Zygmunt Słomiński - Polski Serwis Naukowy

Zygmunt Słomiński (ur. 15 kwietnia 1879 w Piotrkowie Trybunalskim - zm. 12 lutego 1943 w miejscowości Stefanów koło Piaseczna) – inżynier budownictwa, prezydent Warszawy.

Syn Michała, powstańca styczniowego, i Marii z Grabowskich. Studiował na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie w Warszawskim Instytucie Politechnicznym. Zygmunt Słomiński brał udział w licznych manifestacjach patriotycznych i strajkach politycznych w Warszawie, za co w 1898 został relegowany z UW.

Piaseczno – miasto powiatowe w woj. mazowieckim. Położone w sąsiedztwie warszawskiej dzielnicy Ursynów, w odległości 18 km na południe od centrum Warszawy. Lokalizacja ta wpływa korzystnie na szybki rozwój budownictwa, zlokalizowania siedzib wielu zagranicznych firm (w 2010r. uznane jako najbardziej atrakcyjne miasto dla biznesu wg magazynu Forbes), szybkiego przyrostu liczby mieszkańców, etc. Miasto wchodzi w skład aglomeracji warszawskiej.

Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.

W latach 1924 - 1927 był naczelnym inżynierem Warszawy, a od 7 lipca 1927 do 2 marca 1934 był prezydentem miasta stołecznego Warszawy. Słomiński był inicjatorem akcji "Warszawa czysta". Za jego prezydentury: rozpoczęto chlorowanie wody wodociągowej, wybudowano kilkanaście ustępów publicznych, zmodernizowano i przebudowano miejską gazownię, zbudowano osiedle na Żoliborzu dla pracowników samorządu miejskiego, a w 1928 - po trzyletniej przerwie - przywrócono komunikację autobusową w mieście. Zygmunt Słomiński ustąpił z urzędu prezydenta miasta, po zmianie ustawy samorządowej. Od lutego 1934 był dyrektorem tramwajów miejskich.

Rondo Zgrupowania AK "Radosław" (Rondo "Radosława", d. Rondo Babka) – rondo w Warszawie, na granicy Powązek i Muranowa, niedaleko Żoliborza. Przez środek ronda przebiega granica pomiędzy dzielnicą Śródmieście i Wola.

Żoliborz – dzielnica Warszawy położona w północno-zachodniej części miasta na lewym brzegu Wisły. Po podziale administracyjnym z 2002 roku Żoliborz graniczy z dzielnicami: Bielany, Bemowo, Wola i Śródmieście. W latach 1951-1994 w skład Żoliborza wchodziły Bielany, obecnie będące odrębną dzielnicą (w latach 1994-2000 samorządną gminą). Jest najmniejszą warszawską dzielnicą pod względem powierzchni.

Po ośmiu miesiącach sprawowania funkcji, we wrześniu 1934 roku, został zdymisjonowany przez nowo mianowanego komisarycznego prezydenta miasta, Stefana Starzyńskiego, po czym przeszedł na emeryturę. Starzyński zarzucał mu niegospodarność w zarządzaniu tramwajami miejskimi. Prasa warszawska kojarzyła dymisję Słomińskiego z czystkami kadrowymi w Magistracie miejskim, tzw. rugami, o przeprowadzanie których oskarżano Stefana Starzyńskiego.

Stefan Starzyński, pseudonim Lew (ur. 19 sierpnia 1893 w Warszawie, zm. 17 października 1943 w Baalberg k/Bernburga w filii obozu koncentracyjnego KL Dachau) – polski oficer, polityk, ekonomista, publicysta, w latach 1934–1939 prezydent Warszawy, obrońca Warszawy w 1939, w plebiscycie zorganizowanym przez redakcję "Gazety Wyborczej", "Radio Kolor" i Warszawski Ośrodek Telewizyjny wybrany "Warszawiakiem Stulecia".

Zygmunt Słomiński w okresie okupacji w nocy z 10 na 11 listopada 1942 roku został aresztowany przez Niemców. Był więźniem Pawiaka oraz w siedzibie Gestapo na Szucha. Został rozstrzelany za budynkiem stacji kolei wąskotorowej w Stefanowie. Na warszawskich Powązkach znajduje się jego symboliczny grób.

Inżynier Zygmunt Słomiński był autorem wielu prac z zakresu budownictwa i zagadnień gospodarczych stolicy, m.in.: Potrzeby Warszawy (1929), Gospodarka Warszawy w dobie kryzysu 1930 - 1934 (1935).

W Warszawie ulica Zygmunta Słomińskiego biegnie od Mostu Gdańskiego do Ronda Zgrupowania AK "Radosław".

Bibliografia

Encyklopedia Warszawy z 1994

Przypisy

Dymisja dyrektora tramwajów miejskich, Robotnik, 4 września 1934, s. 4
Błotne kąpiele samorządu Warszawy, Robotnik, 8 września 1934, s. 2