Zygmunt Bocheński - Polski Serwis Naukowy

Zygmunt M. Bocheński (ur. 25 lipca 1935, zm. 28 listopada 2009) – polski ornitolog i paleontolog, syn historyków sztuki Zbigniewa Bocheńskiego i Anny Misiąg-Bocheńskiej.

Zygmunt Bocheński magisterium uzyskał w 1957 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktoryzował się w 1961 roku, w 1974 uzyskał habilitację, a w 1983 roku tytuł profesora. Od 1959 do 2006 pracował w Instytucie Systematyki i Ewolucji Zwierząt Polskiej Akademii Nauk w Krakowie. W latach 1985–2007 był redaktorem naczelnym czasopisma naukowego „Acta Zoologica Cracoviensia”. Jest autorem ponad 170 publikacji, dotyczących głównie ptaków trzeciorzędu, biologii gniazdowania ptaków środkowoeuropejskich oraz faunistyki ekologicznej. W 1970 r. we wspomnianych „Acta Zoologica Cracoviensia” opublokował cennną monografię Ptaki Babiej Góry. Jedną z jego najbardziej znaczących prac z zakresu paleontologii jest Birds of the Younger Quarternaty of Poland (pol. Ptaki młodszego czwartorzędu Polski).

Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: łac. Studium Generale, Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski) (łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.

Jasło – miasto powiatowe w południowo-wschodniej części Polski, w województwie podkarpackim (od 1999), w obrębie Dołów Jasielsko-Sanockich. Znajduje się ono na wysokości od 225 do 380 m n.p.m. na przecięciu rzek Wisłoki, Ropy oraz Jasiołki.

W latach 60. w Instytucie Systematyki i Ewolucji Zwierząt Bocheński zaczął zbierać szkielety ptaków – w 2009 roku kolekcja ta liczyła około 5000 skatalogowanych okazów i była największym w Polsce i jednym z największych w Europie Środkowo-Wschodniej zbiorów tego typu.

Bocheński uczestniczył w opisaniu pięciu gatunków wymarłych ptaków, m.in. wraz z synem Zbigniewem nazwał oligoceńskiego kolibra Eurotrochilus noniewiczi, którego skamieniałości odnaleziono w okolicach Jasła.

Eurotrochilus – rodzaj kolibra żyjącego we wczesnym oligocenie na terenach Europy. Jego szczątki odkryto w Niemczech, Polsce i Francji. Podobnie jak współczesne kolibry potrafił zawisać w powietrzu i żywił się nektarem.

Gniazdo – różnego typu konstrukcje, wykonane przez zwierzęta jako schronienie, a zwłaszcza jako miejsce wylęgu i odchowywania młodych. Gniazda budują stawonogi, ryby, żaby, ptaki, a także gady. Gniazda pełniące funkcje inkubatorów budowały także dinozaury. Ssaki budują zwykle gniazda mieszkalne lub legowiska.

Przypisy

Andrzej Elżanowski. Zygmunt Bocheński (1935–2009). „Acta Palaeontologica Polonica”. 55 (1), s. 56, 2010. doi:10.4202/app.2010.0018 (ang.).
Zygmunt Bocheński, Zbigniew M. Bocheński. An Old World hummingbird from the Oligocene: a new fossil from Polish Carpathians. „Journal of Ornithology”. 149 (2), s. 211–216, 2008. doi:10.1007/s10336-007-0261-y (ang.).