Eike von Repkow autor Zwierciadła saskiego

Saschenspegel, ok. 1300 r. Wybór króla. U góry: trzej elektorzy duchowni podczas wyboru wskazują na króla. Środek: palatyn reński jako stolnik Rzeszy przekazuje złotą misę, za nim książę saski z berłem marszałka i margrabia brandenburski jako komornik Rzeszy trzyma misę z gorącą wodą. Na dole: nowy król przed panami Rzeszy

Scena założenie wsi na podstawie Zwierciadła saskiego (lokatora/zasadźcę przedstawia postać mężczyzny z czapką na głowie), rok 1300.

Zwierciadło saskie, (niem. Sachsenspiegel, dolnoniemieckie Sassenspegel) – spis prawa zwyczajowego z terenu Saksonii (między Wezerą a Łabą)

Powstanie i zawartość

Powstało w latach 1220-1235. Autorem był ławnik sądowy Eike von Repkow, który podjął się spisania dzieła prawdopodobnie na polecenie szlachcica von Falkenstein. Twórca miał dobrą znajomość prawa miejscowego, nie posiadał jednak głębszego wykształcenia prawniczego (w szczególności nie znał prawa rzymskiego). Spowodowało to, że spis odbiega poziomem od innych mu współczesnych, ukazuje jednak przez to autentyczne prawo lokalne bez obcych naleciałości. Praca ta napisana została najpierw po łacinie (pierwotny tekst łaciński zachował się tylko we fragmentach), a następnie (przez tego samego autora) powstała jej wersja niemiecka. Zwierciadło saskie składa się z dwóch części:

Repkow opowiadał się w swym dziele za wyższością władzy cesarskiej nad władzą papieża (np. niedopuszczalność wyklęcia cesarza przez papieża poza trzema wypadkami: zburzenia kościoła, odstępstwa od wiary, porzucenia prawowitej małżonki). Twierdził on również, że papież nie może stanowić praw sprzecznych prawem ziemskim, lub prawem lennym. Spowodowało to potępienie przez Grzegorza XI w 1375 r. 14 artykułów Zwierciadła (tzw. articuli reprobati), uznano je za heretyckie. W znacznej liczbie późniejszych rękopisów artykuły te były pomijane.