Zdzisław Łączkowski - Polski Serwis Naukowy

Zdzisław Tadeusz Łączkowski (ur. 27 października 1927 w Zawierciu) – polski poeta, prozaik, krytyk literacki, eseista, publicysta i dziennikarz.

Życiorys

Studiował w Wyższej Szkole Aktorskiej w Krakowie oraz prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1949-1952 studiował polonistykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Na studiach m.in. wraz z Anką Kowalską, Jerzym Krzysztoniem, Anną Markową i B. Eysymonttem należał do Sekcji Twórczości Własnej przy Kole Polonistów KUL. Pierwsze wiersze napisał w 1948 r. Debiutował w "Tygodniku Literackim" (Lublin) w 1950 r., ale sam Łączkowski uważa, że właściwym debiutem był druk wierszy w 1952 r. w tygodniku "Dziś i Jutro".

Maria Szyszkowska (ur. 7 października 1937 w Warszawie) – polska filozof, polityk lewicowy, działaczka społeczna, wykładowca akademicki, senator V kadencji.

Związek Literatów Polskich (ZLP) – związek zrzeszający pisarzy i twórców literackich założony przez Stefana Żeromskiego. Powstał 14 maja 1920 w Warszawie ustanowiony podczas Zjazdu Literatów Polskich.

Od 1952 mieszka w Warszawie. W latach 1952-1993 był redaktorem w "Słowie Powszechnym", gdzie w latach 1954-1970 pełnił funkcję zastępcy kierownika, a w latach 1970-1992 kierownika działu kulturalnego. W latach 1993-1994 był kierownikiem działu kultury "Słowa-Dziennika Katolickiego". Od 1954 członek Stowarzyszenia "PAX", w latach 1957-1992 członek Związku Literatów Polskich, członek Klubu Literatów „Krąg”, w latach 1957-1982 członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, od 1965 członek ZAiKS, od 1970 członek Stowarzyszenia Kultury Europejskiej – SEC, od 1984 czł. Stowarzyszenia Dziennikarzy RP, od 1992 sekretarz Oddziału Warszawskiego Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy, od 1992 prezes Warszawskiego Klubu C. K. Norwida.

Stowarzyszenie Kultury Europejskiej (SEC) - stowarzyszenie powstałe w 1950 roku w Wenecji. Zajmuje się promocją obecności najlepszych przykładów kultury europejskiej w Polsce i polskiej w Europie. Stara się wprowadzać treść ekumenizmu religijnego i laickiego w trudne racje integracji kontynentu europejskiego.

Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang.: United States, United States of America, US, USA) – państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu, Oceanem Atlantyckim od wschodu.

Od 1975 uczestniczy w warszawskich Tygodniach Kultury Chrześcijańskiej, aktywny uczestnik spotkań Duszpasterstwa Środowisk Twórczych. Członek Rady Duszpasterskiej Archidiecezji Warszawskiej. Korespondent Powszechnego Soboru Watykańskiego II.

Autor ok. 6 tysięcy artykułów, z których znaczną część poświęcił życiu kulturalnemu i literackiemu kraju. Publikował w "Dziś i Jutro" (1952-1955), "Słowie Powszechnym”" (1951-1993), "Kierunkach" (1956-1967, 1977-1979, 1982-1989), "Życiu Katolickim" (1957-1961), "Życiu i Myśli" (1958-1973), "Poezji" (1976-1988). Drukował także w "Tygodniku Powszechnym", "Katoliku", "Za i Przeciw", "Kamenie", "Argumentach", "Rycerzu Niepokalanej", "Hejnale Mariackim", "Jasnej Górze". Ostatnio publikował w "Przeglądzie Artystyczno-Literackim", "Borussii", „Śląsku”. Od 1978, jako autor felietonów literackich, współpracuje z Polskim Radiem oraz Radiem dla Ciebie.

Esej (fr. essai – „próba”) – forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora. Esej może poruszać tematykę filozoficzną, społeczną lub artystyczną, być formą krytyki literackiej, manifestu politycznego lub też dotyczyć innych refleksji autora.

Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: łac. Studium Generale, Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski) (łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.

Zawsze silnie związany z regionem. Prowadzi działalność pedagogiczną wśród młodych twórców i twórców nieprofesjonalnych (m.in. wśród lekarzy i nauczycieli). Opiekun klubów literackich na terenie Polski, od kilku lat opiekun merytoryczny Staszowskiej Grupy Literackiej „Nad Czarną”. Współpracuje z wieloma ośrodkami kultury i bibliotekami, m.in. w Łomiankach, Białej Podlaskiej, Karczewie, Ciechanowie, Siedlcach, Chrzanowie, Lęborku, Sosnowcu. Od 1983 członek Klubu Literackiego Staromiejskiego Domu Kultury w Warszawie. Jest członkiem Kolegiów Redakcyjnych kilku pism regionalnych, m.in. "Gońca Staszowskiego” i „Gońca Świętokrzyskiego” oraz jurorem regionalnych konkursów literackich m.in. w Karczewie, Siedlcach, Ciechanowie, Białej Podlaskiej, Skarżysku Kamiennej, Chrzanowie, Łomiankach, Zagańsku, Staszowie. Autor licznych słów wstępnych i posłowi do książek pisarzy. Blisko współpracował kiedyś m.in. ze Staszowskim Towarzystwem Kulturalnym, a obecnie współdziała ze Świętokrzyskim Towarzystwem Kulturalnym , gdzie prowadzi wspólnie z dr Maciejem Zarębskim Salon Literacki "Pod Bartkiem". Jego wiersz umieszczone zostały w ponad siedemdziesięciu antologiach polskich i zagranicznych. Tłumaczone były również na kilka języków europejskich. Jego książki znalazły się w zbiorach Library of Congres Washington (USA). Współpracuje z wszystkimi programami Polskiego Radia.

Borussia (BORUSSIA, KULTURA, HISTORIA, LITERATURA) - półrocznik (od 2001 kwartalnik) wydawany w Olsztynie przez Wspólnotę Kulturową Borussia. Periodyk historyczno-literacko-kulturalny, regionalny, lecz o obiegu ogólnokrajowym i międzynarodowym. Podejmuje tematykę pogranicza oraz kontaktów polsko-niemieckich w szeroko rozumianym regionie dawnych Prus Wschodnich.

Chrzanów – miasto w woj. małopolskim, w powiecie chrzanowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Chrzanów. Wchodzi w skład Jaworznicko-Chrzanowskiego Okręgu Przemysłowego.

Jest laureatem prestiżowych nagród literackich, m.in. nagrody im. Włodzimierza Pietrzaka (1958 i 1979), nagrody pisma literackiego "Kierunki" (1987) oraz włoskiej nagrody im. Giorgio la Piry (Florencja 1989). Wielokrotnie odznaczony za działalność regionalną, społeczną i dziennikarską. Otrzymał również Złoty Krzyż Zasługi (1977). Odznakę oraz Dyplom Honorowy "Za zasługi dla dziennikarstwa" (1985), Złotą Odznakę "Zasłużony Działacz Kultury" (1987), Krzyż Kawalerski OOP (1987), Krzyż Oficerski OOP (2000). W roku 2006 otrzymał Nagrodę Jubileuszową Ministerstwa Kultury.

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Karczew – miasto w woj. mazowieckim, w powiecie otwockim, położone na prawym brzegu Wisły, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Karczew. Miasto należy do aglomeracji warszawskiej.

Jest wielokrotnym stypendystą Ministerstwa Kultury i ZAiKS-u. Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Katolickich, Stowarzyszenia Kultury Europejskiej (SEC), członek Zarządu Stowarzyszenia Akademia Europaea Sarbieviana, ZAiKS oraz Stowarzyszenia Dziennikarz Polskich. Krytyka określa go jako tego, który w swojej twórczości, zarówno poetyckiej, jak i prozatorskiej, wprowadził orgonalne i nowatorskie koncepcje artystyczne, będące często dla innych źródłem inspiracji literackich. O Zdzisławie Tadeuszu Łączkowskim w wydaniach książkowych m.in. pisali: dr Elżbieta Ciechla-Czarniawski, dr Dariusz Tomasz Lebioda, prof. Marian Kisiel, Zofia Korzeńska, prof. Stefania Skwarczyńska, prof. Irena Sławińska, Józef Szczypka, prof. Maria Szyszkowska.

Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.

Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich - stowarzyszenie zrzeszające polskich dziennikarzy. Powstało w 1951 r, zajmując miejsce Związku Zawodowego Dziennikarzy RP. Dwukrotnie odegrało kluczową rolę w życiu Polski: w 1956 roku, kiedy uczestniczyło w próbie demokratyzacji ustroju PRL i w latach 1980-1981, kiedy aktywnie współdziałało z Solidarnością.

Jest autorem około 33 książek.

Twórczość

Autor

Słoneczniki gorejące (1957)

Ciemność z bursztynu (1959)

Monogram z wiewiórką (1963)

Piękna Rahab (1963)

Kartofliska (1966)

Gad (1970)

Żałoba z Antygoną (1973)

Nadzy pod winogradem (1975)

Wszystkie stoły sprawiedliwości (1979)

Syn ziemi swojej (1980)

Tobie przystoi pieśń... (1982 i 1986)

Snu otwieranie (1989)

Tańczący rycerze (1990)

Zaklęty jeleń (1992)

Anegdariusz (1996)

Gwiazdobranie (1996)

Noc z guślarzem (1996)

Noc z guślarzem - Radiowa Książka Poetycka (Radio Zachód, Zielona Góra 1996)

Wolność nie zniewolona (1997)

Anegdariusz drugi (1998)

Schizofrenia (1999)

Trzy poematy (2000)

Piaskiem naprędce wpisane. Dziennik z lat 1960-1964 (2001)

Dysputa (2002)

Tak, tak; Nie, nie. Dziennik 1969-1971 (2003)

Inność (2004)

Dysputa (2004)

Poeci Pańskiej Winnicy. Słownik osób duchownych piszących wiersze (2004)

Wiktoria (2005)

Czekanie na kometę. Dziennik z lat 1972-1974 (2006)

Czy wszystko już powiedziałem. Poematy naiwne (2007)

Jak drzewo w ptakach. Dziennik z lat 1975-1980 (2009)

Ku Wzgórzom Planet. Poematy (Wydawca: Staromiejski Dom Kultury 2010)

Współautor

40 lat ze Słowem (1987)

Z dyplomem KUL w Polskę (1994)

Wstępujący na wzgórze. Wspomnienia o ks. Januszu St. Pasierbie (1995)

Zdarzyć się mogło. Zdarzyć się miało. Z Wisławą Szymborską spotkanie w wierszu' (1996)

W trosce o kulturę (1996)

Nad Czarną. Staszowski Almanach Literacki (1997)

Targi Wydawnictw Regionalnych (2000)

Radzymiński Rocznik Humanistyczny (2002)

Almanach Staszowski (2002)

Znaki i znamiona polskości. Narodowy i kulturalny wymiar kultury (2002)

Ludzie, pasje, ślady (2003)

Zygmunt Wójcik in memorium (2003)

Unia-Polska-Integracja (2003)

Świętokrzyski Kwartalnik Literacki (2007)

Regionalizm. Patriotyzm. Europejskość (2007)

Pasje i czyny Macieja Zarębskiego w opinii Przyjaciół i współpracowników w 65 rocznicę urodzin (2008)

Otarłem się ożycie, otarłem się o słowa. W czterdziestolecie pracy pisarskiej Stanisława Rogali (2008)

Z księgi Ezechiela (2009)

Wojciech Żukrowski we wspomnieniach Córki i Przyjaciół (200)

Zostanie po mnie... Jarosław Iwaszkiewicz (2009)

Inscenizacje

Wyśpiewać Tęsknotę Człowieka (Teatr Stara Prochownia, 1984. Także w świątyniach w całym kraju oraz w różnych domach Kultury.Wykonanie: Jerzy Fornal. Również w języku esperanto)

Litania do Najświętszej Panny (Katedra w Gdańsku, Katedra Św. Jana w Warszawie 1985, Watykan 1987. Muzyka prof. Czesław Grudziński)

Conservatorium (Teatr Żydowski, Warszawa 1989, Kampania Teatru Muzykalnego "W Drodze", Wrocław 1989. Opracowanie: Lech Terpiłowski. W roli głównej Olaf Lubaszenko)

Tańczący rycerze Udział wzięli: Alina Więckiewicz. Jan Plewko, Mikołaj Müler. Realizacja akustyczna i oprawa muzyczna Tomasz Cieślak. Nagranie: Polskie Radio. Premiera w Radio Armii Krajowej "Jutrzenka" 1991)

W 1993 roku w Stowarzyszeniu Artystycznym Daszcz Wrogich Automatów w Radomiu odbyła się inscenizacja utworów Z. T. Łączkowskiego pt. "Zaklęty jeleń" w reżyserii Tomasza Augustyniaka i Roberta Stępniowskiego

Żałoba z Antygoną (Ośrodek Kultury w Drezdenku, 1995. Reżyseria: Tomasz Walczak)

Tańczący rycerze (Ośrodek Kultury w Drezdenku 1995. Reżyseria: Tomasz Walczak)

Poemat "Lamentacja żałośliwa na śmierć Stefana Kardynała Wyszyńskiego Prymasa Rzeczy-Pospolitej" stanowiła ilustrację do filmu Bogdana Łoszewskiego pt.: "Non possumus" (1997).