Zbigniew Rudnicki - Polski Serwis Naukowy

Zbigniew Rudnicki (ur. 1 grudnia 1928 w Stanisławowie, zm. 2 kwietnia 2000) – polski prawnik, polityk i działacz rzemieślniczy. Wiceprzewodniczący Rady Narodowej m. Poznania (1961–1973), poseł na Sejm PRL VII, VIII i X kadencji, przewodniczący zarządu Centralnego Związku Rzemiosła (1982–1991). Minister łączności PRL (1980–1981).

Emerytura (zwana dawniej rentą starczą) – świadczenie pieniężne mające służyć jako zabezpieczenie bytu na starość dla osób, które ze względu na wiek nie posiadają już zdolności do pracy zarobkowej (jako pracownicy, przedsiębiorcy, rolnicy i in.) albo utraciły ją w znacznym stopniu oraz nie dysponują innymi źródłami dochodu gwarantującymi możliwość utrzymania się. Podstawową cechą świadczenia emerytalnego jest brak jego ekwiwalentności w stosunku do wartości składek z tytułu ubezpieczenia społecznego płaconych przez czas aktywności zawodowej.

Wojciech Jaruzelski został powołany przez Sejm PRL na stanowisko premiera 11 lutego 1981 po odwołaniu Józefa Pińkowskiego, który wcześniej zastąpił Edwarda Babiucha. Zmiany na stanowisku premiera nie pociągnęły za sobą odwołania rządu - gen. Jaruzelski przejął gabinet w dotychczasowym składzie. Rząd istniał do 6 listopada 1985 r.

Życiorys

Urodził się na Kresach Wschodnich RP w rodzinie robotniczej. W latach 1947–1949 kształcił się w Akademii Handlowej w Poznaniu, następnie zaś na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, gdzie w 1960 ukończył w 1960 studia prawnicze, a w 1967 uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych.

Związek Młodzieży Polskiej (ZMP) - młodzieżowa organizacja ideowo polityczna, działająca w Polsce w latach 1948-1957 i wzorowana na radzieckim Komsomole. Powołana została przez rządzących krajem komunistów do realizowania polityki ich partii wobec młodzieży, służyła indoktrynacji młodych, kształceniu nowych kadr dla władzy oraz pomocy w przebudowie społeczeństwa na modłę komunistyczną. Stanowiła jeden z symboli polskiego stalinizmu.

Posłowie VIII kadencji (od 23 marca 1980 do 31 sierpnia 1985) – posłowie na Sejm PRL, wybrani 23 marca 1980. Złożyli ślubowanie poselskie 2 kwietnia 1980.

W 1948 pracował w Przedsiębiorstwie Budownictwa Inżynieryjnego w Poznaniu, następnie był zatrudniony (w latach 1949–1956) w poznańskiej Izbie Rzemieślniczej. Działał w Związku Młodzieży Polskiej (1950–1956). Od 1952 należał do Stronnictwa Demokratycznego. W latach 1956–1961 zajmował stanowisko etatowego pracownika Miejskiego Komitetu SD w Poznaniu, następnie zaś m.in. przewodniczącego MK SD (1961–1966) oraz wiceprzewodniczącego i przewodniczącego Wojewódzkiego Komitetu SD (1967–1973). Stronnictwo Demokratyczne rekomendowało go do Rady Narodowej w Poznaniu (1957–1973), w której pełnił funkcję wiceprzewodniczącego (1961–1973).

Wejherowo (kaszb. Wejrowò lub Nowé Miasto, niem. Neustadt in Westpreussen, dawniej Weihersfrey), to miasto i gmina w województwie pomorskim, położone na pograniczu Pojezierza Kaszubskiego i Pradoliny Redy–Łeby, nad rzeką Redą. Stanowi element Małego Trójmiasta Kaszubskiego, jest również częścią aglomeracji gdańskiej. Siedziba powiatu wejherowskiego i gminy Wejherowo. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa gdańskiego, obszar bezpośrednio przylegający do niego tworzy gminę wiejską. Jako jedna z gmin wchodzi w skład Komunalnego Związku Gmin "Dolina Redy i Chylonki".

Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.

Od kwietnia 1980 do czerwca 1981 sprawował urząd ministra łączności w rządach Edwarda Babiucha, Józefa Pińkowskiego i Wojciecha Jaruzelskiego. Później przez rok przebywał na emeryturze, następnie od 1982 do 1991 kierował zarządem Centralnego Związku Rzemiosła. W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego.

Ministerstwo Łączności - resort zajmujący się sprawami telekomunikacyjnymi w Polsce (telefonia, poczta, telegraf). Zlikwidowane w 2001 r., jego kompetencje przejęło Ministerstwo Infrastruktury.

Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL) - oficjalna nazwa państwa polskiego w latach 1952-1989. Uprzednio w latach 1945-1952 ten sam organizm państwowy funkcjonował jako podmiot prawa międzynarodowego pod nazwą Rzeczpospolita Polska. Zwana propagandowo Polską Ludową - był to kolokwialny eufemizm na okres monopartyjnych rządów PPR, a od 1948 PZPR w Polsce.

Zasiadał we władzach centralnych Stronnictwa Demokratycznego: Centralnym Komitecie (1969-1981; 1985-1989) oraz jego Prezydium (1973-1981; 1985-1989). Był sekretarzem Centralnego Komitetu (1973–1980). Podczas obrad XIV Kongresu SD w kwietniu 1989 bez powodzenia ubiegał się o stanowisko przewodniczącego CK SD, uzyskując w I turze 189 głosów. Uznawany za członka zachowawczej frakcji SD.

Józef Pińkowski został pełniącym obowiązki prezesa Rady Ministrów 24 sierpnia 1980. Pełnoprawnym premierem został 5 września 1980 r. Jednak już 11 lutego 1981 decyzją sejmu został odwołany i jego miejsce zajął Wojciech Jaruzelski

Ogólnopolski Komitet Grunwaldzki – instytucja powołana w 1986 roku przez Radę Krajową PRON, której celem było propagowanie tradycji oręża polskiego i krzewienie pamięci o bitwie pod Grunwaldem.

W latach 1976–1985 i 1989–1991 wykonywał mandat posła na Sejm VII, VIII i X kadencji. W wyborach w 1989 wywalczył mandat poselski nr 433 w Wejherowie, który pozostał z nieobsadzonych mandatów z tzw. listy krajowej. W Sejmie X kadencji pełnił obowiązki Marszałka Seniora. Nominowała go do tej funkcji Rada Państwa PRL, choć najstarszym wiekiem posłem pozostawał wówczas Zdzisław Barański. Od września do grudnia 1989 pełnił funkcję przewodniczącego Klubu Poselskiego SD, z której zrezygnował wraz z członkostwem w SD. Nie identyfikował się z poglądami partii w okresie III RP.

Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921.

Sejm X kadencji 1989-1991 (Sejm kontraktowy) – Sejm PRL wybrany 4 i 18 czerwca 1989 pod rządami Konstytucji PRL z 1952 w wyniku porozumień politycznych tzw. Okrągłego Stołu, rozwiązany wraz z Senatem z dniem 26 października 1991.

Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy, Krzyżami Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Medalem 40-lecia Polski Ludowej. Wyróżniony tytułem zasłużonego działacza SD.

Żonaty, miał córkę. Zmarł w 2000, został pochowany na Cmentarzu na Junikowie.

Przypisy

Jerzy Jóźwiak przewodniczącym CK SD, "Kurier Polski" nr 77 z 19 kwietnia 1989, s. 1
Janusz Herz, Widziane z trzeciego planu – rozmowy z Tadeuszem Witoldem Młyńczakiem, Warszawa 1992, s. 98–99
SD, "Gazeta Wyborcza" nr 113 z 10 października 1989, s. 2; SD szlachetnieje, "Gazeta Wyborcza" nr 188 z 25 stycznia 1990, s. 2
Nowy Klub Poselski Stronnictwa Demokratycznego, "Myśl Demokratyczna" nr 8, sierpień 1989, str. 23
Zmarł Zbigniew Rudnicki, "Biuletyn Stronnictwa Demokratycznego" nr 6 z 12 kwietnia 2000, s. 3
"Gazeta Stołeczna" nr 81 z 5 kwietnia 2000, s. 13 (nekrolog)

Źródła

Zbigniew Rudnicki, w: Kto jest kim w Polsce (informator biograficzny), Wyd. 2 Interpress, Warszawa 1989, s. 1116

Zbigniew Rudnicki, "Tygodnik Demokratyczny" nr 21 z 25 maja 1980, str. 2.

Zbigniew Rudnicki, w: Sejm i Senat Rzeczypospolitej Polskiej 1989–1991, Warszawa 1991, s. 224

Linki zewnętrzne

Strona sejmowa posła X kadencji. [dostęp 2011-06-19].