Zygmunt Krauze (ur. 19 września 1938 w Warszawie) – polski kompozytor i pianista.

Biografia

Studiował fortepian pod kierunkiem Marii Wiłkomirskiej oraz kompozycję u Kazimierza Sikorskiego w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, zdobywając dyplomy z poszczególnych kierunków w 1962 oraz 1964. W latach 1966–1967 jako stypendysta rządu francuskiego kontynuował naukę u Nadii Boulanger.

Jako solista występuje od 1963. W 1967 założył zespół Warsztat Muzyczny (puzon, wiolonczela, fortepian i klarnet). Kierował nim jako dyrektor artystyczny, i występował jako pianista przez ponad 20 lat. Dla tego zespołu napisało utwory ponad 100 kompozytorów z całego świata. Jednocześnie kontynuował karierę solową, współpracując z orkiestrami oraz dyrygentami takimi jak: Gary Bertini, Jan Krenz, Leif Segerstam, Kazimierz Kord, Kazuyoshi Akiyama, Bohdan Wodiczko, Paul Zukofsky, Ernest Bour, Hans Zender, Jerzy Maksymiuk, Luca Pfaff.

Utwory Zygmunta Krauzego są wykonywane na różnych festiwalach muzycznych (między innymi: Automne de Paris; Festival Musica, Strasburg, Holland Festival; ISCM World Music Days; Warszawska Jesień) i w salach koncertowych na całym świecie, takich jak: Wiener Konzerthausgesellschaft w Wiedniu; Concertgebouw w Amsterdamie; Bellas Artes w mieście Meksyk; Suntory Hall w Tokio; Palais de Festival w Cannes; Beethovenhalle w Bonn. Pisał utwory na zamówienie: Ministerstwa Kultury w Polsce; Österreichischer Rundfunk w Austrii; Westdeutscher Rundfunk w Niemczech; Südwestfunk Radio w Baden Baden; Gulbenkian Foundation w Lizbonie; Ministère de la Culture w Paryżu; Radio France oraz Polskiego Radia. Jego opery były wystawiane m.in. w Teatrze Wielkim w Warszawie, Teatrze Narodowym w Warszawie, Operze Wrocławskiej, Theatre National de la Colline w Paryżu, Nationaltheater w Mannheim oraz w Warszawskiej Operze Kameralnej.

W latach 1974–1975 rezydował w Berlinie jako stypendysta DAAD (Deutscher Akademischer Austauschdienst). W 1982 zaproszony przez Pierre’a Bouleza, pracował jako doradca muzyczny w IRCAM (Institut de Recherche et Coordination Acoustique/Musique) w Paryżu. W latach 1983–1984 przygotowywał cotygodniowe audycje poświęcone awangardowej muzyce dla Radio France Musique. Jest współautorem telewizyjnej serii edukacyjnej The Creations of Music (1986), za którą został nagrodzony Nagrodą KRRiTV (1987), oraz serii dwudziestu filmów muzycznych pt. Cisza i Dźwięk (1988–1989).

Od 1965 naucza kompozycji i wykonawstwa muzyki współczesnej w ramach kursów, letnich szkół, bądź jako zaproszony wykładowca. Wykładał w Europie (1976 na Międzynarodowych Kursach Wakacyjnych Nowej Muzyki w Darmstadcie, 1979 w akademii muzycznej w Bazylei - kurs mistrzowski fortepian, w 1975 w królewskiej akademii muzycznej w Sztokholmie - kurs mistrzowski fortepian i kompozycja), w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej (1970-1971 w Cleveland State University, Indiana University w Bloomington w 1978, również w roku 1978 w University of Michigan i Ann Arbor, Yale University w New Haven w 1982, Cornell University w Ithaca, University of Southern California w Santa Barbara), w Japonii (w 1986 Keio University w Tokio, w 1994 prowadził kursy mistrzowskie dla pianistów w akademii muzycznej w Osacei w Kobe University w Kobe) oraz w Izraelu (Rubin Academy of Music), Academy for Performing Arts (Hongkong). W 1986 na Międzynarodowych Letnich Kursach w Kazimierzu Dolnym. W 1988 prowadził międzynarodowe seminarium kompozytorskie w Grožnjan (Chorwacja), 1991 w Rubin Academia of Music w Jerozolimie (kurs mistrzowski fortepian i kompozycja). W 1994 prowadził m.in. kursy mistrzowskie dla pianistów w akademii muzycznej w National University w Seulu, Yale University i Columbia University. W 1996 został nominowany jako Eminent Corresponding Professor w Keimiung University (Taegu, Korea Południowa). Od 2002 jest profesorem kompozycji w Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi, a od 2006 w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie.

Zygmunt Krauze pełnił publiczne funkcje w środowisku muzycznym. Był jednym z inicjatorów reaktywowania w 1980 Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej i czterokrotnie jego prezesem (1980, 1989, 1992, 1995). Był członkiem Komisji repertuarowej festiwalu Warszawska Jesień w latach 1970–1981. W 1985 był członkiem komitetu wykonawczego, a w 1987 wybrano go prezydentem Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej (ISCM) na kongresie we Frankfurcie. W latach 1993–2001 był członkiem Grand Prix chapter w Cultural Foundation w Warszawie, a w latach 1993–1998 był doradcą do spraw muzyki w Polskim Radiu. W latach 1995–1997 służył jako artystyczny doradca francuskiego ambasadora w Warszawie. Zapraszany jest często do jury międzynarodowych konkursów kompozytorskich i wykonawczych. W latach 2003–2006 był prezesem stowarzyszenia im. Witolda Lutosławskiego. Jest współzałożycielem oraz Dyrektorem Artystycznym festiwali Ogrody Muzyczne, jakie od 2000 odbywają się w Warszawie.

Wielokrotnie zasiadał w jury konkursów muz., m.in. był przewodniczącym jury konkursu kompozytorskiego Fundacji Gaudeamus (1992), trzykrotnie członkiem jury Światowych Dni Muzyki (Oslo, Ateny, Warszawa).

Wiele nagrań Krauzego ukazało się m.in. w wytwórniach płytowych Muza, ORF, Nonesuch.

Jest żonaty, ma dwóch synów oraz dwóch wnuków Ignacego i Marcela Zygmunta.