|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Ostatnie sześć miesięcy upłynęło pod znakiem dobrej passy polskich archeologów prowadzących badania w kraju i za granicą. Oprócz spektakularnych odkryć podsumowano kilka dużych, wieloletnich projektów badawczych. Do najistotniejszych wydarzeń polskiej archeolo... Archeolodzy z brytyjskiego Uniwersytetu Nottingham oraz greckiego Ephorate of Underwater Antiquities Ministerstwa Kultury wykorzystują sprzęt cyfrowy do rozwiązania zagadki starożytnego greckiego miasteczka Pavlopetri, które jest uzna... Grobowiec z IV tysiąclecia przed naszą erą wkopany w starszy obiekt - z przełomu VI i V tysiąclecia - odkryli w Tominach (Świętokrzyskie) archeolodzy z Uniwersytetu Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie. Odkopane szczątki kostne spoczywały na podłożu k... Archeolodzy odkryli na wschodnim wybrzeżu Tunezji starożytny rzymski cmentarz, będący pierwszym znaleziskiem tego typu w krajach Afryki Północnej - informuje włoski serwis internetowy La Gazzetta del Mezzogiorno. Cmentarz odkryto w pobliżu pozostałości staroż...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Zdobycie Teb przez AsyryjczykówCzy wiesz że...? Aszurbanipal, Asurbanipal (akad. Aššur-bani-apli "Aszur jest twórcą syna pierworodnego"[1]), w tradycji greckiej Sardanapal, syn Assarhaddona, był ostatnim wybitnym królem Asyrii z dynastii Sargonidów, panował w latach 669-631 p.n.e. Palestyna (łac. Syria Palæstina, hebr. פלשתינה lub פַּלֶסְטִינָה- [Palestina], arab. فلسطين - [Filasţiinu]) - kraina w Azji, we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego. Zdobycie Teb przez Asyryjczyków – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 663 p.n.e. r. w trakcie walk Asyryjczyków z Egipcjanami. W roku 669 p.n.e. na tronie asyryjskim osiadł Aszurbanipal. Dwa lata później władca postanowił zająć się sprawami zbuntowanego Egiptu, gdzie wysłał swoją armię. Asyryjczycy wspomagani przez kontyngenty innych państw zdobyli m.in. Memfis zajęte przez buntowników. Po pojmaniu księcia Necho – jednego z przywódców egipskich powstanie upadło. Aszurbanipal oszczędził jednak możnowładców egipskich, chcąc uzyskać ich poparcie. Necho I - W latach 672-664 p.n.e. gubernator Sais. Panował jako władca XXVI dynastii przez 8 lat (według Manethona). Początki jego rodu wywodzą się prawdopodobnie od Tefnachta i Bakenrenefa, władców saickich XXIV dynastii. W czasach panowania Taharki był jednym z przywódców zbrojnego powstania przeciw asyryjskim najeźdźcom. Po krawawym stłumieniu powstania przez Assurbanipala, został pojmany i wraz z rodziną wywieziony do Niniwy, po czym zezwolono mu na powrót do rodzimego Sais pod warunkiem poddania się władzy i woli władcy asyryjskiego. Warunki powrotu do Sais zostały przez Necho przyjęte, co dało obu stronom wymierne korzyści. Władca asyryjski, nie mogąc utrzymywać przez dłuższy czas w Egipcie kontyngentu wojskowego, miał więc w Necho swojego człowieka, Necho zaś mógł utrzymywać władzę w swym księstwie, mając w razie zagrożenia potężnego protektora. Był to klasyczny układ - władza za cenę poddaństwa i ustępstwa za cenę władzy. Po powrocie do Sais Necho panował jako Król Górnego i Dolnego Egiptu, mając w rzeczywistości we władaniu jedynie część Dolnego Egiptu, był bowiem asyryjskim wasalem. Zginął w 664 roku p.n.e z rąk żołnierzy Tanutamona podczas walk na terenach Delty w kampanii przeciw garnizonom asyryjskim i ich egipskim poddanym. Pod wpływem tych działań musiał uchodzić z terenów Delty syn i następca Necho - Psametych, który objął władzę w Sais, ustanowiony władcą przez Assurbanipala podczas jego inwazji na Egipt w roku 663 p.n.e.
Teby (egip. Uaset, gr. Θῆβαι - Thēbai, u Homera Stubramne) - starożytne miasto w Górnym Egipcie, położone nad Nilem, ok. 600 km na południe od dzisiejszego Kairu. Do kolejnych walk doszło w roku 663 p.n.e. Asyryjczycy prowadzeni przez Aszurbanipala podeszli pod Teby. W trakcie walki poległ Necho I. Po zdobyciu Teb miasto zostało doszczętnie splądrowane, a następnie zniszczone. Asyryjczycy zdobyli wielkie łupy i jeńców. Do Asyrii wywieziono m.in. dwa stojące u wrót świątyni obeliski. Dopiero w latach 658 p.n.e. – 651 p.n.e. Egipcjanom udało się ostatecznie zrzucić asyryjskie jarzmo, wypierając ich do Palestyny. BibliografiaPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |