Zsynchronizowany karabin maszynowy - Polski Serwis Naukowy

Zsynchronizowany karabin maszynowy to lotniczy karabin maszynowy, którego cykl strzałów jest dostosowany do obrotów śmigła (jest zsynchronizowany ze śmigłem), za pomocą urządzenia mechanicznego - synchronizatora.

Schemat działania

Celem skonstruowania zsynchronizowanych karabinów maszynowych było uzyskanie możliwości strzelania przez płaszczyznę śmigła z broni strzeleckiej zamontowanej w kadłubie jednosilnikowych samolotów, głównie myśliwców. Przy braku rozwiązań tego typu, w razie mocowania karabinów maszynowych za śmigłem ciągnącym, łopaty śmigła uległyby zniszczeniu przez pociski wystrzeliwane z własnej broni pokładowej. Z kolei, konstrukcja myśliwców okresu I wojny światowej nie pozwalała jeszcze na umieszczenie karabinów maszynowych w skrzydłach, poza kręgiem śmigła, gdyż rozwiązanie to stało się popularne dopiero w późniejszym okresie. W zamian starano się umieszczać karabiny na górnej powierzchni płata dwupłatowców, co jednak powodowało duże trudności z przeładowywaniem, oraz celowaniem z tak zainstalowanej broni.

Samolot – statek powietrzny cięższy od powietrza (aerodyna), utrzymujący się w powietrzu dzięki wytwarzanej sile nośnej za pomocą nieruchomych, w danych warunkach względem statku, skrzydeł. Ciąg potrzebny do utrzymania prędkości wytwarzany jest przez jeden lub więcej silników.

Dwupłat - układ konstrukcyjny płatowca, samolotu o dwóch płatach nośnych umieszczonych jeden nad drugim. Najczęściej górny płat umieszczony jest nad kadłubem na wspornikach lub zastrzałach i połączony z dolnym płatem za pomocą rozpórek oraz usztywniony za pomocą napiętych stalowych cięgien lub linek. Rzadziej górny płat mocowany jest bezpośrednio do górnej części kadłuba. Dolny płat zwykle mocowany jest do dolnej części kadłuba, rzadko pod kadłubem. Układ płatów górnego i dolnego wraz ze znajdującymi się między nimi zastrzałami, rozpórkami i cięgnami nosi nazwę komory płatów.

Pierwsze zsynchronizowane karabiny maszynowe pojawiły się w 1913 roku wraz z opracowaniem przez szwajcarskiego inżyniera Franza Schneidera pierwszego synchronizatora, ale ich bojowe użycie rozpoczęło się dopiero podczas I wojny światowej, najpierw we francuskim myśliwcu Morane-Saulnier L, a później w znacznie udoskonalonej wersji w niemieckich Fokker E.I i innych typach. Pod koniec wojny właściwie każdy myśliwiec posiadający uzbrojenie strzelające przez śmigło był uzbrojony w karabiny zsynchronizowane.

I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.

Samolot myśliwski, myśliwiec – samolot bojowy przeznaczony przede wszystkim do zwalczania innych statków powietrznych i uzyskania przewagi powietrznej, jak i obrony własnych samolotów o innym przeznaczeniu, czym różni się od bombowców, służących do atakowania celów naziemnych, głównie przy użyciu bomb. Myśliwce z założenia są względnie małe, przeważnie jednomiejscowe, a przy tym silnie uzbrojone, szybkie i bardzo zwrotne.

Zsynchronizowane karabiny maszynowe rozpowszechniły się w konstrukcjach samolotów na całym świecie. Były one szeroko stosowane do końca epoki bojowych samolotów śmigłowych i zanikły wraz z pojawieniem się myśliwców o napędzie odrzutowym, poza nielicznymi typami samolotów szkolnych.

Śmigło - rodzaj pędnika, urządzenie służące do przetwarzania momentu obrotowego (a ściślej mocy) napędzającego silnika na siłę ciągu. Siła ta powstaje podczas ruchu obrotowego śmigła w wyniku różnicy ciśnienia przed i za powierzchnią składających się na śmigło łopat. Oprócz łopat śmigło posiada również piastę. Niektóre śmigła mają urządzenia do zmiany kąta natarcia (może być zmieniany ręcznie lub automatycznie tzw. skok śmigła}, do ustawienia w tzw. chorągiewkę (po awarii silnika), do odladzania krawędzi natarcia.

Karabin maszynowy - samoczynna, zespołowa broń palna strzelająca amunicją karabinową o kalibrze do 20 mm. Karabiny maszynowe bardzo często są zasilane taśmą nabojową, gdzie umieszczona jest amunicja.

Osobny artykuł: Synchronizator karabinu maszynowego.