Zamach na Bali – seria zamachów terrorystycznych, które miały miejsce 12 października 2002 w kurorcie Kuta na indonezyjskiej wyspie Bali.

Przebieg zamachu

Ciąg tragicznych zdarzeń zapoczątkował wybuch małej bomby ukrytej w plecaku zamachowca samobójcy, który spustoszył wnętrza baru Paddy. Tak jak we wrześniu 2001 roku terroryści znów wybrali na cel uderzenia miejsce, gdzie się najmniej ich spodziewano. Ranni i przerażeni ludzie natychmiast uciekli na ulicę. Zrobili dokładnie to, czego oczekiwali terroryści.

Kilka sekund później druga, ważąca ponad tonę i dużo silniejsza bomba, którą ukryto w białej ciężarówce, wybuchła przed klubem Sari. Siła eksplozji zrównała z ziemią budynek klubu, pozostawiając lej o głębokości prawie jednego metra.

Pożar ogarniał kolejne budynki popularnej dzielnicy Kuta, pełnej klubów nocnych i dyskotek. Dziesiątki ofiar zamachu doznały bardzo poważnych poparzeń. Wszędzie leżały porozrywane na strzępy ciała turystów, wielu ofiar zamachu nie można zidentyfikować, bo zwłoki były zwęglone. Miejscowy szpital nie był w stanie udzielić pomocy wszystkim potrzebującym. Ognia nie udawało się ugasić przez wiele godzin. W miejscu eksplozji powstał głęboki krater.

Eksplozja powybijała szyby w promieniu 500 metrów. Zniszczonych zostało 15 samochodów. W okolicy klubów unosił się w powietrzu smród spalonych ciał.

W zamachach na Bali użyto materiału wybuchowego typu C-4. Jest to materiał o olbrzymiej mocy, używany przede wszystkim przez wojsko. Kilkakrotnie był stosowany w zamachach terrorystycznych na świecie - m.in. w ataku na amerykański okręt "Cole" w Adenie.

Według oficjalnych danych w zamachu zginęły 202 osoby, głównie turyści w wieku 20. i 30. lat, którzy spędzali wieczór w jednym z dwóch barów. Ponad 300 osób zostało ciężko poparzonych lub rannych.

Jedną z ofiar była polska dziennikarka Beata Pawlak.

Sprawcy zamachu

Świat podejrzewał, że za tymi aktami terroru stała islamska organizacja Dżimah Islamija, a za nią Al-Kaida. Po ponad dwóch miesiącach śledztwa prowadzonego nie tylko przez indonezyjską policję, ale również przez policję Filipin, Malezji i Tajlandii, a także przez, służby specjalne Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Australii, podejrzenia te zmieniły się w pewność.

W Azji Południowo-Wschodniej aresztowano w tym czasie ponad 100 osób podejrzanych o związki z międzynarodowym terroryzmem. Wiele z nich już się przyznało do członkostwa w konspiracji, a nawet zaczęło ujawniać informacje na temat swoich szefów. Na początku grudnia dzięki takim zeznaniom indonezyjska policja aresztowała na Jawie mężczyznę podejrzanego o to, że pełnił funkcję szefa operacyjnego Dżimah Islamijii. Aresztowany nazywa się Mukhlas alias Ali Gufron. Wraz z nim ujęto 7 innych podejrzanych. Według dumnych z sukcesu indonezyjskich policjantów Mukhlas zastąpił poszukiwanego na całym świecie Riduana Isamuddina, alias Hambaliego, który był łącznikiem Al-Kaidy w Południowo-Wschodniej Azji. Wcześniej ujęto w Indonezji głównego planistę Dżimah Islamiji Imama Samudrę, który przygotował szczegółowy plan zsynchronizowanych w czasie eksplozji w centrum Kuty oraz młodszego brata Mukhlasa, Amroziego, który dostarczył furgonetkę użytą w ataku bombowym na nocny klub.

W 2008 trzej terroryści - Amrozi Nurhasyima, Ali Gufrona oraz Imam Samudra - zostali skazani przez indonezyjski sąd na karę śmierci. Wyrok wykonano przez rozstrzelanie 9 listopada 2008.

Przypisy

Źródła