Msza na Końskim Targu 12 czerwca 1848

Zjazd Słowiański (Kongres Słowiański) – spotkanie reprezentantów narodów słowiańskich w Pradze w dniach 2 czerwca–12 czerwca 1848, uczestniczyli w nim Polacy, Słowacy, Ukraińcy, Serbowie, Chorwaci, Czesi i Rosjanie, w tym Michał Bakunin. Zjazd Słowiański poświęcony był metodom walki z germanizacją i madziaryzacją.

Przygotowania do Zjazdu

Pierwsza koncepcja Zjazdu pojawiła się 20 kwietnia 1848 w gazecie "Narodne Novine", ukazującej się w Zagrzebiu. Impulsami do zorganizowania obrad były również uchwała niemieckiej Rady Związkowej z 22 kwietnia 1848 o wcieleniu części powiatów Wielkiego Księstwa Poznańskiego do Rzeszy niemieckiej, oraz antysłowiańskie (w szczególności antypolskie) wypady w parlamencie frankfurckim.

Zjazd przygotowany był jako promocja austroslawizmu i przeciwstawienie się parlamentowi frankfurckiemu i Niemcom domagającym się uprzywilejowanej pozycji w Czechach. Początkowo planowany był jako spotkanie tylko przedstawicieli Słowian austriackich, ale wskutek akcji polskiej wyrażono zgodę na przybycie delegacji wszystkich Słowian, stąd obecność delegatów z Poznańskiego oraz Bakunina.

27 maja sformułowano program zjazdu. 30 kwietnia utworzono Komitet Przygotowawczy i przyjęto projekt odezwy, która została skierowana do narodów słowiańskich Cesarstwa Austriackiego. 1 maja wydrukowano i wysłano zaproszenia do wytypowanych organizacji i osób prywatnych. Odezwę podpisali m.in. František Palacký, Pavel Jozef Šafárik i Karel Vladislav Zap.

5 maja wystosowano manifest do niesłowiańskich narodów monarchii habsburskiej, w którym ogłaszano gotowość współpracy z nimi pod warunkiem akceptacji przekształcenia monarchii w federację słowiańsko-austriacką. Manifest do narodów niesłowiańskich brał w obronę wszystkie narody zamieszkujące państwo austriackie.