|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Prof. Klaus Schmidt z Niemieckiego Instytutu Archeologicznego w Berlinie wygłosi 15 grudnia o godz. 11.00 w Pałacu Kazimierzowskim (Sala Senatu UW, Krakowskie Przedmieście 26/28) wykład w języku angielskim pt. "Gobekli Tepe, Early Neolithic ... "Świątynia Totmesa III - największe polskie odkrycie w Tebach" to tytuł kolejnego wykładu w Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie prezentowanego w ramach cyklu "Papirusy, mumie, złoto- tajemnice starożytnego Egiptu". Spotkanie z dr Monik... Pierwsze na terenie świątyni Hatszepsut w Egipcie badania georadarowe na dużą skalę wykonali w styczniu specjaliści z wrocławskiej firmy Georadar. Dzięki temu naukowcy uzyskali cenne informacje na temat konstrukcji budowli i jej historii."Rezultaty są ... Monolityczną, wapienną rzeźbę odnaleźli przypadkowo polscy naukowcy z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW podczas sezonu badawczego w świątyni Hatszepsut na nekropolii tebańskiej w Górnym Egipcie.Znaleziony w sąsiedztwie świątyni w Deir El-Bahari posą... Bezprecedensową akcję w obrębie świątyni Hatszepsut w Deir el-Bahari przeprowadził zespół polskich specjalistów, skupionych wokół Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW. Architekci zastąpili cedrowe, stuletnie podpory wzmacniające westybul Kaplicy Hathor stalowymi ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
ZorobabelCzy wiesz że...? Liban (arab. لبنان Lubnān; الجمهوريّة اللبنانيّة al-Jumhūrīyah al-Lubnānīyah, Republika Libańska) – państwo w zachodniej Azji, na obszarze Bliskiego Wschodu, nad Morzem Śródziemnym graniczące z Syrią i Izraelem. Cyrus I (zm. ok. 600 p.n.e.) – władca perski z dynastii Achemenidów, panujący w królestwie Anszanu od ok. 640 p.n.e. do ok. 600 p.n.e., syn Teispesa, ojciec Kambyzesa I i dziad Cyrusa II Wielkiego. Lennik królestwa Asyrii, zgodnie z zachowaną inskrypcją wysłał swojego syna Arukku z daniną na dwór Aszurbanipala. Zorobabel, syn Salatiela (hebr. Zerubbabel ben Szealtiel − urodzony w Babilonii) − żyjący w VI w. p.n.e. Izraelita z plemienia Judaitów, syn Szealtiela, namiestnik Judy. Stanął na czele jednej z pierwszych grup przesiedleńców, powracających za pozwoleniem Cyrusa, króla perskiego z "niewoli babliońskiej" (587/6 p.n.e - 539 p.n.e) do Judy. Opisany w Księdze Ezdrasza (Ezd 2-5). Zajął się on, wraz z Jozuem, synem Josadaka i braćmi jego, kapłanami, budowaniem Bogu ołtarza na dawnym fundamencie, w zniszczonej podczas najazdu Nabuchodonozora, króla babilońskiego, Świątyni Jerozolimskiej. W ciągu następnych dwóch lat sprowadzili oni drzewo cedrowe z Libanu i założyli fundamenty samej Świątyni. Odbudowa Domu Pańskiego trwała od 536 p.n.e do 515 p.n.e. Nabuchodonozor II, Nebokadnezar II (akad. Nabu-kudurri-uçur "Nabu strzeż mojego kamienia granicznego", (604–562 p.n.e.) – król Babilonii z dynastii chaldejskiej w latach ok. 605–562 p.n.e., syn Nabopolassara.
Księga Ezdrasza – jedna z ksiąg Starego Testamentu. Obejmuje opis historii tam gdzie kończy go 2 Księga Kronik. Kapłan Ezdrasz rozpoczyna tę opowieść od wzmianki o dekrecie perskiego króla Cyrusa pozwalającym ostatkowi Żydów powrócić z niewoli babilońskiej do ojczyzny. Na koniec opisuje, jak starał się pomóc osobom, które skalały się poprzez kontakty z okolicznymi ludami. Obejmuje okres 70 lat - od roku 537 p.n.e. do 467 p.n.e.. Celem Ezdrasza było ukazanie, jak Bóg spełnił obietnicę, że wyzwoli swój lud z Babilonu i przywróci w Jerozolimie czystą formę wielbienia. Dlatego pisarz koncentruje się tylko na wydarzeniach związanych z tą właśnie myślą przewodnią.
Bibliografia
Czy wiesz że...? beta Język hebrajski (hebr. עִבְרִית, trb. iwrit) – język z grupy kananejskiej języków semickich, należący do afroazjatyckiej rodziny językowej, zapisywany alfabetem hebrajskim.
Biblia Tysiąclecia (BT) – polski przekład Biblii z języków oryginalnych zainicjowany przez opactwo benedyktynów tynieckich z Krakowa, wydany przez Pallottinum po raz pierwszy w roku 1965. Było to pierwsze tłumaczenie całej Biblii na język polski w Kościele katolickim od ponad 350 lat, czyli od Biblii Jakuba Wujka. Zrywało z tradycyjnym językiem biblijnym, ale po upływie kilkudziesięciu lat samo stworzyło wzorzec języka biblijnego. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |