Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
Regulaminy
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Badania ujawniają koszty szkód wyrządzonych przez gatunki inwazyjne
Naukowcy, których badania są finansowane ze środków unijnych, obliczają koszty szkód wyrządzonych przez gatunki inwazyjne w Europie. W artykule zamieszczonym w czasopiśmie Frontiers in Ecology and the Environment, naukowcy pracujący nad projektem DAISIE (Katalogowani...
 
Zagraniczni studenci sadzili świerkowy las
Zagraniczni studenci białostockich uczelni posadzili w sobotę czteroletnie świerki na powierzchni ponad pół hektara. Akcja zorganizowana przez Regionalną Dyrekcję Lasów Państwowych w Białymstoku to element obchodów Międzynarodowego Roku Las...
 
Przez żołądek do tożsamości, czyli XIX-wieczna kuchnia polska
Dziki łosoś wędzony, półgęski wędzone, okrasy, tradycyjne powidła i nalewki zachwalał we wtorek specjalny numer pisma historycznego "Mówią wieki". Periodyk, przygotowany przy współpracy Muzeum Historii Polski, poświęcony jest kuchni XIX w.Redaktor naczelny "Mów...
 
Wyniki badań naukowych przestrzegają, że europejskie zbiorowiska roślinne tracą unikalność
Połączenie procesu wymierania z inwazjami obcych gatunków powoduje, że europejskie zbiorowiska roślinne tracą swoją unikalność - według nowych badań naukowych finansowanych ze środków unijnych, których wyniki zostały opublikowane w internetowym wydaniu czasopisma Proceedings of the Nationa...
 
Niewprowadzenie strategii lizbonskiej moze drogo kosztowac Unie Europejska - wykazuje badanie
Najnowsze badanie dotyczące "Kosztów ekonomicznych niewprowadzenia strategii lizbońskiej" ("The economic costs of non-Lisbon") wykazało, że brak realizacji reform przewidzianych w nowej wersji agendy lizbońskiej oznaczałby utratę co najmniej ośmiu procent wzrostu PKB w UE w ciągu najbliższych...

Reklama:


Zespół leśny

Czy wiesz że...?
Bór świerkowy (świerczyna) – las iglasty, w którym dominującym gatunkiem w drzewostanie jest świerk. Bory świerkowe występują przede wszystkim w górach w paśmie regla dolnego jak i regla górnego. Pozostałe bory świerkowe są głównie wynikiem sztucznego nasadzania.

Żyzna buczyna sudecka (Dentario enneaphylli-Fagetum Oberd. 1957 ex W. & A. Matuszkiewicz 1960) - żyzny wysokopienny las bukowy zajmujący siedliska w typie lasu świeżego i wilgotnego. Tworzy ją wysokopienny drzewostan bukowy z domieszką świerka, jodły, jaworu, rzadziej (w formie podgórskiej dębów i graba). Najczęściej występuje na podłożu wapiennym, na glebach zasobniejszych i stąd jest o wiele rzadsza od buczyny acidofilnej.

Bór bażynowy, nadmorski bór sosnowy, nadmorski bór bażynowy (Empetro nigri-Pinetum Wojt. 1964) – sosnowy bór rosnący na glebach bielicowych wytworzonych z piasków luźnych na nadmorskich wydmach szarych.

Zespół leśny - w fitosocjologii zespół roślinny z podstawową strukturą zbiorowiska roślinnego określoną przez gatunki drzewiaste. Wykazuje budowę warstwową (różne warstwy mogą być rozwinięte w różnym stopniu), najczęściej wyróżnia się:

Grąd – wielogatunkowy las liściasty lub mieszany z przewagą grabu i dębu, niekiedy z domieszką lipy drobnolistnej i szerokolistnej, klonu, jawora i świerku. Posiada bogaty podszyt.

Ols torfowcowy (Sphagno squarrosi-Alnetum) - zespół leśny, w którym dominuje brzoza omszona lub olsza, natomiast w runie bardzo charakterystyczny jest znaczny udział torfowców, szczególnie torfowca nastroszonego (Sphagnum squarrosum).
  • a - warstwa drzew
  • b - warstwa podszytu
  • c - warstwa runa
  • d - warstwa przyziemna (mszaki, porosty, grzyby)

    • Lista zespołów leśnych w Polsce

    Zespoły leśne należące do związku borów sosnowych Dicrano-Pinion

  • kontynentalny bór sosnowy świeży
  • subatlantycki bór sosnowy świeży
  • bór sosnowy suchy
  • bór sosnowy wilgotny
  • nadmorski bór sosnowy
  • kontynentalny bór mieszany
  • subborealny bór mieszany
  • brzezina bagienna

    • Zespoły leśne należące do związku borów świerkowych i jodłowych Piceion abietis

  • górnoreglowa świerczyna sudecka
  • górnoreglowa świerczyna karpacka
  • nawapienna świerczyna górnoreglowa
  • dolnoreglowy bór świerkowo-jodłowy
  • karpacki bór mieszany świerkowo-jodłowy
  • dolnoreglowa świerczyna na torfie
  • borealna świerczyna
  • jegiel
  • wyżynny jodłowy bór mieszany
  • bór wilgotny trzcinnikowy

    • Zespoły leśne należące do klasy atlantyckich lasów acidofilnych Quercetalia robori-petraeae

  • pomorski las bukowo jodłowy
  • pomorski las brzozowo dębowy
  • podgórska dąbrowa acidofilna
  • podgórski acidofilny wilgotny
  • środkowoeuropejski acidofilny las dębowy
  • środkowoeuropejski las wilgotny

    • Zespoły leśne należące do rzędu dąbrów świetlistych Quercetalia pubescenti-petraeae

  • świetlista dąbrowa subktontynentalna
  • dąbrowa z dębem omszonym

    • Zespoły leśne należące do związku lasów grądowych Carpinion betuli

  • grąd subkontynentalny
  • grąd środkowoeuropejski
  • grąd subatlantycki

    • Zespoły leśne należące do związku lasów bukowych Fagion sylvaticae

  • żyzna buczyna niżowa
  • żyzna buczyna sudecka Dentario eneaphylli-Fagetum
  • żyzna buczyna karpacka Dentario glandulosae-Fagetum
  • acidofilna buczyna niżowa
  • acidofilna buczyna górska
  • storczykowa buczyna górska
  • storczykowa buczyna jurajska
  • storczykowa buczyna sudecka
  • storczykowa buczyna wolińska

    • Zespoły leśne należące do związku górskich i podgórskich zboczowych lasów wilgotnych Tilio platyphyllis-Acerion pseudoplatani

  • jaworzyna z języcznikiem Phyllitido-Aceretum
  • jaworzyna z miesięcznicą trwałą Lunario-Aceretum
  • górskie lasy ziołoroślowe
  • zboczowy podgórski las lipowo klonowy Aceri-Tilietum

    • Zespoły leśne należące do związku łegów Alno-Ulmion

  • łęg jesionowo wiązowy
  • łęg jesionowo olszowy
  • łęg olszowy gwiazdnicowy
  • podgórski łęg jesionowy
  • nadrzeczna olszyna górska
  • bagienna olszyna górska
  • łęg jesionowy z jarzmianką większą
  • łęg wiązowy z fiołkiem wonnym

    • Zespoły leśne należące do związku łęgów wierzbowo topolowych Salicion albae

  • nadrzeczny łęg wierzbowy
  • nadrzeczny łęg topolowy

    • Zespoły leśne należące do klasy olsów Alnetea glutinosae

  • ols porzeczkowy
  • ols torfowcowy
  • dębniak turzycowy
  • sosnowo-brzozowy las bagienny

    • Literatura

  • Jan M. Matuszkiewicz, Zespoły leśne Polski, Wyd. Nauk. PWN, Warszawa 2001.

    • Linki zewnętrzne

  • Zbiorowiska roślinne Polski
    • Brzezina bagienna (Betuletum pubescentis, Vaccinio uliginosi-Betuletum pubescentis) – zespół leśny o spornej przynależności syntaksonomicznej. W klasyfikacji Władysława Matuszkiewicza ze względu na charakterystyczną kombinację gatunków i warunków siedliskowych zaliczony do klasy Vaccinio-Piceetea. Zbliżony jest do zespołu Thelypteridi-Betuletum pubescentis zaliczanego do klasy Alnetea glutinosae, ale zawiera więcej elementów borowych oraz subatlantyckich (jak woskownica europejska). W literaturze zachodnioeuropejskiej bywa rozróżniana subborealna brzezina bagienna (Vaccinio uliginosi-Betuletum pubescentis) i subatlantycka brzezina bagienna (Betuletum pubescentis). W polskiej terminologii subborealna brzezina bagienna to las olsowy Thelypteridi-Betuletum pubescentis.

    Buczyna storczykowa – żyzny i ciepłolubny las buczynowy o charakterystycznej kombinacji gatunków, w której znamienny jest udział gatunków światłolubnych i ciepłolubnych, w tym niektórych storczyków (stąd nazwa). Fitosocjologiczne lasy te zgrupowane są w podzwiązku Cephalanthero-Fagenion, w Polsce zbiorowiska te występują na kresach zasięgu i mają charakter reliktowy. W naszym kraju wyróżnia się 5 odrębnych typów takich buczyn.





    Czy wiesz że...? beta

    Dicrano-Pinion – syntakson w randze związku należący do klasy borów szpilkowych Vaccinio-Piceetea (zobacz też las iglasty). W zasadzie pokrywa się z tradycyjnym pojęciem borów sosnowych (choć zaliczane do niego są występujące na podobnych siedliskach lasy mieszane, a nawet liściaste).
    Bagienna olszyna górska (Caltho laetae-Alnetum) lub (Caltho-Alnetum) – zespół leśny, który w Polsce występuje w piętrze pogórza i regla dolnego Karpat. Po raz pierwszy rozpoznany w latach 60. XX w. w Bieszczadach, później stwierdzono jego występowanie jeszcze w Beskidzie Żywieckim, Pieninach i Beskidzie Niskim. Charakteryzuje się dość dużym bogactwem florystycznym. Dominującym gatunkiem wśród drzew jest olsza szara (Alnus incana) lub czarna (Alnus glutinosa), w ubogim florystycznie runie leśnym knieć błotna (Caltha palustris). Zbiorowisko to występuje na płaskich i zabagnionych terenach o stałym przepływie wód wysiękowych, głównie na glebach ominują gleby mułowo-glejowychlub mułowo-torfowych. Duże podobieństwo florystyczne i siedliskowe łączy ten zespół z występujących na nizinach zespołem Fraxino-Alnetum.
    Ols (inna nazwa - oles lub olszyna) – las olchowy (olszowy) porastający żyzne, bagienne siedliska, o wysokim poziomie wody stojącej. Ma zwykle charakterystyczną kępową strukturę runa - na kępach wokół szyi korzeniowej olszy rosną gatunki borowe, w dolinkach przynajmniej okresowo wypełnianych wodą - rośliny bagienne.
    Buczyna storczykowa – żyzny i ciepłolubny las buczynowy o charakterystycznej kombinacji gatunków, w której znamienny jest udział gatunków światłolubnych i ciepłolubnych, w tym niektórych storczyków (stąd nazwa). Fitosocjologiczne lasy te zgrupowane są w podzwiązku Cephalanthero-Fagenion, w Polsce zbiorowiska te występują na kresach zasięgu i mają charakter reliktowy. W naszym kraju wyróżnia się 5 odrębnych typów takich buczyn.
    Buczyna (Fagion sylvaticae) – syntakson w randze związku należący do klasy europejskich mezo- i eutroficznych lasów liściastych – (Querco-Fagetea). Leśne zbiorowisko roślinne, zazwyczaj z dominacją buka w drzewostanie. Dno tych lasów jest silnie zacienione, występują w nim rośliny cieniolubne i takie, które kwitną przed listnieniem drzew (geofity). W podszycie i podroście zwykle niemal wyłącznie młode buki. Często runa niemal brak – jest tylko gruba warstwa ściółki (tzw. buczyny nagie).
    Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.
    Buczyna storczykowa – żyzny i ciepłolubny las buczynowy o charakterystycznej kombinacji gatunków, w której znamienny jest udział gatunków światłolubnych i ciepłolubnych, w tym niektórych storczyków (stąd nazwa). Fitosocjologiczne lasy te zgrupowane są w podzwiązku Cephalanthero-Fagenion, w Polsce zbiorowiska te występują na kresach zasięgu i mają charakter reliktowy. W naszym kraju wyróżnia się 5 odrębnych typów takich buczyn.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.