Śmierć cywilna – jej orzeczenie powodowało utratę zdolności prawnej. Orzekana z reguły jako kara dodatkowa za najcięższe przestępstwa. Występowała m.in. w prawie feudalnym oraz w Kodeksie Napoleona. Zniesiona w 1825 w Królestwie Polskim, w 1854 we Francji.
Ubezwłasnowolnienie - częściowe lub całkowite pozbawienie osoby fizycznej zdolności do czynności prawnych. Ubezwłasnowolnienie następuje w formie orzeczenia sądowego.

Zivilgesetzbuch, ZGB - szwajcarski Kodeks cywilny. Uchwalony w 1907, wszedł w życie w 1912. Opracowany przez Eugena Hubera. ZGB uchodzi za modelową kodyfikację prawa cywilnego, był wielokrotnie recypowany w krajach kodyfikujących prawo cywilne. Autorzy potrafili pogodzić tradycje rodzimego sięgającego jeszcze średniowiecza prawa ze zdobyczami XIX wiecznej nauki recypowanego prawa rzymskiego. Mimo że rozwiązania kodeksu są dostosowane do sytuacji społeczno-gospodarczej kapitalizmu w dobie powszechnej industrializacji uwzględniają jednak interesy drobnych posiadaczy. Kodeks jest napisany prostym wręcz familiarnym językiem, artykuły są krótkie i dają tylko ogólne wskazówki (każdy artykuł jest opatrzony notą na marginesie). Kodeks nie nadużywa też klauzul generalnych. Pod wpływem szkoły wolnego prawa kodyfikacja ta nakazywała sędziemu, w wypadku luki w prawie, orzekać według zasad, które sam by ustanowił będąc prawodawcą. W praktyce jednak sędziowie szwajcarscy nie korzystają z tej "furtki interpretacyjnej". ZGB zamyka epokę tzw. wielkich kodyfikacji będąc najdoskonalszą z nich.
Przedstawicielstwo polega na tym, że czynność prawna dokonywana zostaje przez osobę zwaną przedstawicielem, w imieniu osoby zwanej dalej reprezentowanym, oraz że pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego. Przedstawicielstwo może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) lub na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo). Przykładowo: przedstawicielem ustawowym małoletnich dzieci są ich rodzice, natomiast prokurent jest pełnomocnikiem przedsiębiorcy podlegającego obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców.

Osoba fizyczna – prawne określenie człowieka w prawie cywilnym, od chwili urodzenia do chwili śmierci, w odróżnieniu od osób prawnych. Bycie osobą fizyczną pociąga za sobą zawsze posiadanie zdolności prawnej, czyli możliwość bycia podmiotem stosunków prawnych (praw i zobowiązań). Osoby fizyczne mają także zdolność do czynności prawnych, uzależnioną jednak od dalszych warunków. Pełną zdolność do czynności prawnych nabywa się po osiągnięciu pełnoletności, ograniczoną zdolność do czynności prawnych od chwili ukończenia lat 13. Osoba fizyczna po ukończeniu 13 roku życia może zostać całkowicie pozbawiona zdolności do czynności prawnych, czyli zostać ubezwłasnowolniona całkowicie. Pełnoletni może zostać częściowo pozbawiony zdolności do czynności prawnych, czyli zostać ubezwłasnowolniony częściowo.
Oświadczenie woli - pojęcie z zakresu prawa cywilnego oznaczające przejaw woli ludzkiej zmierzający do wywołania skutku prawnego w postaci powstania, zmiany, ustania stosunku prawnego. Oświadczeniem woli jest każde zachowanie człowieka wyrażające jego wolę w sposób dostateczny. Może być złożone nie tylko na piśmie, ale także ustnie, jak również wyrażone przez gest. Definicja oświadczenia woli w prawie polskim została zawarta w art. 60 kodeksu cywilnego.