Zygmunt Różycki - Polski Serwis Naukowy

Zygmunt Różycki w wieku 26 lat (1909)

Willa notariusza Jana Różyckiego zbudowana pod koniec XIX wieku (wg stanu z roku 1910). Dom rodzinny Różyckich, w którym wychował się poeta Zygmunt Różycki (1883-1930); obecnie w tym budynku mieści się lokalna Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna

Zygmunt Różycki (Rola-Różycki) (ur. 7 grudnia 1883 w Łęce, zm. 3 kwietnia 1930 w Pabianicach) – polski poeta. Był synem Jana Różyckiego h. Rola i Filomeny z Zielińskich. Ojciec mieszkał i pracował jako notariusz w Tomaszowie Mazowieckim w latach 1884-1912. Willa Różyckich znajdowała się przy ul. Św. Antoniego 24 (obecnie mieści się w niej Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna). W Tomaszowie spędził Różycki lata dzieciństwa i młodości. Tu udzielał się jako znakomity parodysta i aktor-amator. Do Tomaszowa i okolic powracał w kilku wierszach. W poemacie Modre wody (pierwodruk w czasopiśmie „Bluszcz” 1901 R. 37 nr 24) opiewał słynne Niebieskie Źródła. Wspominał spalskie "ciemne bory" (w wierszu pt. Pójdę na ciemne bory...) oraz położone nad rzeką Pilicą w okolicy Tomaszowa Nagórzyckie lasy (w wierszu pt. Ze wspomnień II.).

Jan Wiktor Kiepura (ur. 16 maja 1902 w Sosnowcu, zm. 15 sierpnia 1966 w Harrison koło Nowego Jorku) – polski śpiewak (tenor) i aktor. Żona Mártha Eggerth (dwa lata później urodził się jego brat Władysław – również tenor, występujący później jako Ladis Kiepura).

Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.

Od 1900 mieszkał w Warszawie. Był urzędnikiem zarządu Kolei Nadwiślańskiej, w dwudziestoleciu międzywojennym pracował jako referent Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

Tworzył lirykę modernistyczną, którą bardzo często publikował w prasie. Niektóre jego utwory adaptowano jako piosenki. Wiersz pt. Na ust koralu (z tomiku poetyckiego Szkarłatna wizja) w aranżacji muzycznej Lucjana Marczewskiego i w wykonaniu Jana Kiepury stał się przebojem lat dwudziestych XX wieku.

Pilica – , a powierzchnia dorzecza 8341 km². Płynie przez Wyżynę Małopolską, Niziny Środkowopolskie oraz Nizinę Środkowomazowiecką i wpada do Wisły w okolicach wsi Ostrówek, w regionie geograficznym zwanym Doliną Środkowej Wisły.

Włodzimierz Rudź (ur. 20 listopada 1925 r. w Radoszkowicach koło Mołodeczna, zm. 8 czerwca 2002 w Tomaszowie Mazowieckim) − archiwista, historyk-regionalista, sekretarz i skarbnik Koła PTH w Tomaszowie Mazowieckim, założyciel Archiwum Państwowego w Tomaszowie Mazowieckim.

Poezje

1902 – Tęsknota

1903 – Najmłodsza Polska w pieśni

1904 – Liliowe śnienia

1906 – Pocałunki

1906 – Raj ziemski

1907 – Serdeczna skarga

1909 – Płomienne kwiaty (z portretem autora)

1911 – Szkarłatna wizja

1911 – Wybór poezji

1912 – Sen o szczęściu

1913 – Zielone oczy

1925 – Złoty czerep. Opowieści dziwaczne

Bibliografia

Emilian Leszczyński, Teatr w Tomaszowie Mazowieckim w latach 1828-1912, Tomaszów Mazowiecki 2004, s. 17, 20, 71, 74;

Włodzimierz Rudź, Tomaszów Mazowiecki i okolice, Łódź 1974, s. 34;

Andrzej Kobalczyk, Gawędy znad Modrych Wód, Piotrków Trybunalski 1998, s. 7, 15-17 (fot.);

Kozikowski E., Od Prusa do Gojawiczyńskiej, Warszawa 1969, s. 182-192 (fot.);

Rybak A., Zygmunt Różycki poeta naznaczony cierpieniem, w: Rybak A., Wpisani w historię Dąbrowy Górniczej, („Dąbrowski Magazyn Historyczny” – zesz. nr 3), Dąbrowa Górnicza 2005;

Skręt R., Róźycki (Rola-Różycki) Zygmunt (1883-1930), Polski Słownik Biograficzny, t. XXXII, z. 4 (135), Wrocław-Warszawa-Kraków 1991, s. 547-548;