Zygmunt Nowicki - aktor - Polski Serwis Naukowy

Zapoznaj się również z: inne osoby o nazwisku Zygmunt Nowicki.

Grób Zygmunta Nowickiego na Cmentarzu Komunalnym na Dołach w Łodzi

Zygmunt Nowicki (ur. 7 września 1909 w Łodzi, zm. 23 listopada 1977 tamże) - polski aktor teatralny i filmowy.

Urodził się w rodzinie tramwajarza, na łódzkich Bałutach, przy ulicy Zgierskiej 24. Jego rodzina przybyła do Łodzi z Bronowa koło Poddębic, gdzie jego przodkowie byli rządcami w majątku Marii Konopnickiej. W Łodzi, stryj aktora był bufetowym i szatniarzem w Teatrze Popularnym przy ulicy Ogrodowej i to właśnie tam młody Zygmunt oglądał swoje pierwsze przedstawienia i tam połknął bakcyla teatru.

Niemcy (Republika Federalna Niemiec, RFN; do traktatu pomiędzy RFN a Polską Rzecząpospolitą Ludową (1970) w Polsce stosowana była oficjalnie nazwa Niemiecka Republika Federalna, NRF; niem.: Deutschland lub Bundesrepublik Deutschland, BRD) – państwo federacyjne położone w Europie, będące członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), G8, ONZ oraz NATO. Stolicą Niemiec jest Berlin (przed połączeniem z NRD – Bonn, obecnie noszące tytuł miasta federalnego). Językiem oficjalnym jest język niemiecki.

Maria Stanisława Konopnicka z domu Wasiłowska, ps. Jan Sawa, Marko, Jan Waręż (ur. 23 maja 1842 w Suwałkach, zm. 8 października 1910 we Lwowie) – polska poetka i nowelistka okresu realizmu, krytyk literacki, publicystka, tłumaczka i działaczka na rzecz praw kobiet.

Po ukończeniu łódzkiej "Tramwajówki", w wieku szesnastu lat, zaczął występować na Scenie Robotniczej OM TUR utworzonej przez PPS,stając się jej czołowym aktorem. Działał w tej placówce aż do wybuchu wojny.

W 1929 r. na Festiwalu Teatrów Robotniczych w Wiedniu otrzymał nagrodę za recytację. Przez wiele lat statystował w łódzkim Teatrze Miejskim, gdzie poznał wielu wybitnych aktorów, zaprzyjaźnił się z Mieczysławem Węgrzynem, synem wielkiego Józefa, obserwował Stefana Jaracza, będąc często jego opiekunem podczas wojaży po łódzkich lokalach.

Karol Adwentowicz (ur. 19 października 1871 w Wielogórze koło Radomia, zm. 19 lipca 1958 w Warszawie) – aktor i reżyser teatralny, dyrektor teatrów, m.in. Teatru Kameralnego w Warszawie. Reprezentant szkoły Tadeusza Pawlikowskiego przełomu XIX w XX wieku. Znany z charakterystycznej wibracji głosu. W filmie wystąpił zaledwie dwa razy.

Ryszarda Hanin, także Ryszarda Hanin-Pasternak, właściwe nazwisko: Hahn (ur. 30 sierpnia 1919 we Lwowie, zm. 1 stycznia 1994 w Otwocku-Świdrze) – polska aktorka, pedagog.

W 1939 roku przedostał się do Lwowa, gdzie współpracował z Teatrem Satyry przy redakcji Czerwonego Sztandaru, a później pracował jako introligator. Po wyzwoleniu Lwowa w 1944 r., Ryszarda Hanin zabrała go do tworzonego w Lublinie Teatru Wojska Polskiego.

W pierwszym polskim przedstawieniu w wyzwolonym Lublinie - w Weselu Wyspiańskiego, Nowicki zagrał rolę Chochoła.

Łódź – miasto wojewódzkie w środkowej Polsce, położone na Wzniesieniach Łódzkich, na dziale wodnym I rzędu Wisły i Odry. Przejściowa siedziba władz państwowych w 1945 roku. Siedziba władz województwa łódzkiego oraz powiatu łódzkiego wschodniego.

Panienka z okienka – polski film fabularny z 1964 roku. Adaptacja popularnej powieści historycznej Jadwigi Łuszczewskiej (Deotymy) dotyczącej związku gdańskiej mieszczanki i polskiego marynarza w XVII-wiecznym Gdańsku. Na planie filmowym spotkali się po raz pierwszy Pola Raksa i Janusz Gajos – później popularna para filmowa w serialu Czterej pancerni i pies.

W 1945 r. wrócił do Łodzi, gdzie w latach 1945-1952 był wicedyrektorem Teatru Powszechnego. W teatrze tym grał m.in. Petersa w Niemcach Kruczkowskiego u boku Karola Adwentowicza i Ireny Eichlerówny, w Intrydze i miłości Fryderyka Schillera czy w Nauczycielu tańca Lope de Vegi.

W 1955 r. zdał eksternistyczny egzamin aktorski. W tym samym roku przeniósł się do Teatru Jaracza w Łodzi, w którym pozostał aż do końca swojej kariery w 1970 roku.

Józef Węgrzyn (ur. 13 marca 1884, zm. 4 września 1952 w Warszawie) – polski aktor, do dziś uznawany za jedną z ważniejszych postaci przedwojennego polskiego teatru i kina. Debiutował w 1904 na deskach Teatru Miejskiego we Lwowie. W latach 1914–1939 grał w wielu polskich filmach, m.in.: Słodyczy grzechu (1914), Urodzie życia (1921), Trędowatej (1926), Dziejach grzechu (1933).

Jan Batory (ur. 23 sierpnia 1921 w Kaliszu, zm. 1 sierpnia 1981 w Warszawie), polski reżyser filmowy i scenarzysta. Absolwent Wydziału Reżyserii łódzkiej PWSF (1951; dyplom w 1956).

Zygmunt Nowicki zagrał blisko 100 epizodów filmowych m.in. u: Aleksandra Forda, Stanisława Różewicza, Antoniego Bohdziewicza i Marii Kaniewskiej. Był popularnym aktorem estradowym i świetnym gawędziarzem. Jego grób znajduje się na Cmentarzu Komunalnym na Dołach w Łodzi (kwatera XI, rząd 39 gr. 4).

Maria Kaniewska (ur. 27 maja 1911 w Kijowie, zm. 11 grudnia 2005) – polska reżyserka, scenarzystka i aktorka. Zadebiutowała 14 października 1933 r. w Teatrze Miejskim w Toruniu. W tym samym roku ukończyła Wydział Aktorski Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej, w 1948 r. Wydział Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi. W 1948 została reżyserem dubbingu. Poczynając od 1949 r. przez czterdzieści lat pracowała naukowo dla PWSFTViT. Była dziekanem Wydziału Aktorskiego w latach 1968-69 oraz 1974-76.

Życie na gorąco – polski serial sensacyjny z 1978 roku w reżyserii Andrzeja Konica. Główny bohater- redaktor Maj - był kreowany na "polskiego Jamesa Bonda".