Europa odczuje skutki spowolnienia gospodarczego spowodowanego zmianami klimatycznymi :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Głębinowe ekosystemy morskie w morderczym uścisku zmiany klimatu

Unijni eksperci wzywają do podjęcia pilnych działań w celu ograniczenia zmiany klimatu

Zmiany klimatu powiązane z masowym wymieraniem gatunków w minionych epokach

Badania pokazują, że zmiany klimatu odbijają się na europejskich ptakach

Europa musi zacząć przystosowywać się do zmian klimatu

Według niedawno opublikowanego raportu Wspólnego Centrum Badawczego (WCB) Komisji Europejskiej, jeśli dojdzie do zmiany klimatu prognozowanej na lata 80. bieżącego stulecia i wzrostu temperatury, który wyniósłby od 2,5°C do 5,4°C, Unia Europejska straciłaby od 20 do 65 miliardów euro.

W ramach projektu PESETA ("Prognozowanie wpływu zmiany klimatu na branże gospodarki Unii Europejskiej na podstawie wyników analizy typu bottom-up") dokonano oceny rocznego wpływu na gospodarkę zmian klimatu w takich dziedzinach, jak ekosystemy przybrzeżne, zjawisko wylewania rzek oraz rolnictwo i turystyka - czterech elementach narażonych na skutki zmian klimatu. W trakcie procesu oceny nie uwzględniono działań przystosowawczych.

Dzięki badaniu PESETA przedstawiono zróżnicowane regionalnie skutki zmiany klimatu w całej UE: w południowej i środkowej Europie szkody byłyby największe, natomiast północna Europa byłaby jedynym regionem, który odniósłby korzyści dzięki zmianie klimatu, szczególnie w zakresie gospodarki oraz wspomnianych czterech elementów. Raport przewiduje, że oprócz wzrostu temperatury nastąpiłoby podniesienie poziomu morza o 48-88 cm.

Ogólnie rzecz biorąc, każdego roku następowałby istotny spadek gospodarczy w całej UE. Europejczycy doświadczyliby negatywnego wpływu globalnego ocieplenia na poziom wzrostu gospodarczego. Należy zauważyć, że całkowity koszt globalnego ocieplenia mógłby być wyższy, ponieważ w ramach badania PESETA nie uwzględniono zmiennych nierynkowych, takich jak klęski żywiołowe oraz różnorodność biologiczna. W raporcie zasugerowano, że w przypadku wzrostu temperatury o 2,5°C poziom dobrobytu uległby zmniejszeniu o 0,2%. Jednak wzrost w wysokości 5,4°C przyczyniłby się do spadku wzrostu dobrobytu o połowę.

W przypadku czterech elementów zmiany związane z ekosystemami przybrzeżnymi (powodzie morskie oraz koszty migracji) spowodowałaby spadek rocznego dobrobytu o 0,46% i dotknęłyby do 5,5 mln ludzi. Wylewanie rzek spowodowałoby spadek rocznego dobrobytu o 0,24% i dotknęłoby do 400 000 ludzi. W rolnictwie nastąpiłby 10% roczny spadek wydajności upraw. Jedyny nietkniętą branżą byłaby turystyka, jednak mogłaby wystąpić znaczna rozbieżność pomiędzy poszczególnymi regionami.

Z regionalnej perspektywy największe spadki dobrobytu nastąpią (od 0,3% do 1,6% rocznie) w południowej Europie, szczególnie w Bułgarii, Grecji, Włoszech, Portugalii i Hiszpanii. W rolnictwie nastąpiłby 25% spadek wydajności upraw. Branża turystyczne w tym regionie straciłaby do 5 miliardów euro rocznie.

W północnej części środkowej Europy, czyli w Belgii, Niemczech, Holandii oraz Polsce, nastąpiłby spadek dobrobytu w wysokości od 0,3% do 0,7%. W regionie nastąpiłyby znaczne szkody ekosystemów przybrzeżnych - do 2,4 miliona ludzi dotknęłyby skutki powodzi morskich, natomiast wylane rzeki spowodowałyby straty w wysokości 5 miliardów euro. Z drugiej strony w branży turystycznej odnotowano by wzrost (do 4 miliardów euro dodatkowych dochodów).

W południowej części środkowej Europy, czyli w Austrii, Czechach, Rumunii, Słowacji i na Węgrzech, nastąpiłby spadek dobrobytu w wysokości od 0,1% do 0,6% oraz wskutek powodzi nastąpiłyby znaczne uszkodzenia ekosystemów przybrzeżnych i rzecznych. Z drugiej strony branża turystyczna nie zanotowałaby strat. Eksperci szacują, że dodatkowe dochody wyniosłyby 10 miliardów euro.

Europa Północna, w tym Dania, Estonia, Łotwa, Litwa oraz Szwecja, byłaby jedynym regionem, który odniósłby korzyści z tych zmian; nastąpiłby także wzrost sektora rolnego. Jednak powodzie morskie mogłyby dotknąć ponad 250 000 ludzi rocznie.

Komisja Europejska wykorzystała wstępne wyniki projektu PESETA w celu opracowania dokumentów "Przystosowanie do zmiany klimatu: w kierunku europejskiej sieci na rzecz działania".

Za: CORDIS

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Włochy należą pod względem gospodarczym do najważniejszych krajów Europy i świata, chociaż od połowy lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku ich gospodarka rozwija się wyraźnie wolniej niż przeciętna dla krajów UE. Wartość PKB w 2005 wyniosła szacunkowo 1407,2 mld euro, czyli 24,52 tys. na mieszkańca (29,7 tys. dolarów). Udział poszczególnych gałęzi gospodarki w tworzeniu PKB był następujący (2003, w %): rolnictwo i leśnictwo 2,6, przemysł i rzemiosło 28,3, handel 18,4, budownictwo 6,9, usługi finansowe i bankowość 9,5, pozostałe 41,2. Poważnym problemem gospodarczym jest znaczne bezrobocie (8,3% zasobów siły roboczej w 2003) oraz zadłużenie wewnętrzne kraju przewyższające wartość PKB i wynoszące w 2003 ok. 1,38 biliona euro. Średni wzrost gospodarczy w ostatnich pięciu latach oscyluje wokół 1%, zaś wzrost cen przekraczał zazwyczaj 1,5% rocznie. pełny tekst

Złudzenie inflacyjne- zjawisko, które występuje wtedy, gdy ludzie utożsamiają zmiany nominalne (na przykład płac) ze zmianami realnymi. Może zachodzić zarówno w gospodarce jak i w jej poszczególnych ogniwach. W pierwszej formie złudzenie inflacyjne występuje wówczas gdy konsument bierze pod uwagę jedynie wzrost cen produktów, nie uwzględniając wzrostu płac rekompensujących skutki inflacyjne. W drugiej formie do złudzenie inflacyjnego dochodzi wówczas gdy następuje podwójna inflacja, czyli producenci podnoszą ceny sprzedawanych dóbr w celu rekompensaty wzrostu kosztów spowodowanych wzrostem płac, które nastąpiły jako podwyżka poinflacyjna. pełny tekst

Teoria naturalnej stagnacji opracowana na przełomie XIX i XX wieku przez Alvina H. Hansena i B. Higginsa, na podstawie obserwacji gospodarki Stanów Zjednoczonych. Koncepcja ta zmierza do wyjaśnienia przyczyn zahamowania wzrostu gospodarczego w krajach wysoko rozwiniętych. Teoretycy stawiają tezę, że kraje te osiągnęły poziom dojrzałości gospodarczej i wobec tego ich wzrost gospodarczy będzie wolniejszy niż dotychczas. Poza tym zidentyfikowali determinanty obniżenia tempa wzrostu gospodarczego. pełny tekst

Miernik krajowego dobrobytu (ang. NNW Net National Welfare) - zmodyfikowana wersja miernika dobrobytu ekonomicznego MEW, nazywana też miernikiem czystego dobrobytu. Służy do pieniężnego szacowania poziomu dobrobytu. Została zastosowana w Japonii w 1973 roku. pełny tekst

Model wzrostu Harroda-Domara to model wzrostu gospodarczego stosowany w ekonomii rozwoju wyjaśniający wzrost tempa rozwoju gospodarczego zależny od poziomu oszczędności i produktywności kapitału. Sugeruje to, iż nie ma dla gospodarki naturalnych powodów do zrównoważonego wzrostu gospodarczego. Model został opracowany przez ekonomistów Roya Harroda w 1939 roku i Evseya Domara w 1946 roku. Model wzrostu Harroda-Domara jest prekursorem modelu wzrostu Solowa. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".