|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Badaczka ziemiaństwa polskiego oraz działaczka Solidarności prof. Janina Leskiewicz odebrała we wtorek Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Odznaczenie w imieniu prezydenta Bronisława Komorowskiego wręczył wojewoda mazowiecki Jacek Kozłowski.Order zost... Zbudowanie państwa opartego na wzorcach z ZSRR, w którym główną rolę miał odgrywać przemysł ciężki powstający w wielkich zakładach zatrudniających rzesze powstającej klasy robotniczej było - zdaniem historyka IPN Andrzeja Zawistowskiego - celem władz PRL ... 4 lutego 1921 r. Sejm ustanowił Order Odrodzenia Polski w celu nagrodzenia zasług położonych w służbie dla Państwa i społeczeństwa. Order Odrodzenia Polski, nazywany po łacinie Polonia Restituta, to drugi, co do ważności (po Orderze... Prof. Zbigniew Pietrasiński był jednym z założycieli Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej. W swojej pracy badawczej zajmował się psychologią pracy, twórczości oraz psychologią dorosłego człowieka. Zmarł 30 lipca w wieku 84 lat.Prof. Pietrasiński był autorem ... Wyzwania stojące przed marketingiem terytorialnym Polski ocenią uczestnicy konferencji "Promocja Polski - stan i perspektywy", którą 22 czerwca organizuje Fundacja Polskiego Godła Promocyjnego w Instytucie Nauk Ekonomicznych PAN w Warszawie.Cykl...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Zdzisław GozdawaCzy wiesz że...? Skecz (ang. sketch comedy) – kabaretowy lub estradowy krótki utwór sceniczny (literacki), stworzony w celu wywołania śmiechu u widzów. Oparty na żywym dialogu i komicznych sytuacjach. Cechą charakterystyczną skeczu jest zaskakująca puenta, podobnie jak w dowcipie. Niekiedy jednakże puenta staje się zbyteczna, jeżeli treść lub aktorstwo wywołuje zamierzony efekt rozbawienia publiczności. Polacy – zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, poza granicami Polski tworzący zbiorowości polonijne. Felieton (fr. feuilleton - zeszycik, odcinek powieści), specyficzny rodzaj publicystyki, krótki utwór dziennikarski (prasowy, radiowy, telewizyjny) utrzymany w osobistym tonie, lekki w formie, wyrażający - często skrajnie złośliwie - osobisty punkt widzenia autora. Charakterystyczne jest częste i sprawne "prześlizgiwanie" się po temacie. Gatunek ten wprowadzony został w XIX wieku na łamach francuskiego "Journal des Débats". Felieton jest zwykle umieszczany na stałej kolumnie (tzn. stronie gazety lub czasopisma - stąd po angielsku stały felietonista to columnist), zwanej kolumną felietonową. Zdzisław Gozdawa, właśc. Zdzisław Godlewski, posługiwał się też nazwiskiem Gozdawa-Godlewski (ur. 1 grudnia 1910 w Warszawie, zm. 29 lutego 1990 tamże) – polski komediopisarz, poeta, autor tekstów piosenek, satyryk, także kompozytor; ponadto dyrektor, kierownik literacki i artystyczny teatru. Rena Rolska, właściwie Regina Rollinger-Jonkajtys (ur. 19 stycznia 1932 w Warszawie) - polska piosenkarka i aktorka. Od 1954 roku występowała jako solistka orkiestry tanecznej Jana Cajmera. W latach 1955-1959 działała w kabarecie Pineska. Zrezygnowała z występów estradowych w 1981 roku.
Internetowa Baza Filmu Polskiego (filmpolski.pl) – największa pośród istniejących, redagowana w Bibliotece i Ośrodku Informacji Filmowej PWSFTviT im. Leona Schillera w Łodzi przez Jarosława Czembrowskiego. Istnieje od 1990, początkowo udostępniana w Bibliotece PWSFTviT, od marca 1998 również w internecie. ŻyciorysStudiował na Wydziale Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego, którego absolwentem został w 1932 roku. Jako literat zadebiutował w roku 1929 librettem do bajki muzycznej Królewna Iskierka. Pierwszą piosenkę napisał dla Mieczysława Fogga, był to utwór Limpopo. Jego utwory wykonywali także inni artyści, m.in.: Hanka Bielicka, Chór Czejanda, Czerwone Gitary, Roman Gerczak, Mirosława Krajewska, Zbigniew Kurtycz, Tadeusz Miller, Jerzy Połomski, Zbigniew Rawicz, Rena Rolska, Irena Santor, Ludwik Sempoliński, Hanna Skarżanka, Jarema Stępowski, Tadeusz Wesołowski, Mieczysław Wojnicki. Wodewil - lekki muzyczny utwór sceniczny o cechach farsy, ze śpiewami, tańcami i pantomimą. Wywodzi się z tradycji francuskiej operetki.
Na terenie Niemiec adaptowany jako singspiel. Popularny w pierwszej ćwierć wieku w Stanach Zjednoczonych, gdzie często łaczył cechy kabaretu i burleski. Do znanych artystów wodewilowych z tamtego okresu zaliczyć można Josephine Baker, Goerga Burnsa i Bob Hope. W Polsce do luminarzy tej formy sceny muzycznej należał Ludwik Sempoliński.
Monolog to wypowiedź jednego podmiotu, będąca całością znaczeniową i formalną, w przeciwieństwie do dialogu, składającego się z wypowiedzi niesamodzielnych. W latach 1932-39 był związany z kabaretem Pegaz, z którym współpracował jako kierownik oraz autor tekstów (skecze, monologi). W 1936 roku nawiązał trwającą do 1978 współpracę z Wacławem Stępniem. Stworzyli oni duet autorski. Pisali wspólnie komedie, wodewile, książki i piosenki. Związani byli także z teatrem Syrena, w którym sprawowali kierownictwo literackie (1957-62 i 1962-78). Później sam Gozdawa był dyrektorem tego teatru (1974-78). Mieczysław Wojnicki (prawdziwe nazwisko: Mieczysław Jarca), ur. 18 września 1919 w Częstochowie, zm. 13 stycznia 2007 w Warszawie – polski piosenkarz i aktor operetkowy, wykonawca znanych przebojów z lat 60.
Chór Czejanda – polski zespół rewelersów, męski kwartet wokalny założony przez Czesława Januszewskiego, posługującego się pseudonimem Czejand. Największą popularność osiągnął w latach 50. Gozdawa działał też na własną rękę, publikując artykuły i felietony w różnych pismach (tygodnikach kulturalnych i dziennikach). OdznaczeniaNajważniejsze piosenkiSpektaklez Wacławem Stępniem: Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921.
Zasłużony Działacz Kultury - polska odznaka honorowa, nadawana osobom zasłużonym w tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Przypisy
BibliografiaLinki zewnętrzneKrzyż Zasługi – polskie cywilne odznaczenie państwowe, nadawane za zasługi dla Państwa lub obywateli, ustanowione na mocy ustawy z dnia 23 czerwca 1923 roku i nadawane do chwili obecnej.
Irena Santor, z domu Wiśniewska (ur. 9 grudnia 1934 w Papowie Biskupim) – polska piosenkarka śpiewająca mezzosopranem. W latach 1951-1959 była solistką zespołu Mazowsze. Jest laureatką międzynarodowych festiwali piosenkarskich[potrzebne źródło] , oraz wykonawczynią wielu utworów, które stały się przebojami (np. Tych lat nie odda nikt, Powrócisz tu, Już nie ma dzikich plaż, Jak fart to fart)[potrzebne źródło] .
Czy wiesz że...? beta Ludwik Sempoliński, właśc. Bohdan Kierski (ur. 18 sierpnia 1899 w Warszawie, zm. 17 kwietnia 1981 w Warszawie) – polski aktor, reżyser, tancerz i pedagog.
Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.
Komedia (łac. comoedia, z gr. κωμῳδία komodia, od wyrazów κῶμος komos – pochód i ᾠδή ode – pieśń) – jeden z trzech, obok tragedii i dramatu właściwego, gatunków dramatycznych. Komedie cechuje pogodny nastrój, komizm, najczęściej żywa akcja i szczęśliwe dla bohaterów zakończenie. Komedia rozwijała się już w starożytnej Grecji i Rzymie. Przedstawia komicznie sytuacje i wady bohaterów.
Mieczysław Fogg, właściwie Mieczysław Fogiel (ur. 30 maja 1901 w Warszawie, zm. 3 września 1990 tamże) – polski piosenkarz śpiewający barytonem lirycznym, którego kariera artystyczna rozpoczęła się w okresie międzywojennym i trwała przez kilka dziesięcioleci po zakończeniu II wojny światowej. Jego najbardziej znane utwory to: Tango milonga, To ostatnia niedziela, Jesienne róże, Pierwszy siwy włos, Mały biały domek, Już nigdy.
Hanka Bielicka, właśc. Anna Weronika Bielicka (ur. 9 listopada 1915 w Konowce koło Połtawy, zm. 9 marca 2006 w Warszawie) – polska aktorka, artystka kabaretowa. Była pierwszą żoną aktora Jerzego Duszyńskiego[1]. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
