Morze Jońskie (starogr. Ιόνιος Πόντος, łac. Mare Ionium, gr. Ιόνιο Πέλαγος, wł. Mar Jonio, alb. Deti Jon) – część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego (Grecja) a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego oraz Sycylią (Włochy). Od północy łączy się z Morza Adriatyckiego poprzez Cieśninę Otranto, od zachodu z Morzem Tyrreńskim poprzez Cieśninę Mesyńską a od wschodu z Morzem Egejskim poprzez Kanał Koryncki. Na południu granica umowna, wzdłuż linii łączącej przylądek Passero (Sycylia) z przylądkiem Tenaron (Peloponez). Dobrze rozwinięta linia brzegowa, liczne zatoki, największe to: Tarencka, Squillace (zachodnia część), Ambrakijska, Patraska, Koryncka, Kiparysyjska, Meseńska (część wschodnia). We wschodniej części morza znajduje się archipelag Wysp Jońskich. Na wodach Morza Jońskiego prowadzi się połowy sardynki, szprota, sardeli, makreli, tuńczyka, głowacza, kalmarów oraz małży. Ważny region turystyczny. Wzdłuż wybrzeży rozwinęły się liczne kąpieliska i miejscowości wypoczynkowe. Wysokość pływów na Morzu Jońskim sięga 40 centymetrów.

Na mapach: 38°19′17″N 21°46′22″E / 38.32139, 21.77278 Cieśnina Riońska ("Małe Dardanele", nowogr.: Μικρά Δαρδανέλια) w głębokiej, wschodniej odnodze Morza Jońskiego, wewnątrz Grecji, pomiędzy kontynentem (północnym przylądkiem Antirion) a Peloponezem (południowym przylądkiem Rion). Cieśnina rozgranicza Zatokę Patraską (na zachodzie) od Zatoki Korynckiej (na wschodzie). Na obu przylądkach miejscowości z portami i fortami, historyczna przeprawa promowa. 7 sierpnia 2004 r. oddano do użytku most Rion-Antirion (długość 2,88 km), znacznie skracający podróż między kontynentem, a Peloponezem.