Pomnik Historii to szczególna forma ochrony najcenniejszych zabytków w Polsce. Tytuł Pomnika Historii może otrzymać zabytek nieruchomy o szczególnej wartości historycznej, naukowej i artystycznej, utrwalony w powszechnej świadomości i mający duże znaczenie dla dziedzictwa kulturalnego Polski.

Ulica Henryka Sienkiewicza – równoleżnikowo przebiegająca ulica długości ok. 1,8 km we wrocławskiej dzielnicy Śródmieście, na północ od placu Grunwaldzkiego.

Bazylika pw. św. Elżbiety Węgierskiej we Wrocławiu (zwany Farą Elżbietańską lub kościołem Garnizonowym) – gotycki kościół w sąsiedztwie Rynku we Wrocławiu, jeden z dwóch dawnych kościołów parafialnych w mieście.

Wyspa – każdy z trwałych fragmentów , jeziorach, stawach, morzach i oceanach. Mała wyspa, to wysepka. Za wyspy nie uznaje się ruchomych ławic piaszczystych, ani obszarów lądu zalewanych podczas przypływów.

Nowe Miasto - miasto lokowane na mocy aktu lokacyjnego 16 grudnia 1261 w bezpośrednim sąsiedztwie Wrocławia (dzisiejszego Starego Miasta) i wcielone do niego administracyjnie w 1327. Od 5 października 1263 obowiązywało prawo magdeburskie.

Ulica Romualda Traugutta - główna i jedna z najstarszych ulic wrocławskiego Przedmieścia Oławskiego prowadząca w kierunku Oławy i Małopolski, przedłużenie śródmiejskiej ulicy Oławskiej. Odcinek zachodni, od murów miejskich do ul. Pułaskiego, funkcjonował jako główna droga osady tkaczy walońskich. Przy nim znajdowały się wzmiankowane od połowy XIII w. kościoły św. Maurycego oraz św. Łazarza wraz ze szpitalem dla trędowatych. Odcinek wschodni od ul. Pułaskiego do ul. Krakowskiej został zabudowany do końca XVIII w. (m.in. klasztor Bonifratrów (1714-1734), Biały Folwark z pałacem biskupim (1735 r.) w rejonie pl. Zgody, młyn przy Żabiej Ścieżce). Początkowo ulica nie miała jednej nazwy na całej swej długości i tak odcinek zachodni nazywano Wallgasse, zaś odcinek wschodni Weingasse. Dopiero po włączeniu Przedmieścia Oławskiego od Wrocławia (1808 r.) połączono obie drogi nadając im jedną nazwę Klosterstraße (ul. Klasztorna) wywodzącą się od klasztoru Bonifratrów. Wtedy też rozpoczęło się przeobrażanie zabudowy. Zaczęły powstawać kamienice czynszowe (najstarsza nr 73 wg proj. z 1866 r.) oraz liczne zakłady przemysłowe głównie wzdłuż brzegów Oławy. Były to przede wszystkim drukarnie perkalu nr pod nr 66, od 1834 r. odlewnia żelaza i fabryka maszyn; pod nr 72-74 założona w 1809 r. przędzalnia bawełny Augusta Carla Mildego (jego grób znajduje się w kościele św. Maurycego), późniejszy zakład oczyszczania miasta czy wytwórnia wódek Carla Schirdewana pod nr 102-104. Na większości podwórek, w oficynach znajdowały się małe zakłady m.in. fabryka majonezu pod nr 45, fabryka konserw Manna pod nr 43 czy zakład transportowy pod nr 97. W 1852 r. w miejscu gospody Pod Austriackim Cesarzem wzniesiono ewangelicki szpital "Bethanien". Kompleks składający się z 10 budynków wraz z gmachem głównym wzniesionym w latach 1913-16 wg proj. Theodora Grunerta i firmy budowlanej Simon & Halfpaap.

Odra Dolna we Wrocławiu (Niedere Breslauer Oder) – odcinek Odry Głównej we Wrocławiu, którego początek znajduje się w miejscu połączenia dwóch ramion rzeki Odra w Śródmiejskim Węźle Wodnym: Odry Północnej i Odry Południowej, za wyspą Kępa Mieszczańska, natomiast koniec tego odcinka rzeki znajduje się w miejscu połączenia Odry Głównej ze Starą Odrą. Początek Odry Dolnej to 254,10 km biegu rzeki Odra (i równocześnie koniec Odry Północnej i Odry Południowej), a koniec to 255,60 km Odry (i równocześnie miejsce połączenia – koniec – Odry Głównej (Śródmiejskiej) i Starej Odry). Tak więc długość tego tego odcinka rzeki wynosi 1,50 km (1,6 km). Przez Odrę Dolną przebiega śródmiejski szlak żeglugowy, który, w świetle obowiązujących w Polsce przepisów, nie jest drogą wodną.