|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Zespół naukowców pod przewodnictwem niemieckim odkrył w szczątkach wieloryba ślady liczącego sobie 30 milionów lat robaka. Żywiący się kośćmi robak o nazwie Osedax został po raz pierwszy opisany przez naukowców zaledwie sześć lat temu. Nowe... Wigilia to dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa "vigilia", oznaczającego czuwanie. Wigilią nazywany jest także uroczysty posiłek, do którego tego dnia siada się o zmroku w gronie najbliższych.Zgodni... Zwyczaj jedzenia pączków w Tłusty Czwartek zadomowił się w Polsce w XVII wieku. Choć to przysmak kaloryczny i ciężkostrawny nie warto rezygnować z tradycji, ale podejść do niej z rozwagą - radzi dietetyk, dr Agnieszka Jarosz z Instytutu Żywności i Żywie... "Tabu w tradycji cygańskiej" - to kolejne spotkanie w Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie z cyklu "Młoda antropologia", które odbędzie się 6 października. Wykład wygłosi Dorota Nowak - doktorantka na Wydziale Neofilologii w Instytucie ... Pomoc bibliotekom lokalnym w stworzeniu sieci, której celem będzie ratowanie lokalnych zasobów dziedzictwa historycznego, m.in. relacji świadków, zdjęć, zapisów osobistych, oferuje projekt "Cyfrowe Archiwa Tradycji Lokalnej" (CATL) realizowany przez ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Zhuan XuCzy wiesz że...? Wangliang (chiń. 魍魎, pinyin: Wǎngliǎng) – w mitologii chińskiej potężny demon sprowadzający na ludzi zarazy, według tradycji drugi syn Zhuanxu. Mieszkał w miejscu zwanym Słabą Wodą. Chińczycy bali się go i przepędzali za pomocą egzorcyzmów lub próbowali go przebłagać ofiarami, aby odszedł. Pojęcia Chiny używa się w odniesieniu do krainy historycznej, obejmując wówczas całokształt chińskiej historii i kultury (zobacz: historia Chin), lub w węższym znaczeniu, w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej. Zhuanxu (chiń. 顓頊 ) – pradawny władca chiński należący do grupy pięciu legendarnych cesarzy z okresu Wu Di. Według tradycji konfucjańskiej panował w latach 2513-2435 p.n.e., był wnukiem Huang Di i następcą Shaohao. Astronomia (gr. ἀστρονομία Astronomía) – nauka o ciałach niebieskich, ich budowie, ruchach, pochodzeniu i ewolucji oraz o materii rozproszonej w przestrzeni kosmicznej (zwanej też kosmosem). Astronomia, a ściślej jej dział zwany kosmologią, zajmuje się także Wszechświatem jako całością. Nazwa astronomia pochodzi z greki: ἄστρον astron (gwiazda) + νόμος nómos (prawo).
Trzech Dostojnych i Pięciu Cesarzy − mityczni władcy, którzy mieli rządzić w Chinach w latach 2850−2205 p.n.e., poprzedzając półlegendarną dynastię Xia. W prastarych wierzeniach chińskich uznawany jest za władcę północnej części świata. Stoczył zwycięską walkę z Gonggongiem o panowanie nad światem. Wierzono iż był ojcem licznych demonów zsyłających choroby, m.in. Wanglianga oraz że do sprawowania władzy wykorzystywał siły nadprzyrodzone, znacznie pogłębił wiedzę w zakresie astronomii, dał początek muzyce i udoskonalił system kalendarzowy. Gonggong (chiński 共工, pinyin Gònggōng) – bóstwo chińskie. Tradycja konfucjańska uczyniła z niego wasala cesarzy Yao i Shuna, co jest jednak mało wiarygodnym przekazem z uwagi na praktykę "uhistoryczniania" mitologii przez konfucjanistów. Według niekonfucjańskiej tradycji Gonggong był jednym z najpotężniejszych wśród najstarszych chińskich bóstw. Księga gór i mórz opisuje go jako postać o ciele węża, z głową człowieka i purpurowymi włosami. Według tego źródła ojcem bóstwa miał być Zhurong. Księga duchów i dziwów z kolei określa Gonggonga jako istotę prostacką i obdarzoną niewielką inteligencją.
Huang Di (chiń.黃帝 Żółty cesarz, pinyin huángdì) lub Huangdi - legendarny władca i protoplasta Chińczyków, panował w latach 2697-2597 p.n.e. lub 2674-2575 p.n.e. Należał do grupy pięciu legendarnych cesarzy z okresu Wu Di i uważany był za wynalazcę pisma, kompasu, koła garncarskiego, pierwszego kalendarza, astronomii, matematyki i medycyny, a w okresie rozwoju taoizmu uznawano go za jednego z głównych jego patronów (często mylono z nim mędrca tej religii, Laozi), jego wnukiem był cesarz Zhuan Xu. BibliografiaKonfucjanizm (儒學, rúxué ?/i, lub 儒家, rújiā) – system filozoficzno-religijny zapoczątkowany w Chinach przez Konfucjusza (Kong Fuzi, Kongzi) w V wieku p.n.e., a następnie rozwinięty m.in. przez Mencjusza (konfucjanizm idealistyczny) i Xunzi (konfucjanizm realistyczny) w III wieku p.n.e. Konfucjanizm głosi, że zbudowanie idealnego społeczeństwa i osiągnięcie pokoju na świecie jest możliwe pod warunkiem przestrzegania obowiązków wynikających z hierarchii społecznej oraz zachowywania tradycji, czystości, ładu i porządku.
Muzyka (gr. mousike) – sztuka organizacji struktur dźwiękowych w czasie. Jedna z dziedzin sztuk pięknych, która wpływa na psychikę człowieka przez dźwięki.
Czy wiesz że...? beta Shaohao (chin. 少昊) – jedno z nastarszych bóstw chińskich, uznawany za władcę zachodniej części świata. W tradycji konfucjańskiej był jednym z legendarnych Pięciu Cesarzy, następcą Huang Di i panował w latach 2597–2514 p.n.e. Jego imieniem pośmiertnym było Jin Tian, czyli Złociste Niebo. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |