu, w kierunku od południowym) przez:

Zakopane jest największym ośrodkiem miejskim w bezpośrednim otoczeniu Tatr, dużym ośrodkiem sportów zimowych, od dawna nazywane nieformalnie zimową stolicą Polski. W granicach administracyjnych miasta znajduje się także znaczna część Tatrzańskiego Parku Narodowego (od Doliny Suchej Wody do Doliny Małej Łąki).

W latach 1977–1994 miejscowość była siedzibą gminy Tatrzańskiej.

Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na zakopiańskich Krzeptówkach – rzymskokatolickie sanktuarium maryjne w Polsce, wybudowane jako votum za ocalenie życia papieża Jana Pawła II po zamachu z 13 maja 1981. Mieści się przy ul. Krzeptówki.
Rówień Waksmundzka – położona na wysokości 1400-1440 m n.p.m. szeroka i trawiasta rówień na Waksmundzkiej Przełęczy pomiędzy Małą Koszystą a Gęsią Szyją w polskich Tatrach. Dawniej polana ta i przylegające do niej serwitutowe lasy należały do terenów pasterskich Hali Waksmundzkiej. Stał tutaj jeden szałas postawiony w 1929 roku przez górali z Maruszyny. Po zaprzestaniu użytkowania polana zarasta lasem.

Położenie

Miasto położone jest u stóp Tatr, w Rowie Podtatrzańskim (Kotlina Zakopiańska), nad kilkoma potokami, których wody ostatecznie wpadają do rzeki Zakopianka dopływu Białego Dunajca. Jest najwyżej położonym miastem Polski. W granicach administracyjnych miasta znajduje się część Tatr (z najwyższym punktem jakim jest wierzchołek Świnicy – 2301 m n.p.m.). Pomijając tereny TPN, miasto leży na wysokości 750-1126 m n.p.m. Centralny punkt Zakopanego – skrzyżowanie ul. Krupówki i Kościuszki znajduje się na wysokości 838 m n.p.m. Na północy rozciąga się pasmo Gubałówki, a na południu nad miastem góruje Giewont.

Olcza – największa dzielnica Zakopanego. Znajduje się we wschodniej części miasta. Zabudowę tworzą głównie domy jednorodzinne. W dzielnicy znajdują się liczne domy wczasowe.
Międzynarodowa Federacja Narciarska (FIS – Fédération Internationale de Ski) – organizacja założona w 1924 roku, mająca za zadanie dbanie o rozwój narciarstwa na świecie, organizowanie zawodów, formalizowanie przepisów i precyzowanie zasad.

Według danych z roku 2005 Zakopane ma obszar 84,35 km², w tym: użytki rolne: 31%, użytki leśne: 57%

Miasto stanowi 17,89% powierzchni powiatu.

Sąsiednie gminy: Bukowina Tatrzańska, Kościelisko, Poronin. Gmina sąsiaduje ze Słowacją.

W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa nowosądeckiego.

Dzielnice Zakopanego

Centrum

Kasprusie

Bystre

Gubałówka

Harenda

Kuźnice

Bilinówka

Demografia

Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 1962 miały miejsce w dniach 18 - 27 lutego 1962 w Zakopanem, Polska. Impreza ta już po raz trzeci odwiedziła to miasto.
Dolina Olczyska, dawniej nazywana Olczyskiem – tatrzańska dolina reglowa (tzn. leżąca w całości w paśmie regli – w odróżnieniu od doliny walnej), podchodząca pod szczyt Wielkiej Kopy Królowej (1531 m n.p.m.). Z zachodu ograniczona jest od Doliny Bystrej wzniesieniami Nosala i Boczania, a ze strony wschodniej od Doliny Suchej Wody Gąsienicowej wzniesieniami Małego i Wielkiego Kopieńca. Zajmuje powierzchnię około 4,5 km².

Dane z 30 czerwca 2004:

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Val di Fiemme (Dolina Płomieni) – znany region narciarsko-snowboardowy w północnych Włoszech, w regionie Trydent-Górna Adyga, 40 km od Bolzano i 60 km od Trydentu. Dolina rozciąga się na długości 35 km wzdłuż linii łączącej od strony północno-wschodniej dolinę Fassa i od strony południowo-zachodniej dolinę Cembra.

Królestwo Galicji i Lodomerii wraz z Wielkim Księstwem Krakowskim i Księstwem Oświęcimia i Zatoru ((niem.) Königreich Galizien und Lodomerien mit dem Großherzogtum Krakau und den Herzogtümern Auschwitz und Zator; (ukr.) Королівство Галичини і Лодомерії) - państwo (w praktyce prowincja i kraj koronny) na terytorium Galicji, w latach 1772-1918 wchodzące w skład Monarchii Habsburgów, Cesarstwa Austriackiego i Austro-Węgier. Kraina historyczna na wschodzie Europy Środkowej obecnie podzielona pomiędzy Polskę i Ukrainę. Nazwę Galicja często uogólnia się z obwodem lwowskim, iwanofrankowskim oraz tarnopolskim na zachodzie Ukrainy.

Magura Witowska (słow. Oravická Magura) – wznoszący się na 1232 m n.p.m. szczyt regionu Magura Witowska (część Pogórza Spisko-Gubałowskiego), w paśmie granicznym między Polską a Słowacją (dokładniej pomiędzy miejscowościami Witów i Orawice). Przed otwarciem granic istniało na szczycie turystyczne przejście graniczne. Południowe i zachodnie stoki Magury Witowskiej opadają do Doliny Cichej Orawskiej, spływające z nich potoki zasilają Cichą Wodę Orawską i Orawicę, natomiast północno-wschodnie opadają do doliny Czarnego Dunajca. Przez grzbiet Magury Witowskiej przebiega europejski dział wodny pomiędzy zlewiskami Morza Czarnego i Bałtyku. We wschodnim kierunku od szczytu Magury Witowskiej odchodzi ramię łączące ją z Przysłopem Witowskim.

Styl zakopiański, styl witkiewiczowski – styl architektoniczny wprowadzony przez Stanisława Witkiewicza w latach 90. XIX wieku. Witkiewicz dążył do stworzenia podstawy dla nowoczesnej polskiej architektury narodowej na podłożu sztuki Podhala.

Morskie Oko (słow. Morské oko) – największe jezioro w Tatrach, położone w Dolinie Rybiego Potoku u stóp Mięguszowieckich Szczytów, na wysokości 1395 m n.p.m.

Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Zakopanem przy ulicy Kościeliskiej nazywany jest często "starym kościółkiem". Jest to najstarszy drewniany obiekt sakralny w Zakopanem zbudowany w 1847 roku. Niewielka świątynia z modrzewiowego drewna została ufundowana przez właścicielkę dóbr zakopiańskich Klementynę Homolacsową. Pracę prowadził miejscowy doświadczony cieśla, Sebastian Gąsienica-Sobczak. Kościół został poświęcony świętemu Klemensowi na cześć fundatorki. W latach 1850 - 1851 z inicjatywy pierwszego proboszcza Zakopanego, ks. Stolarczyka kościół powiększono i dobudowano wieżę. Remont generalny przeprowadzono w latach 50. XX wieku.

Klasztor Albertynów na Śpiącej Górze lub Klasztor Albertynów na Kalatówkach – zespół klasztorno-pustelniczy męskiego zakonu albertynów (Zgromadzenie Braci Albertynów III Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu) na Kalatówkach w Zakopanem. Położony jest w obrębie Tatr (Dolina Bystrej) na stokach Krokwi. Prowadzi do niego droga dojazdowa zaczynająca się tuż przy Klasztorze Albertynek na Kalatówkach. Klasztor ze wszystkich stron otoczony jest lasem.