Zi - Polski Serwis Naukowy

Imiona chińskie (chiń. 名字; pinyin: míngzì) są jedno- lub dwusylabowe i zgodnie z tradycją wymienia się je po nazwisku. O ile w kulturze zachodniej wymyślanie nowych imion należy do rzadkości, to w Chinach jest zasadą. Chociaż niektóre imiona się powtarzają (co wynika z wielkiej liczby Chińczyków), to nie istnieje żadna ustalona, powiązana z kalendarzem lista imion. Chińczycy nie obchodzą imienin.

Yao Ming (chin. 姚明, pinyin Yáo Míng; ur. 12 września 1980), chiński koszykarz, obecnie center w drużynie Houston Rockets w NBA. Yao Ming mierzy 2,29 m. Jest obecnie najwyższym zawodnikiem w NBA.
Imiona chińskie (chiń. 名字; pinyin: míngzì) są jedno- lub dwusylabowe i zgodnie z tradycją wymienia się je po nazwisku. O ile w kulturze zachodniej wymyślanie nowych imion należy do rzadkości, to w Chinach jest zasadą. Chociaż niektóre imiona się powtarzają (co wynika z wielkiej liczby Chińczyków), to nie istnieje żadna ustalona, powiązana z kalendarzem lista imion. Chińczycy nie obchodzą imienin.

W języku chińskim nie występują zdrobnienia imion, tak jak np. w języku polskim. Istnieje za to kilka odmian imion, które spełniały i nadal spełniają podobną funkcję.

Imię mleczne

To imię nadawane dziecku i używane na początku jego życia, na przykład Mały skarb (小寶/ 小宝). Chociaż rodzice mają miesiąc na rejestrację dziecka, imię mleczne używane jest przez kilka lat.

Imię osobiste

W języku chińskim każdy znak chińskiego pisma może posłużyć jako składnik imienia, co teoretycznie daje miliony kombinacji. Istnieje jednak kilka zasad, które wybór ograniczają:

Pismo chińskie (jap. kanji, kor.: hancha, wietn.: hán tự) – sylabowe pismo logograficzne (ideograficzno-fonetyczne) stworzone najwcześniej 8 tys. lat temu, a najpóźniej 4,5 tys. lat temu w Chinach, zaadaptowane do zapisu innych języków Azji Wschodniej, obecnie przede wszystkim japońskiego, a w mniejszym stopniu także koreańskiego.
Wielka proletariacka rewolucja kulturalna (chin. upr. 无产阶级文化大革命, chin. trad. 無產階級文化大革命, pinyin wúchǎn jiējí wénhuà dà gémìng; często skracane do 文化大革命 (wénhuà dà gémìng, wielka rewolucja kulturalna) lub po prostu 文革 (wéngé, kulturalna rewolucja)) – wielki ruch społeczno-polityczny w Chinach zainicjowany w 1966 roku przez Mao Zedonga, jako próba wyeliminowania jego politycznych rywali i wprowadzenia w życie własnych koncepcji ideologicznych (maoizmu). Chociaż oficjalnie została zakończona przez Mao w 1969 roku, faktycznie trwała do chwili aresztowania tzw. bandy czworga w 1976 roku.

Niestosowne jest użycie imienia znanej postaci, krewnego lub przodka; w niektórych rodach istnieje jednak tradycja powtarzania imion co kilka pokoleń.

Czasami rodzice dbają, aby pewien znak był motywem przewodnim w imionach rodzeństwa, dobrym przykładem są tu słynne siostry Song; niekiedy znaki mogą się ze sobą kojarzyć, np. chłopiec o imieniu Sosna (松), gdyż drzewo to jest symbolem wytrwałości i długowieczności, zaś dziewczynka – Śliwa (梅), ponieważ jest to symbol piękna,

Bardzo surowe zasady wyboru imion nakłada na Chińczyków astrologia. Każdemu imieniu można przypisać kombinację pięciu pierwiastków oraz yin i yang, która w zależności od horoskopu jest uważana za pomyślną lub złowróżbną. Tradycja konsultowania imienia u astrologa odżywa obecnie w ChRL, a nadal jest popularna w Hongkongu, na Tajwanie i w Singapurze.

Imiona mężczyzn

Mają się kojarzyć z siłą, mądrością, pracowitością, odwagą i innymi cechami, które chińska kultura tradycyjnie przypisuje mężczyznom. Czasem są nawiązaniami do dzieł klasycznej literatury.

Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.
Zhang Ziyi (wym. Dżaŋ dzyji; ur. 9 lutego 1979 w Pekinie) – chińska aktorka. Dla aktorstwa zrezygnowała z tańca (wcześniej zdobyła mistrzostwo Chin w tej dyscyplinie).

W okresie rewolucji kulturalnej popularne były imiona o rewolucyjnym wydźwięku. Np. Silny Kraj (強国) albo Wschodni Wiatr (東風, 东风). Dziś Chińczycy próbują zmieniać takie imiona, wywołują one bowiem takie skojarzenia, jak w Polsce Adolf.

Na Tajwanie istnieje moda, aby w imieniu chłopca występował jeden ze znaków występujących w nazwie Republiki Chińskiej (中華民國).

Imiona kobiet

Bardzo często są używane nazwy kwiatów. W imionach żeńskich popularna jest również duplikacja znaków, np. Xiuxiu (秀秀) lub Lili (麗麗, 丽丽). Imię wiolonczelisty Yo-Yo Ma (馬友友 Mǎ Yǒuyǒu) jest tu znanym odstępstwem od tej reguły.

Wen Jiabao (ur. 15 września 1942 w Tianjinie), chiński polityk, premier Chińskiej Republiki Ludowej od 16 marca 2003, członek Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Chin.
Hu Jintao (wym. hu dźin-tchao, ur. 21 grudnia 1942 w Jiangyan, prow. Jiangsu), polityk chiński, sekretarz generalny Komunistycznej Partii Chin, przewodniczący ChRL.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)