|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Połączenie procesu wymierania z inwazjami obcych gatunków powoduje, że europejskie zbiorowiska roślinne tracą swoją unikalność - według nowych badań naukowych finansowanych ze środków unijnych, których wyniki zostały opublikowane w internetowym wydaniu czasopisma Proceedings of the Nationa... Wbrew powszechnej opinii, tempo specjacji roślin nie jest powiązane z uprzednim pojawieniem się nowej cechy fizycznej lub mechanizmu. Wyniki nowych badań międzynarodowych pokazują, że rośliny majstrują przy ustawieniach swojej wydajn... Kiedy grozi im głód, grupy komórek bakterii społecznej Myxococcus xanthus (M. xanthus) współpracują ze sobą, aby wytworzyć zarodnikowe "owocniki" odporne na stres. Odkrycia dokonane w ramach badań nad tym zjawiskiem opisano w czasopiśmie Current Bio... Wyniki nowych badań ujawniają, że komary, które głównie odpowiadają za przenoszenie malarii w Afryce wydają się dzielić na dwa odrębne gatunki. Odkrycia, opublikowane w dwóch artykułach w czasopiśmie Science, mają istotne znaczenie dla działań na rzecz kontrolowani... Klonowanie może pomóc w ratowaniu zagrożonych wyginięciem gatunków zwierząt. Mało prawdopodobne wydaje się zaś sklonowanie niektórych wymarłych zwierząt, np. mamuta czy dinozaura - przekonywał prof. Jacek Modliński z Zakładu Embriologii Doświadczalnej Instytutu Ge...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Zespół roślinnyCzy wiesz że...? Charakterystyczna kombinacja gatunków – dla danego syntaksonu jest to zbiór wszystkich gatunków charakterystycznych, wyróżniających oraz towarzyszących o najwyższym stopniu stałości. Oznaczany jest skrótem ChSC (od ang. characteristic species combination). Tak np. charakterystyczną kombinację gatunków dla zespołu można określić wzorem: Stałość fitosocjologiczna (S) gatunku rośliny jest cechą syntetyczną i określa względną częstość występowania (a nie obfitość!) danego gatunku w obrębie syntaksonu. Wyraża się ją w procentach fitocenoz, w których występuje dany gatunek w stosunku do ogólnej liczby fitocenoz zaliczonych do danego syntaksonu. Gatunki towarzyszące – w klasyfikacji zbiorowisk roślinnych są to gatunki (lub inne, niższe taksony), które występują w danym syntaksonie, nie należą jednak ani do grupy gatunków charakterystycznych, ani wyróżniających. Oznaczane są skrótem Comp. (od ang. companions). Zespół roślinny, asocjacja roślinna, fitoasocjacja (skrót: Ass. od association) – najniższa kategoria syntaksonomiczna. Jest to naturalne zbiorowisko roślinne o charakterystycznym, określonym składzie gatunkowym i charakterystycznej kombinacji gatunków, wśród których szczególnie ważną rolę odgrywają tzw. gatunki charakterystyczne, występujące niemal wyłącznie w tym zespole. W charakterystyce zespołu roślinnego wyróżnia się gatunki przewodnie, wyróżniające, towarzyszące i przypadkowe (jest to opis tzw. wierności) oraz określa się częstość występowania gatunków (czyli tzw. stałość). Zespół roślinny jest bytem abstrakcyjnym powtarzającym się w czasie i przestrzeni w podobnych warunkach przyrodniczych. Konkretnie realizujące się w rzeczywistości w przyrodzie zbiorowiska roślinne (fitocenozy) mogą być do niego przyrównywane jeśli spełniają określone kryteria. Gatunki wyróżniające, taksony wyróżniające (ang. D. – differential species) – w klasyfikacji zbiorowisk roślinnych są to gatunki lub inne taksony roślin, które występują w danym syntaksonie, nie występują natomiast w innych syntaksonach. Zwykle są to taksony o szerokiej amplitudzie. Z reguły taksony te nie należą do grupy taksonów charakterystycznych, czasami jednak mogą być równocześnie taksonami charakterystycznymi syntaksonów wyższej rangi.
Takson – jednostka taksonomiczna zdefiniowana przez taksonomów w systematyce organizmów jako grupa organizmów (populacja lub grupa populacji) zwykle uznawanych za filogenetycznie spokrewnione, wyróżniających się konkretną cechą różniącą je od innych jednostek taksonomicznych. Takson obejmuje wszystkie zawarte w nim taksony niższego poziomu. Kryterium pokrewieństwa stosowane jest w systemach filogenetycznych, mimo że taksonem w zasadzie może być dowolna grupa organizmów. Tak pojmowana jednostka roślinności ma charakter taksonomiczny (syntakson). Hierarchia syntaksonów jest wzorowana na hierarchii taksonów. Syntaksony, podobnie jak taksony, są określane nazwami łacińskimi zgodnie z zasadami syntaksonomii regulowanymi przez Kodeks Nomenklatury Fitosocjologicznej (Code of Phytosociological Nomenclature) przygotowywany przez IAVS (Międzynarodowe Stowarzyszenie Fitosocjologiczne), np.: Zbiorowisko roślinne – podstawowa jednostka organizacji roślinności tworzona poprzez ekologicznie zorganizowaną wspólnotę życiową różnych gatunków roślin. Zbiorowiska wyróżniane są na podstawie kryterium florystycznego lub ekologicznego.
Fitocenoza (biocenoza roślinna) - realnie istniejące zbiorowisko roślinne wchodzące w skład określonej biocenozy i stanowiące w jej obrębie wyodrębniające się, niepowtarzalne zjawisko przyrodnicze. Fitocenoza jest podstawową jednostką roślinności. Cechą wyróżniającą konkretną fitocenozę jest inna niż w sąsiedztwie kombinacja gatunków roślin zorganizowanych w zbiorowisko w podobnych warunkach ekologicznych, biogeograficznych i historycznych. Zobacz teżPrzypisy
Syntakson - odpowiednik taksonu w fitosocjologicznej taksonomii zbiorowisk roślinnych. Jest to jednostka (ale nie kategoria!) w hierarchicznym systemie zbiorowisk roślinnych. Syntaksonem jest więc konkretny zespół roślinny, ale nie jest kategoria zespół. Przykładami syntaksonów są:
Wydawnictwo Naukowe PWN SA – polskie wydawnictwo z siedzibą w Warszawie, założone w 1951, w obecnej formie prawnej działające od 1997. Jednostka dominująca grupy kapitałowej, w skład której wchodzi kilkanaście przedsiębiorstw, głównie wydawnictw.
Czy wiesz że...? beta Gatunek charakterystyczny – gatunek (lub niższy rangą takson), który występuje głównie w określonym syntaksonie, czyli na pewnym terytorium ma "punkt ciężkości" występowania w danym syntaksonie. Oznacza to że:
Syntaksonomia – dział fitosocjologii zajmujący się systematyką zbiorowisk roślinnych. W oparciu o określone i jednolite kryteria florystyczne porządkuje abstrakcyjne fitocenony w hierarchiczny układ jednostek zwanych syntaksonami. Syntaksonomia jest nauką o zasadach i metodach porządkowania, a w szczególności o wyróżnianiu i opisywaniu syntaksonów. Ponieważ przedmiotem porządkowania jest roślinność stanowiąca kontinuum i nie pozwalająca się podzielić na ostro odgraniczone grupy - system zbiorowisk roślinnych nie jest klasyfikacją lecz typologią - uporządkowaniem i schematyzacją złożonej rzeczywistości. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
