|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Stefan Banach uznawany jest za jednego z najwybitniejszych matematyków ostatniego stulecia - napisali senatorowie w uchwale w 120. rocznicę urodzin uczonego. Zachęcają też "do refleksji nad rolą matematyki w rozwoju intelektual... Uroczystość odnowienia doktoratu prof. Stefana Sawickiego - wybitnego teoretyka i historyka literatury - odbędzie się 16 czerwca na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Naukowiec jest długoletnim, teraz emerytowanym pracownikiem Katolickiego Uni... Prof. Tomasz Downarowicz z Instytutu Matematyki i Informatyki Politechniki Wrocławskiej otrzymał nagrodę im. Stefana Banacha. Jest to jedna z najbardziej prestiżowych wyróżnień w Polsce przyznawana przez Polskie Towarzystwo Matematyczne za osiągnięcia w d... Choroby alergiczne są coraz częstsze, co ma wyraźny związek z dobrobytem. Jednak można je leczyć, a prawidłowa terapia chroni także przed innymi schorzeniami - mówili eksperci w piątek w Warszawie na konferencji prasowej. Określenie "alergia" oznacz... Mimo licznych głosów nawołujących do walki z wysokim wskaźnikiem zarażeń HIV (ludzki wirus niedoboru odporności) wśród młodych kobiet, zwłaszcza w Afryce subsaharyjskiej, naukowcy nie osiągnęli jeszcze konsensusu, jak najlepiej zapobiegać infekcjom wśród młodych ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 ZalitawiaCzy wiesz że...? Kraje Korony Świętego Stefana to oficjalna nazwa węgierskiej części dualistycznych Austro-Węgier, używana po austriacko-węgierskim porozumieniu w 1867. Potoczna nazwa to Zalitawia. Nazwa wywodzi się od symbolu Królestwa Węgier, Korony Świętego Stefana według tradycji przesłanej w roku 1000 św. Stefanowi przez papieża Sylwestra II (obecnie przechowywanej w Budapeszcie, w budynku parlamentu). Austro-Węgry (t. Monarchia Austro-Węgierska; niem. Österreich-Ungarn, węg. Osztrák-Magyar Monarchia) – państwo związkowe w Europie Środkowej istniejące w latach 1867–1918. 
 Zalitawia (węg. Lajtántúl, niem. Transleithanien) − potoczna nazwa węgierskiej części Austro-Węgier, pochodząca od rzeki Litawy, która w części była naturalną granicą między Cesarstwem Austrii a Królestwem Węgier. Oficjalna nazwa tej części monarchii brzmiała: Kraje Korony Świętego Stefana. Litawa (niem. Leitha, węg. Lajta) – rzeka w Austrii i na Węgrzech, prawy dopływ Dunaju. Długość – 191 km, z tego 167 km w Austrii, 24 km na Węgrzech (inne źródła podają 180 km i 182 km).
Granica państwowa – powierzchnia pionowa przechodząca przez linię graniczną oddzielająca terytorium, podziemie i obszar powietrzny jednego państwa od innych państw lub obszarów niczyich. Do określania granic często używa się charakterystycznych elementów geograficznych, jak na przykład rzeki, łańcuchy górskie lub wybrzeża morskie. Oznaczana jest specjalnymi znakami . Stopień rozwinięcia granicy państwa określa współczynnik rozwinięcia granicy. Zobacz teżMonarchia (gr. μοναρχία monarchía – jedynowładztwo) – ustrój polityczny lub forma rządów, gdzie suwerenem jest jeden człowiek, nazywany monarchą. Monarcha sprawuje władzę zazwyczaj dożywotnio, jego funkcja jest często dziedziczna i zwykle jego stanowisko jest nieusuwalne. Obecnie w wielu państwach monarcha pełni często jedynie funkcje reprezentacyjne i nie sprawuje realnej władzy.
Królestwa i Kraje w Radzie Państwa Reprezentowane (niem. Die im Reichsrat vertretenen Königreiche und Länder), Przedlitawia, Cislitawia – nazwy - oficjalna i potoczne - używane na określenie austriackiej, cesarskiej części Austro-Węgier. Stolicą Przedlitawii był Wiedeń.
Czy wiesz że...? beta Język niemiecki – język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich. W rzeczywistości stanowi on grupę kilku języków zachodniogermańskich, które często są określane jako języki niemieckie; standardowy język niemiecki (Standard Hochdeutsch) oparty jest na Biblii Marcina Lutra, która z kolei opiera się na języku mówionym w Górnej Saksonii i Turyngii.
Język węgierski (magyar nyelv) – należy do podgrupy języków ugryjskich, zaliczanej do podrodziny ugrofińskiej (z rodziny uralskiej). Językiem tym posługuje się co najmniej 14 mln osób – przede wszystkim na Węgrzech, ale także w południowej Słowacji, środkowej Rumunii (Siedmiogród), północnej Serbii (Wojwodina), zachodniej Ukrainie (Zakarpacie), wschodniej Słowenii (Prekmurje) i wschodniej Austrii (Burgenland). Język węgierski ma status języka urzędowego na Węgrzech, w Słowenii (lokalnie) i w Wojwodinie. Jest to język aglutynacyjny. Współczesny węgierski język literacki powstał w XVI w. Do jego zapisu stosuje się pismo oparte na alfabecie łacińskim. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
