|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Łączone europejskie konferencje poświęcone teorii i praktyce oprogramowania (European Joint Conferences on Theory and Practice of Software - ETAPS) odbędą się w dniach od 29 marca do 6 kwietnia w Budapeszcie na Węgrzech. Uznani badacze z całego świata spotkają się, aby dyskutować o aktual... Dzieła wieszczów Adama Mickiewicza i Juliusza Słowackiego, a także Jana Kochanowskiego, Henryka Sienkiewicza, Kazimierza Przerwy-Tetmajera - znajdą się wśród 400 tys. książek historycznych z zasobu Austriackiej Biblioteki Narodowej, które zostaną udostępnione niebawe... W dniach od 28 czerwca do 3 lipca 2010 r. w Bellaterra, Hiszpania, odbędzie się konferencja poświęcona teoretycznej i matematycznej analizie teorii przestrzeni Teichmüllera.
Teoria przestrzeni Teichmüllera to dziedzina matematyki, która zajmuje się strukturami geometr... Zbliża się II edycja zimowych warsztatów dla młodych naukowców "Nauka i biznes według wzorców brytyjskich". Od 23 do 25 lutego w Warszawie rozwiązywane będą problemy związane m.in. z procesami podejmowania decyzji, bezpieczeństwem danych.Nowoczesną matematykę będ... Niemieccy naukowcy opracowali teorię, która pozwala przewidywać pole magnetyczne zarówno planet jak i gwiazd. Symulacje komputerowe przeprowadzone przez zespół pokazują, że siła pola magnetycznego ciała niebieskiego zależy od ilości energii (w postaci np. ciepła lub św...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Zbiór BernsteinaCzy wiesz że...? Grupa – jedna z prostszych struktur algebraicznych: niepusty zbiór, na którym określono pewne łączne i odwracalne działanie dwuargumentowe. Skrótowo możemy powiedzieć, że grupą nazywamy monoid, w którym każdy element ma element odwrotny. Dział matematyki badający własności grup nazywa się teorią grup. Miara Radona – w teorii miary lokalnie skończona i wewnętrznie regularna miara określona na σ-ciele zbiorów borelowskich topologicznej przestrzeni Hausdorffa. Felix Bernstein (ur. 24 lutego 1878 w Halle - zm. 3 grudnia 1956 w Zurychu) - niemiecki matematyk znany głównie z twierdzenia Cantora-Bernsteina-Schrödera sformułowanego w 1897 roku. Był uczniem Georga Cantora. Zbiór Bernsteina - w topologii i opisowej teorii mnogości podzbiór przestrzeni polskiej, który jest w pewnym sensie bardzo nieregularny. Zbiór Bernsteina, jako podzbiór zbioru liczb rzeczywistych jest przykładem zbioru niemierzalnego (w sensie Lebesgue'a). Nazwa pojęcia została wprowadzona dla uhonorowania niemieckiego matematyka, Felixa Bernsteina, który pierwszy rozważał zbiory tego typu w 1908. Topologia (gr. tópos – miejsce, okolica; lógos – słowo, nauka) – jeden z najważniejszych kierunków w matematyce współczesnej. Obiektem jej badań są te własności figur geometrycznych i brył, które nie ulegają zmianie nawet po radykalnym zdeformowaniu tych figur (a więc np. położenie i sąsiedztwo). Własności takie nazywa się własnościami topologicznymi figury.
Aksjomat wyboru (ozn. AC) – jeden z aksjomatów teorii mnogości. Używa się różnych jego równoważnych sformułowań. Najczęściej spotykane jest następujące: DefinicjaNiech ![]() .WłasnościNiech jest zbiorem Bernsteina, ani nie zawiera nieprzeliczalnego domkniętego podzbioru , jak i ma niepusty przekrój z każdym nieprzeliczalnym domkniętym podzbiorem .Jeśli Przestrzeń polska – specjalny rodzaj badanych w topologii i teorii mnogości przestrzeni topologicznych, nazwanych tak dla uhonorowania wkładu polskiej szkoły matematycznej w rozwój tych dziedzin.
W teorii mnogości, indukcja pozaskończona to rozszerzenie indukcji matematycznej na zbiory dobrze uporządkowane, czy też nawet na klasę liczb porządkowych. jest zbiorem Bernsteina, nie ma własności Baire'a, jest niemierzalny względem dowolnej niezerowej miary Radona na .Istnieją takie dwie podgrupy i które są zbiorami Bernsteina. KonstrukcjaDowód istnienia zbiorów Bernsteina wymaga użycia AC. Jan Mycielski, Hugo Steinhaus i Stanisław Świerczkowski udowodnili, że pod założeniem aksjomatu determinacji nie istnieją zbiory Bernsteina. Poniższe rozumowanie oparte jest o twierdzenie Zermelo, które mówi, że każdy zbiór można dobrze uporządkować (twierdzenie Zermelo jest równoważne aksjomatowi wyboru). Zbiór nieprzeliczalny – zbiór, który nie jest przeliczalny. Inaczej: zbiór nieskończony, który nie jest równoliczny ze zbiorem liczb naturalnych (zatem ma większą moc). Pojęcie zbioru nieprzeliczalnego pochodzi od Georga Cantora.
W matematyce, borelowskie podzbiory przestrzeni topologicznej (X,τ) to elementy σ-ciała podzbiorów X związanego w pewien sposób z topologią τ. W literaturze istnieją przynajmniej dwie nierównoważne (choć zbliżone) definicje zbiorów borelowskich. Niech złożoną ze wszystkich nieprzeliczalnych borelowskich podzbiorów Wybór jest możliwy, ponieważ na kroku Continuum (z łac., neut. continuus, od continēre, „trzymać razem, wewnątrz; zawierać”, od com-, „z, razem; całkowicie, gruntownie, dokładnie” i tenēre, „trzymać”; tendere, „rozciągać”, gr. τείνειν teinein, „rozciągać, wyciągać”) – wyraz związany z ciągłością i trwaniem, może oznaczać jeden z następujących terminów:
Zbiór liczb rzeczywistych – uzupełnienie zbioru liczb wymiernych. Zbiór liczb rzeczywistych zawiera m.in. liczby naturalne, ujemne, całkowite, pierwiastki liczb dodatnich, wymierne, niewymierne, przestępne, itd. Z drugiej strony na liczby rzeczywiste można też patrzeć jak na szczególne przypadki liczb zespolonych. Po zakończeniu powyższego procesu, skonstruowane zbiory
są rozłączne oraz każdy z nich jest zbiorem Bernsteina. WzmocnieniePowyższą konstrukcję można wzmocnić: dla dowolnej nieprzeliczalnej przestrzeni polskiej istnieje jej rozbicie BibliografiaPrzypisy
Zobacz teżHugo Dyonizy Steinhaus (ur. 14 stycznia 1887 w Jaśle, zm. 25 lutego 1972 we Wrocławiu) – polski matematyk należący do tak zwanej lwowskiej szkoły matematycznej. Znany także jako aforysta.
Twierdzenie Zermelo – twierdzenie matematyczne mówiące o tym, że każdy zbiór daje się dobrze uporządkować. Spotyka się również inną nazwę tego twierdzenia, bardziej oddającą jego treść: twierdzenie o dobrym uporządkowaniu. Twierdzenie to jest równoważne pewnikowi wyboru; korzysta się z niego w dowodzie lematu Kuratowskiego-Zorna.
Czy wiesz że...? beta Opisowa teoria mnogości – poddziedzina teorii mnogości poświęcona badaniom definiowalnych podzbiorów przestrzeni polskich. Rozwinęła się w pierwszej połowie XX wieku na styku teorii funkcji rzeczywistych, topologii, teorii miary i logiki matematycznej.
Dobry porządek na danym zbiorze X to porządek liniowy na X taki, że każdy niepusty podzbiór zbioru X ma element najmniejszy (ze względu na ten porządek).
Fundamenta Mathematicae – czasopismo matematyczne założone w 1920 roku w Warszawie przez polskich matematyków Zygmunta Janiszewskiego, Stefana Mazurkiewicza i Wacława Sierpińskiego z tak zwanej warszawskiej szkoły matematycznej.
Liczby porządkowe – w teorii mnogości specjalne rodzaje zbiorów dobrze uporządkowanych, które są kanonicznymi reprezentantami klas izomorficzności dobrych porządków.
Podgrupa – podzbiór zbioru elementów grupy który tworzy grupę z tym samym działaniem (ograniczonym do tego podzbioru). Badanie różnych rodzajów podgrup danej grupy dostarcza o niej wielu informacji. Często grupę daje się rozłożyć na iloczyn prosty jej podgrup. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |