Zbrodnia w Ludwikówce - Polski Serwis Naukowy

Zbrodnia w Ludwikówce - zbrodnia dokonana w nocy z 17 na 18 lutego 1944 r. na polskich mieszkańcach wsi Ludwikówka, położonej w powiecie rohatyńskim województwa stanisławowskiego, popełniona przez oddział Ukraińskiej Powstańczej Armii.

Przed zbrodnią

Ludwikówka była wsią czysto polską, w której istniała samoobrona uzbrojona w broń białą, pełniąca warty ostrzegające przed napadami. W nocy 15 lutego 1944 r. wartownicy starli się z patrolem UPA przejeżdżającym przez Ludwikówkę. Zginął członek samoobrony Władysław Szyndler, a drugi został ranny.

Polacy – zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, poza granicami Polski tworzący zbiorowości polonijne.

Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów - polska organizacja pozarządowa z siedzibą we Wrocławiu. Do głównych celów i zadań Stowarzyszenia należy upamiętnienie tragicznego losu Polaków, którzy padli ofiarą zbrodni ukraińskich nacjonalistów z OUN i UPA. Praca Stowarzyszenia polega na ujawnianiu tych zbrodni i gromadzeniu dokumentacji na ich temat. .

Przebieg napadu

Według wspomnień zgromadzonych przez Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, w nocy z 17 na 18 lutego 1944 r. Ludwikówka została otoczona i zaatakowana przez oddział UPA. W wyniku ostrzału pociskami zapalającymi we wsi wybuchły pożary. Polaków zabijano bez względu na płeć i wiek przy użyciu siekier i noży, do uciekających strzelano. Część zabitych zginęła w płonących budynkach, część zamarzła ukrywając się w bieliźnie na polach. Ustalono 127 nazwisk ofiar. Zdaniem Sz. Siekierki, H. Komańskiego i E. Różańskiego w wyniku napadu zginęło około 200 Polaków, 27 osób zostało rannych.

Ukraińska Powstańcza Armia (ukr. Українська Повстанська Армія (УПА), Ukrajinśka Powstanśka Armija – UPA) – formacja zbrojna stworzona przez frakcję banderowską Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów pod koniec 1942 roku, kierowana początkowo przez OUN-B, a od lipca 1944 przez UHWR. Działała głównie na Wołyniu i w Galicji Wschodniej, po wyznaczeniu granic również na terenie południowo-wschodniej Polski.

Powiat rohatyński - powiat województwa stanisławowskiego II Rzeczypospolitej. Jego siedzibą było miasto Rohatyn. 1 sierpnia 1934 r. dokonano nowego podziału powiatu na gminy wiejskie .

Dzień po zbrodni do wsi przyjechali Niemcy i zabrali ocalałych mieszkańców do Rohatyna.

Bibliografia

Szczepan Siekierka, Henryk Komański, Eugeniusz Różański, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie stanisławowskim 1939-1946, Wydanie I, ISBN 978-83-85865-13-1. ss. 400, 438, 443