|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Niestety, w bazie brak podobnych
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
ZawzgórzeCzy wiesz że...? Międzymózgowie (diencephalon) - część mózgowia kręgowców zawierająca trzecią komorę mózgu. Po obu stronach zlokalizowane jest wzgórze (thalamus) podzielone na wiele jąder. Do tylnej powierzchni wzgórza przywierają ciała kolankowate (corpora geniculata) zawzgórza (metathalamus). Sklepienie trzeciej komory (nadwzgórze epithalamus) różnicuje się na narządy szyszynkowe: szyszynkę, narząd przyszyszynkowy, czołowy i ciemieniowy. Dno trzeciej komory (podwzgórze hypothalamus) składa się z części wzrokowej (przysadka (hypophysis), lejek (infundibulum), pasma wzrokowe (tractus optici) i ich skrzyżowanie (chiasma opticum)) i sutkowatej. Międzymózgowie położone jest między spoidłem mózgu przednim (commissura cerebri anterior) i tylnym (c. c. posterior). Ciało kolankowate boczne (łac. corpus geniculatum laterale) – parzysta struktura uwypuklająca się na dolnej powierzchni międzymózgowia. Stanowi część drogi wzrokowej. Ciała kolankowate boczne i przyśrodkowe tworzą zawzgórze. Zawzgórze (łac. metathalamus) – część międzymózgowia zbudowana z ciała kolankowatego bocznego i przyśrodkowego. Ciało kolankowate boczne (corpus geniculatum laterale) przyśrodkowo sąsiaduje z ramieniem wzgórka górnego (brachium colliculi superioris) (zobacz: pokrywa śródmózgowia), a z boku wnika do niego korzeń boczny pasma wzrokowego. Jest podkorowym ośrodkiem wzroku. Ciało kolankowate przyśrodkowe (corpus geniculatum mediale) przyśrodkowo i od dołu sąsiaduje z ramieniem wzgórka dolnego (brachium colliculi inferioris), a z boku dochodzi do niego korzeń przyśrodkowy pasma wzrokowego. Jest podkorowym ośrodkiem słuchu. Ciało kolankowate przyśrodkowe – parzysta struktura uwypuklająca się na dolnej powierzchni międzymózgowia. Ciała kolankowate boczne i przyśrodkowe tworzą zawzgórze. Ciała kolankowate przyśrodkowe należą do drogi słuchowej, pośrednicząc pomiędzy korą słuchową i wzgórkami czworaczymi dolnymi.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). BibliografiaPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |