|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W wieku 85 lat zmarł w czwartek w Cambridge w stanie Massachusetts Benoit B. Mandelbrot, wybitny i nowatorski matematyk pochodzący z Polski - poinformowały w niedzielę amerykańskie media. Był on twórcą tzw. geometrii fraktalnej, opi... Pod hasłem "Gdzie jest matematyka?" rozpocznie się 26 listopada w Ośrodku Szkoleniowo-Wypoczynkowym w Soczewce koło Płocka trzydniowa konferencja zorganizowana przez Stowarzyszenie na rzecz Edukacji Matematycznej, Instytut Matematyki Un... Zazwyczaj malowidła, pismo czy przedmioty artystyczne pozostawione przez naszych antenatów i odkrywane przez archeologów przywodzą na myśl hieroglify lub malowidła naskalne wykonane rękami pierwszych ludzi. Prawdopodobnie rzadziej kojarzymy te rzeczy z brytyjskimi grupami punkowymi lat 70. XX... Benoit Mandelbrot nie ma na koncie dowodów skomplikowanych twierdzeń, czy teorii, ale był pionierem badań nowego kierunku w matematyce" - powiedział PAP dr Zdzisław Przygoda, matematyk z Uniwersytetu Jagiellońskiego. W piątek minęło rok od śmierci... Obchody 200. rocznicy urodzin słynnego śląskiego pszczelarza, odkrywcy zjawiska dzieworództwa u pszczół, ks. Jana Dzierżona rozpoczynają się w poniedziałek w województwie śląskim.Cykl imprez rozpoczynają w Bibliotece Śląskiej w Katowicach dwie poświęcone księd...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Zbiór MandelbrotaCzy wiesz że...? Brzeg – pojęcie topologiczno-geometryczne oddające i formalizujące intuicję punktów „granicznych” danego zbioru, czy figury, czy też „ograniczających” je. Zbiór Julii i zbiór Fatou to dwa komplementarne (tzn. będące swoimi dopełnieniami) zbiory zdefiniowane przez odwzorowanie będące funkcją wymierną. Nieformalnie, zbiór Fatou funkcji zawiera wartości o takiej właściwości, że w ich bliskim otoczeniu pozostałe wartości zachowują się podobnie po iterowanym przekształcaniu zadaną funkcją, natomiast w zbiorze Julii są te wartości, dla których dowolnie małe zaburzenie może powodować drastyczne zmiany w ciągu iterowanych wartości. Stąd zachowanie funkcji w zbiorze Fatou jest „regularne”, natomiast w zbiorze Julii „chaotyczne”. Płaszczyzna zespolona (p. Arganda, Gaussa) – w matematyce, geometryczna reprezentacja współrzędnych zespolonych, tworzona przez oś rzeczywistą i oś urojoną. Można ją określić jako zmodyfikowany kartezjański układ współrzędnych, z częścią rzeczywistą reprezentowaną przez oś "x" i częścią urojoną reprezentowaną przez oś "y". Zbiór Mandelbrota (żuk Mandelbrota) - podzbiór płaszczyzny zespolonej, którego brzeg jest jednym ze sławniejszych fraktali. Nazwa tego obiektu została wprowadzona dla uhonorowania jego odkrywcy, francuskiego matematyka Benoit Mandelbrota.
Rekurencja albo rekursja (ang. recursion, z łac. recurrere, przybiec z powrotem) to w logice, programowaniu i w matematyce odwoływanie się np. funkcji lub definicji do samej siebie. Wbrew próbom rozróżnienia terminów [potrzebne źródło] rekursja i rekurencja w rzeczywistości słowa te mają identyczne znaczenie[potrzebne źródło].
Podzbiór – pewna „część” danego zbioru, czyli dla danego zbioru, nazywanego nadzbiorem, zbiór składający się z pewnej liczby jego elementów, np. żadnego, jednego, wszystkich. Pierwszy przypadek nazywa się podzbiorem pustym, drugi – podzbiorem jednoelementowym lub singletonem, trzeci – podzbiorem niewłaściwym. KonstrukcjaZbiór tworzą te punkty nie dąży do nieskończoności:
Można wykazać, że jest to równoważne z:
Podsumowując jednym zdaniem:
Alternatywnie zbiór Mandelbrota definiuje się jako punkty, które w rodzinie zbiorów Julii dają zbiory spójne. Obrazy przybliżoneZa pomocą komputera można wykreślić przybliżone obrazy zbioru Mandelbrota. Obrazy takie przedstawiają zamieszczone rysunki. Udo z Aachen lub Mnich Mandelbrota (ang. Mandelbrot monk) - fikcyjna postać średniowiecznego mnicha z klasztoru Sankt Umbertus koło Aachen stworzona w eseju napisanym na prima aprilis 1999 r. przez R. Girvana. Według eseju mnich ten był kopistą, ilustratorem, autorem poematu Fortuna Imperatrix Mundi, będącego częścią dzieła znanego obecnie jako Carmina Burana (wersja orkiestrowa została napisana w latach 30. XX w. przez Carla Orffa).
Fraktal (łac. fractus – złamany, cząstkowy) w znaczeniu potocznym oznacza zwykle obiekt samo-podobny (tzn. taki, którego części są podobne do całości) albo "nieskończenie subtelny" (ukazujący subtelne detale nawet w wielokrotnym powiększeniu). Ze względu na olbrzymią różnorodność przykładów matematycy obecnie unikają podawania ścisłej definicji i proponują określać fraktal jako zbiór, który: Aby uzyskać taki obraz dla każdego punktu Zbiór (niegdyś mnogość, wielość) – jedno z fundamentalnych pojęć współczesnej matematyki, w teorii mnogości (teorii zbiorów) przyjmowane jako pojęcie pierwotne. Intuicyjnie: kolekcja, zestaw niepowtarzających się obiektów bez wyróżnionej kolejności nazywanych elementami.
MATLAB - program komputerowy będący interaktywnym środowiskiem do wykonywania obliczeń naukowych i inżynierskich, oraz do tworzenia symulacji komputerowych.
Jest to liczba początkowych wyrazów ciągu Samopodobieństwo – w matematyce właściwość zbioru, przejawiająca się tym, że kształt całego zbioru jest podobny do kształtu fragmentu tego zbioru (jednego lub kilku). Wiele obiektów w świecie rzeczywistym, jak np. linia brzegowa, jest statystycznie samopodobnych: ich fragmenty przejawiają takie same statystyczne właściwości w wielu różnych skalach. Samopodobieństwo jest typową własnością fraktali.
Grafika komputerowa – dział informatyki zajmujący się wykorzystaniem komputerów do generowania obrazów oraz wizualizacją rzeczywistych danych. Grafika komputerowa jest obecnie narzędziem powszechnie stosowanym w nauce, technice, kulturze oraz rozrywce. Przykładowy programSkrypt napisany w Matlabie generujący zbiór Mandelbrota podobny jak na górze strony: %Zbiór Mandelbrota %zakres układu współrzędnych: x_min = -2.5; x_max = 1.5; y_max = 1.25; y_min = -1.25; iterations = 50; m = input('podaj szerokość:\n'); %program wygeneruje obrazek o szerokości m pikseli i proporcji zależnej od zakresu układu wsp. n = floor(m * (y_max - y_min)/(x_max - x_min)); unit = (x_max - x_min)/m; Mal = zeros(n,m,3); C_0 = x_min + 1i*y_max; C = C_0; %Tutaj zaczynają się parametry kolorowania w1 = 50; w2 = 50; w3 = 50; p1 = 2.2; p2 = 2.2; p3 = 2.2; c1 = 1/4; c2 = 1/2; c3 = 3/4; f1 = @(x) exp(-w1*abs(x-c1).^p1); f2 = @(x) exp(-w2*abs(x-c2).^p2); f3 = @(x) exp(-w3*abs(x-c3).^p3); %koniec kolorowania for i = 1:n C = C - real(C) + real(C_0); for j = 1:m c = checkC(0, C, iterations) / iterations; Mal(i,j,1) = f1(c); Mal(i,j,2) = f2(c); Mal(i,j,3) = f3(c); %Mal(i,j,:) = c; %gdy chcemy zbiór czarno biały C = C + unit; end C = C - 1i*unit; end imshow(Mal); Użyta w skrypcie funkcja sprawdzająca zbieżność ciągu: function [ it_used ] = checkC(z_0, C, it_max ) for i = 0:it_max z_1 = z_0^2 + C; if abs(z_1) >= 2 break; end z_0 = z_1; end it_used = i; end Zobacz teżLinki zewnętrzne
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |