Zbigniew Girzyński (ur. 17 marca 1973 w Sierpcu) – polski polityk, historyk, poseł na Sejm V, VI i VII kadencji.

Życiorys

Syn Włodzimierza i Heleny Girzyńskich. Wychowywał się w miejscowości Dąbrówki w gminie Bieżuń. W 1988 ukończył Szkołę Podstawową w Bieżuniu, a w 1992 zdał maturę w Liceum Ogólnokształcącym – Niższym Seminarium Duchownym w Płocku. W latach 1992–1997 studiował historię, w latach 1997–2001 doktoryzował się na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Działalność naukowa

W 2001 obronił pracę doktorską nt. stosunków polsko-francuskich w latach 1945–1950 i podjął pracę jako wykładowca w Instytucie Historii i Archiwistyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz w Wyższej Szkole Humanistyczno-Ekonomicznej we Włocławku. Autor wielu artykułów i trzech książek o tematyce historycznej. W 2002 uzyskał stypendium Polonia Aid Foundation Trust. Zajmuje się historią XX w. ze szczególnym uwzględnieniem polskiej polityki zagranicznej, dziejów Polonii i emigracji politycznej po 1945. Członek Polskiego Towarzystwa Historycznego i Włocławskiego Towarzystwa Naukowego.

Działalność społeczna i dziennikarska

W okresie szkoły podstawowej i średniej ministrant, zaangażowany w Ruch Światło-Życie i Krucjatę Wyzwolenia Człowieka. W okresie studiów zaangażowany w toruńskie duszpasterstwo akademickie (redemptorystów, a następnie jezuitów).

Zajmował się także dziennikarstwem i publicystyką. W latach 1993–1995 współpracownik Radia Maryja. W latach 2000–2002 był zastępcą redaktora naczelnego, a następnie redaktorem naczelnym oraz felietonistą toruńskiego miesięcznika regionalnego "PULS". Należy do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

Od maja 2007 pełni funkcję prezesa Klubu Sportowego Pomorzanin Toruń.

Działalność polityczna

Należał do grupy reaktywującej Niezależnego Zrzeszenia Studentów na UMK w latach 90., w latach 1996–1997 wiceprzewodniczący Komisji Uczelnianej NZS na UMK.

W latach 1996–2001 był członkiem Ruchu Odbudowy Polski. Pełnił funkcje m.in. rzecznika prasowego Federacji Młodych ROP, członka Rady Naczelnej i Zarządu Głównego ROP. W 2001 przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości. W latach 2002–2003 był prezesem PiS w województwie kujawsko-pomorskim, a w latach 2003–2004 pełnił obowiązki wiceprezesa PiS w tym regionie. Od 2002 jest członkiem Rady Politycznej PiS.

Z listy Prawa i Sprawiedliwości w 2004 bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego. W 2005 został wybrany posłem na Sejm w okręgu toruńskim. W V kadencji był sekretarzem Klubu Parlamentarnego PiS, wiceprzewodniczącym Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży, członkiem Komisji Spraw Zagranicznych oraz Delegacji Parlamentarnej RP do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. Od 10 marca 2006 do 12 stycznia 2007 był członkiem Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektów ustaw o zmianie ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu oraz projektu ustawy o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa komunistycznego (zob. lustracja osób pełniących funkcje publiczne). Pełnił funkcję przewodniczącego powstałego 11 stycznia 2007 Parlamentarnego Zespołu Miłośników Historii.

W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 22 159 głosów. W wyborach do Sejmu w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 24 907 głosów.

Odznaczony m.in. Missio Reconciliationis.

czytaj dalej: [2], [3]